یک جشنواره فیلم کوئیر در سوئیس پس از دریافت تهدید به تحریم از سوی گروه‌های محلی از جمله یک جشنواره فیلم فلسطینی، یک فیلم اسرائیلی را از فهرست خود حذف کرد.
Everybody’s Perfect، که خود را جشنواره‌ای از سینمای کوئیر مستقر در ژنو توصیف می‌کند، در ابتدا فیلم «همه‌چیز را به من بگو» (Tell Me Everything) به کارگردانی موشه روسنتال را به عنوان بخشی از فهرست خود معرفی کرده بود. این فیلم که به تازگی به عنوان نماینده اسرائیل برای بخش فیلم بین‌المللی اسکار انتخاب شده بود، داستان پسری 12 ساله را روایت می‌کند که در دهه 1980 و در اوج بحران HIV، یک «راز ویرانگر» درباره پدرش کشف می‌کند. این فیلم پیش از این در جشنواره ساندنس به نمایش درآمد و ماه گذشته رکورد بیشترین نامزدی در جوایز فیلم آکادمی اسرائیل را به دست آورد.
روز دوشنبه، Everybody’s Perfect دو نمایش برنامه‌ریزی شده از این فیلم را لغو کرد و این اقدام را به تهدید به تحریم پس از دریافت ایمیلی از جشنواره فلسطین Filmer C’est Exister مستقر در ژنو در روز پنجشنبه گذشته نسبت داد. شارلوت اسپکتور، مسئول ارتباطات جشنواره گفت: «آنها شروع به نوشتن پیام‌هایی مانند ‘ما جشنواره شما را تحریم خواهیم کرد’ کردند - تحریم، تحریم، فقط تحریم». اسپکتور افزود: «وقتی افراد از تحریم یک جشنواره صحبت می‌کنند، این یک تهدید بسیار جدی است».
اسپکتور اضافه کرد: «‘همه‌چیز را به من بگو’ فیلمی زیبا درباره دهه 1980 و AIDS/HIV است». او ادامه داد: «هیچ چیز در آن به آنچه که در حال حاضر (در اسرائیل/غزه) در حال وقوع است و آنچه که در حال وقوع بوده، نزدیک نیست».
Everybody’s Perfect که روز جمعه 9 اکتبر با نمایش اول سوئیسی فیلم «سفر عجیب: داستان راکی هورر» آغاز می‌شود، بخشی از بودجه آن توسط شهر ژنو تامین می‌شود، همانطور که Filmer C’est Exister نیز تامین می‌شود. در زمان انتشار این خبر، Filmer C’est Exister به درخواست‌های Variety پاسخی نداد. طبق یک پست در اینستاگرام، گروه‌های دیگری که در فشار به جشنواره کوئیر برای حذف «همه‌چیز را به من بگو» مشارکت داشتند، هماهنگی دانشجویی برای فلسطین در دانشگاه ژنو، BDS Geneva، CRAQ و Marad بودند.
Variety درک می‌کند که پس از دریافت تهدیدات تحریم، Everybody’s Perfect از روسنتال خواست تا موضع خود را در مورد «دولت فعلی اسرائیل و جنگ در فلسطین» در روز جمعه اعلام کند. روسنتال و تهیه‌کنندگان Green Productions روز بعد پاسخ دادند و گفتند که آنها نماینده دولت اسرائیل نیستند و فیلم‌هایی را که از سیاست‌های فعلی آن حمایت یا ترویج می‌کنند، تامین مالی یا تولید نمی‌کنند.
علیرغم دریافت این بیانیه که طبق گفته اسپکتور، جشنواره آن را با سازمان‌های رسانه‌ای به اشتراک گذاشت، Everybody’s Perfect روز دوشنبه تصمیم گرفت فیلم را از برنامه خود حذف کند. در بیانیه‌ای به روزنامه سوئیسی، Sylvie Cachin، مدیر هنری جشنواره گفت: «لغو به خود فیلم مربوط نمی‌شود، بلکه به تمایل به اجتناب از جنجال چند روز قبل از آغاز جشنواره است».
اسپکتور این موضوع را تایید کرد و گفت: «شش روز قبل از جشنواره، آنها تصمیم گرفتند که نمی‌خواهند وارد این نوع بحث داغ شوند. این راهی برای گفتن این بود که همه ما در کنار هم می‌آییم، باید در کنار هم باشیم».
او افزود: «هنوز هم قلبمان سنگین است. دوستانی دارم که گفتند ‘واقعاً می‌خواهم این فیلم را ببینم’ و حاضر بودند دو برابر قیمت برای دیدن آن بپردازند. این یک تصمیم سه روزه با دردسرهای فراوان بود. دشوار بود».
پیام اطلاع‌رسانی به فیلمسازان در مورد تغییر موضع جشنواره نیز از تسلیم شدن در برابر تحریم‌کنندگان عذرخواهی کرد. در آن آمده است: «لطفاً بدانید که ما صمیمانه از اتفاقی که افتاده است متاسفیم». در ادامه آمده است: «من شخصاً این واکنش و این حمله را محکوم نمی‌کنم، اما مجبور شدیم این تصمیم را برای رفاه مخاطبان جشنواره و برای اطمینان از اینکه سایر فیلم‌های موجود در مجموعه به درستی به نمایش گذاشته شوند، بگیریم».
این لغو پس از امضای تعدادی تعهد به تحریم نهادهای فیلم اسرائیلی توسط بازیگرانی از جمله خاویر باردم و اما استون رخ می‌دهد. جامعه فیلمسازی اسرائیل که به طور سنتی چپ‌گرا است، از چنین اقداماتی انتقاد کرده و به فیلم‌هایی که از این کشور بیرون می‌آیند و به طور آشکارا از دولت اسرائیل انتقاد می‌کنند، مانند «نظا» که در ونیز به نمایش درآمد و ورودی اسکار اسرائیل سال گذشته «دریا» اشاره می‌کند.
پیشتر در تابستان، ناداو لاپید از عضویت در هیئت داوران جشنواره فیلم FID Marseille اخراج شد، علیرغم اینکه در خودتحریمی در فرانسه برای اعتراض به دولت اسرائیل زندگی می‌کند. آخرین فیلم او، «بله»، در بررسی Variety به عنوان «حمله تند به ملی‌گرایی اسرائیل» توصیف شد.
تهیه‌کنندگان «همه‌چیز را به من بگو» به Variety گفتند: «یک فیلم نماینده یک دولت نیست و فیلمسازان نباید مسئول سیاست‌های آن باشند. بسیاری از ما در اسرائیل با جنگ مخالف هستیم و به شدت از دولت خود انتقاد می‌کنیم. ‘همه‌چیز را به من بگو’ داستان انسانی درباره عشق، خانواده، هویت و التیام است. ما آن را ساختیم تا ارتباط و گفتگو ایجاد کنیم، نه اینکه نماینده یک دولت باشیم. آیا از فیلمسازان ایرانی یا آمریکایی خواسته می‌شود که قبل از نمایش فیلم‌هایشان، اظهارات مشابهی در مورد دولت‌های خود ارائه دهند؟»
آنها افزودند: «ما به این که بخشی از یک جامعه فیلم بین‌المللی باشیم که در آن بتوان سوالات دشوار و دیدگاه‌های مختلف وجود داشته باشد، اهمیت می‌دهیم. جشنواره‌ها باید جایی برای این ارتباط و گفتگو ایجاد کنند - نه اینکه هنرمندان را به دلیل اینکه از کجا آمده‌اند، حذف کنند».