لیون، فرانسه - فیلمساز هنگ‌کنگی تسویی هارک در جشنواره فیلم لومیر روز یکشنبه ادای احترام احساسی به نان‌سون شی، همسر سابق و شریک تولید طولانی‌مدت خود کرد و گفت که بسیار دلتنگ این تهیه‌کننده پیشگام که در ماه ژوئیه درگذشت، است.
تسویی در ابتدای کلاس کارشناسی خود، پس از تماشای مونتاژی از برجسته‌ترین آثارش، گفت: «من شریک زندگی‌ام، نان‌سون را از دست دادم که در طول سال‌ها در پروژه‌های زیادی به من کمک کرد.»
او که به وضوح تحت تأثیر قرار گرفته و به دنبال کلمات مناسب بود، ادامه داد: «می‌گویم که حضور من در اینجا نیز ادای احترامی به اوست. امیدوارم که اگر از نظر معنوی در میان ما باشد، از کاری که در اینجا انجام می‌دهیم خوشحال شود.»
شی که در ۱۳ ژوئیه در سن ۷۵ سالگی درگذشت، یکی از تأثیرگذارترین چهره‌ها در سینمای هنگ‌کنگ بود. او در سال ۱۹۸۴ با تسویی استودیوی فیلم‌سازی را تأسیس کرد و به تولید و معرفی برخی از فیلم‌های شاخص این صنعت به مخاطبان بین‌المللی کمک کرد. اگرچه این زوج طلاق گرفتند، اما همکاری حرفه‌ای طولانی‌مدت خود را ادامه دادند و هر دو در سال ۲۰۲۵ به طور مشترک با دریافت جایزه یک عمر دستاورد در جوایز فیلم هنگ‌کنگ مورد تقدیر قرار گرفتند.
تسویی که یکی از چهره‌های پیشرو موج نو هنگ‌کنگ است و به بازسازی ژانر هنرهای رزمی کمک کرده است، به خاطر فیلم‌هایی از جمله «Shanghai Blues»، «Peking Opera Blues»، «Once Upon a Time in China»، «Green Snake» و مجموعه «Detective Dee» شناخته شده است. این برنده جوایز متعدد فیلم هنگ‌کنگ برای مرور آثارش و برگزاری یک کلاس کارشناسی در مورد حرفه‌اش به لیون آمده است.
با نگاه به آینده، این فیلمساز جزئیاتی از یک پروژه جدید را که فرهنگ‌های شرقی و غربی را گرد هم می‌آورد، به اشتراک گذاشت.
او گفت: «من روی یک کمدی در لندن کار می‌کنم» و توضیح داد که داستان افراد از فرهنگ‌های مختلف را برای مقابله با یک مشکل جدی گرد هم می‌آورد. «فکر می‌کنم امروزه باید افراد از فرهنگ‌های مختلف را برای مقابله با چیزی جدی گرد هم بیاوریم تا بتوانیم با زاویه‌ای خنده‌دار به این نوع همکاری نگاه کنیم.»
تسویی که گفت همیشه معتقد است به جای زندگی در حال حاضر، پنج سال آینده را در نظر بگیرد، همچنین در مورد امکاناتی که تعداد رو به رشد پلتفرم‌های رسانه‌ای ارائه می‌دهند و چگونگی استفاده از آنها برای ایجاد تجربه‌هایی که مردم را به هم نزدیک‌تر می‌کند، تأمل کرد.
یکی از ایده‌هایی که در حال بررسی آن است، ایجاد یک نسخه رویایی از شهری مانند هنگ‌کنگ یا پکن است که در آینده تصور می‌شود. «حال بسیار واقعی است. شاید به چیزی الهام‌بخش‌تر برای ادامه راه نیاز داشته باشیم.»
تسویی همچنین در مورد مرزهای فزاینده مبهم بین واقعیت و توهم در دنیایی که تحت سلطه تبلیغات، پروپاگاندا سیاسی، اینترنت و هوش مصنوعی است، تأمل کرد.
او جامعه مدرن را به عنوان تحت تأثیر دائمی پیام‌هایی توصیف کرد که برای شکل دادن به باورها و رفتار مردم طراحی شده‌اند و در مورد اینکه افراد چقدر می‌توانند در برابر آنچه به آنها گفته می‌شود مقاومت کنند، سؤال کرد.
او گفت: «ما به شدت منفعل نسبت به محیط خود هستیم.» «ما با هویت خود مشکل داریم.»
او افزود: «فکر می‌کنم اکنون با وجود هوش مصنوعی در فرهنگ خود، اوضاع مضحک‌تر شده است.» «نکته خنده‌دار هوش مصنوعی این است که مطمئن نیستید آنچه می‌بینید واقعی است یا نه.»
با این حال، این عدم قطعیت نیز او را می‌ترساند. او گفت: «وقتی بیدار می‌شوید، نمی‌دانید چه چیزی واقعی است» و اعتراف کرد که هیچ ایده‌ای ندارد که پنج سال آینده چه خواهد شد.
این فیلمساز همچنین در مورد بعد فلسفی فیلم‌هایش صحبت کرد که آن را راهی برای زیر سؤال بردن تأثیراتی که شکل‌دهنده درک مردم از جهان هستند، می‌داند.
علیرغم نگرانی‌های خود در مورد جامعه معاصر، تسویی همچنان معتقد است که طنز نقش اساسی دارد، حتی هنگام پرداختن به جدی‌ترین موضوعات.
او گفت: «دنیا بسیار آشفته است.» «ما ویروس‌ها، جنگ‌ها و مشکلات اقتصادی داریم. نمی‌دانم انسان‌ها چگونه می‌توانند از پس همه این مشکلات برآیند.»
اما او معتقد است که سینما می‌تواند به مردم کمک کند تا دیدگاه متفاوتی پیدا کنند. «یکی از عناصر مهم در فیلم‌سازی این است که شاید بتوانیم سرگرم کنیم و با اعتقادمان به اینکه دنیا هنوز جای شگفت‌انگیزی برای زندگی است، طنزی را تزریق کنیم.»
تسویی در لومیر با نمایش چهار فیلمش مورد تجلیل قرار می‌گیرد: «Shanghai Blues» (1984)، «Peking Opera Blues» (1986)، «Once Upon a Time in China» (1991) و «Time and Tide» (2000).
جشنواره فیلم لومیر تا ۱۸ اکتبر در لیون ادامه دارد.
نویسنده: لیز پدرسن