به گزارش اطلاعات آنلاین، یوری ابروسیموف، مدیر اجرایی شرکت توپولف و دفتر طراحی مسئول توسعه بمب‌افکن راهبردی Tu-160 روسیه، می‌گوید: «بمب‌افکن Tu-160 دارای 46 رکورد رسمی جهانی، از جمله رکوردهایی برای مدت زمان پرواز و برد است.» اظهارات او در حالی مطرح شد که روسیه به تولید سریالی Tu-160M مدرن ادامه می‌دهد. Tu-160 به عنوان یکی از دو نوع بمب‌افکن راهبردی عملیاتی توانمند جهان، در کنار B-2 نیروی هوایی آمریکا، ارزیابی شده است، در حالی که بمب‌افکن روسی عملکرد پروازی بسیار بهتر و به طیفی گسترده‌تر از انواع موشک‌ها دسترسی دارد، B-2 به دلیل نرخ دسترسی بسیار پایین با مشکل مواجه است و همزمان از قابلیت‌های پیشرفته پنهانکاری و رادارگریزی بهره می‌برد که به آن اجازه می‌دهد حملات نفوذی انجام دهد.
Tu-160M پیکربندی متمایز بال متغیر هواپیمای اصلی را حفظ کرده و توانایی منحصر به فرد آن برای پرواز با سرعت بیش از 2 ماخ را به ارث برده است، اما تغییرات گسترده‌ای در سامانه‌های داخلی آن ایجاد شده است. ابروسیموف اظهار داشت که تقریباً 80 درصد از سامانه‌ها و تجهیزات هواپیما مدرن‌سازی شده و سامانه‌ای اویونیک، پرواز و کنترل تسلیحات، تجهیزات ناوبری و موتورها همگی ارتقا یافته‌اند. این تغییرات به منظور افزایش عمر مفید هواپیما و بهبود توانایی آن در کار با سلاح‌ها و سامانه‌های ناوبری مدرن در نظر گرفته شده است، نه تغییر اساسی در طراحی خارجی آن.
برنامه روسیه برای ازسرگیری تولید Tu-160M در سال 2015، پس از آنکه خط تولید اصلی برای دهه‌ها غیرفعال بود، آغاز شد. راه‌اندازی مجدد تولید مستلزم بازیابی فرآیندهای صنعتی تخصصی، از جمله تکنیک‌های جوشکاری خلاء مورد استفاده برای سازه‌های بزرگ تیتانیومی، در کنار بازسازی مونتاژ بدنه هواپیما و دیجیتالی کردن اسناد طراحی بوده است. این تلاش همچنین شرکت‌های متخصص در متالورژی، ساخت هواپیما، مهندسی مکانیک و الکترونیک هوایی را گرد هم آورده که نشاندهنده پیچیدگی بازسازی قابلیت‌های تولید برای هواپیمایی است که در ابتدا در دوره شوروی توسعه یافته بود.
Tu-160 برای اولین بار سال ۲۰۱۵ در نبردها شرکت کرد و حملات هوایی علیه شبه‌نظامیان جهادی در سوریه را برای حمایت از تلاش‌های ضد شورش دولت سوریه انجام داد و متعاقباً در ژوئن ۲۰۲۵ اولین استقرار خود را برای انجام پروازهایی علیه اهداف اوکراینی تجربه کرد. این هواپیما می‌تواند تا ۱۲ موشک کروز Kh-55 یا Kh-101/2 را در دو پرتابگر چرخشی داخلی حمل کند. گرچه در حال حاضر این بمب‌افکن در جهان پیشرو است، اما انتظار می‌رود با ورود نسل‌های جدیدی از بمب‌افکن‌های رادارگریز در چین و آمریکا، جایگاه جهانی آن کاهش یابد، به طوری که B-21 و دو طرح جداگانه چینی همگی به مراحل آزمایش پرواز رسیده‌اند. در مقابل، برنامه بمب‌افکن رادارگریز PAK DP روسیه با تأخیرهای چشمگیر روبه‌رو شده و آینده آن نامشخص است. گفته می‌شود بخش دفاعی روسیه می‌تواند برای توسعه به دنبال حمایت چین باشد.