به گزارش ایلنا، سمیر هاندانوویچ دربی‌های زیادی را تجربه کرده است. او در دوران طولانی حضورش در اینتر، ابتدا به‌عنوان دروازه‌بان اصلی و سپس در قامت یکی از رهبران و کاپیتان‌های تیم، روزهای تاریخی و پرافتخار و همچنین دوره‌هایی بسیار دشوار را پشت سر گذاشت. با این حال، تقابل میلان و اینتر جایگاه ویژه‌ای در میان تمام این تجربه‌ها دارد؛ مسابقه‌ای که حتی توصیف آن از زاویه دید یک دروازه‌بان نیز دشوارتر است.
دروازه‌بان سابق اینتر در گفت‌وگو با روزنامه «رپوبلیکا»، خاطرات خود از دربی‌های دوران حرفه‌ای‌اش را مرور کرد، از تجربه دروازه‌بان‌ها در چنین مسابقاتی گفت، درباره مایک مانیان و ژوزپ مارتینز صحبت کرد و نگاهی هم به آینده داشت.
دربی‌های فراموش‌نشدنی
«هفتم اکتبر ۲۰۱۲ بود. ساموئل خیلی زود گل زد و بازی با نتیجه یک بر صفر به پایان رسید. همه‌چیز برای من تازگی داشت؛ نمایش‌های هماهنگ هواداران، جو ورزشگاه و سن‌سیرو که از هیجان منفجر شده بود. سه مهاری که در پیروزی سه بر صفر سال ۲۰۲۱ انجام دادم؟ این دقیقاً همان کاری است که ما دروازه‌بان‌ها برای انجامش در زمین حضور داریم. البته آن مسابقه در ورزشگاهی خالی از تماشاگر، حس عجیبی داشت.»
«اگر می‌توانستم، دربی ژیرو را دوباره بازی می‌کردم»
«هیچ دربی‌ای معمولی نیست. در چنین مسابقاتی هر اتفاقی ممکن است رخ دهد؛ حتی ممکن است تیمی که شرایط دشوارتری دارد پیروز شود و تمام معادلات یک فصل لیگ را تغییر دهد. درست همان اتفاقی که سال بعد با ژیرو رخ داد. اگر می‌توانستم یکی از دربی‌ها را دوباره بازی کنم، بدون تردید همان مسابقه را انتخاب می‌کردم.»
مانیان مطمئن است؛ مارتینز هنوز باید خودش را ثابت کند
هاندانوویچ درباره شرایط مایک مانیان و ژوزپ مارتینز گفت: «مانیان و مارتینز؟ مایک یک انتخاب مطمئن است، اما پپو هنوز همه‌چیز برای اثبات کردن دارد. نگاه‌های زیادی به او دوخته شده و باید با میراث سنگینی که برایش به جا مانده کنار بیاید. در پست دروازه‌بانی، هر اشتباهی زیر ذره‌بین قرار می‌گیرد. این شخصیت بازیکن است که تفاوت را رقم می‌زند.»
مدیریت خوب پروودل از سوی کیوو
«رقابت با پروودل، رقابتی سالم است. کیوو هر دو دروازه‌بان را با حساسیت و درایت زیادی مدیریت کرده است. او حتی در لحظات دشوار نیز اعتمادش به مارتینز را نشان داد و در زمان مناسب فرصت بازی را در اختیار پروودل قرار داد. آیا خودم هم دوست داشتم رقابت بیشتری داشته باشم؟ اگر چنین امکانی وجود داشت، برایم مفید بود که هر پنج یا شش مسابقه یک‌بار استراحت کنم تا از نظر ذهنی دوباره انرژی بگیرم.»
اسپالتی و کونته؛ مربیانی که بیشترین تأثیر را گذاشتند
هاندانوویچ درباره مربیانی که بیشترین چیزها را از آن‌ها آموخته است، اظهار داشت: «اسپالتی و کونته. اسپالتی از من می‌خواست در جریان بازی‌سازی، به‌عنوان یک بازیکن اضافه در فاز ساخت حمله حضور داشته باشم. من از قبل برای این کار آماده بودم و می‌دانستم چگونه با پاهایم بازی کنم.
از کونته هم ذهنیت برنده شدن را یاد گرفتم؛ ذهنیتی که تمام باشگاه را درگیر می‌کند. او سطح انتظارات را برای همه بالا می‌برد.»
بازوبند کاپیتانی
«من همان آدم قبلی باقی ماندم، اما مسئولیت بیشتری بر دوشم قرار گرفت. بازوبند کاپیتانی بخشی از انرژی‌ای را که باید صرف بازی‌تان کنید، می‌گیرد. شما باید در همه‌چیز الگو باشید؛ از نحوه حضور و ظاهرتان گرفته تا تمرین کردن، رفتارتان و حتی لباسی که می‌پوشید.
باید با هم‌تیمی‌هایتان منصف باشید و نقش واسطه را میان سرمربی و باشگاه ایفا کنید.»
پایان دوران بازی و ورود به دنیای مربیگری
هاندانوویچ درباره اینکه یک بازیکن چه زمانی باید تصمیم به بازنشستگی بگیرد، گفت: «وقتی آتشی را که در درونتان شعله‌ور است از دست می‌دهید. به ورزشگاه می‌روید، اما دیگر آن هیجان سابق را احساس نمی‌کنید. کنار گذاشتن فوتبال برای من دشوار نبود؛ چون از قبل می‌دانستم چه کاری می‌خواهم انجام دهم. زمین فوتبال را با زمین پدل عوض کردم. در طول یک سالی که به‌عنوان استعدادیاب در اینتر فعالیت می‌کردم، برای تبدیل شدن به مربی نیز درس خواندم. سپس به مدت دو سال هدایت تیم‌های پایه باشگاه را برعهده گرفتم.»
پیشنهاد دی‌زربی و مذاکره با فیورنتینا پیش از ورود به دنیای مربیگری
دروازه‌بان سابق اینتر درباره آخرین فرصت‌هایش برای ادامه دوران بازی پس از جدایی از این باشگاه گفت: «دی‌زربی می‌خواست من را به برایتون ببرد. دوست داشتم از نزدیک شیوه کار او را ببینم؛ حتی اگر قرار بود دروازه‌بان دوم باشم. با فیورنتینای تحت هدایت ایتالیانو هم مذاکراتی انجام شد، اما در نهایت به نتیجه نرسید. دوست دارم روزی به‌عنوان مربی به اودینه بازگردم.»
جدایی از اینتر در قامت مدیر تیم‌های پایه
هاندانوویچ درباره اتفاقاتی که به جدایی او از اینتر در سمت مدیریتی منجر شد، توضیح داد: «قرار بود هدایت تیم پریماورا را برعهده بگیرم، اما درباره برخی مسائل، از جمله ارتباط این تیم با تیم زیر ۲۳ سال، نتوانستیم به توافق برسیم و بدون هیچ حاشیه‌ای از یکدیگر جدا شدیم.
می‌خواهم مسیر خودم را دنبال کنم، تأثیرگذار باشم و تصمیم بگیرم. اکنون آماده‌ام هدایت یک تیم بزرگسالان را برعهده بگیرم. مدرک حرفه‌ای یوفا را با ارائه پایان‌نامه‌ای درباره تکامل نقش دروازه‌بان در فوتبال مدرن دریافت کردم.
رؤیای من سرمربیگری اینتر است، اما باید قدم‌به‌قدم پیش بروم. فعلاً باشگاه‌هایی را که دوست دارم زیر نظر می‌گیرم؛ کوموی فابرگاس و بارسلونا از جمله آن‌ها هستند.
دوست دارم از طریق شیوه بازی تیمم به نتیجه برسم. به آرایش ۴-۳-۳ و شکل‌های مختلف آن علاقه دارم، اما سیستم‌های بازی اهمیت چندانی ندارند؛ آنچه مهم است، ایده‌های فوتبالی است.»
راز مهار پنالتی‌ها
هاندانوویچ که سابقه درخشانی در مهار ضربات پنالتی دارد، درباره راز موفقیتش در این زمینه گفت: «رکورد مهار پنالتی‌ها حاصل شهود و مطالعه پنالتی‌زن‌هاست؛ حتی از طریق تماشای ویدئوهای آن‌ها.
یک بازیکن در شرایطی که نتیجه بازی صفر بر صفر است و به دقیقه ۹۰ رسیده‌ایم، به همان شکلی پنالتی نمی‌زند که وقتی تیمش سه بر صفر پیش افتاده است، ضربه می‌زند. در حالت اول، توپ سنگین‌تر به نظر می‌رسد و دروازه کوچک‌تر می‌شود؛ البته این احساس برای همه بازیکنان یکسان نیست.»