پژو از کانسپت 2CV به عنوان پیش‌نمایشی نزدیک از خودروی تولیدی که ظرف دو سال آینده به عنوان یکی از ارزان‌ترین خودروهای برقی به فروش می‌رسد، رونمایی کرده است.
این خودرو که در نمایشگاه پاریس رونمایی شد، به منظور نشان دادن چگونگی ترجمه ایده اصلی 2CV به عصر برقی طراحی شده است. دیگر خبری از تخم‌مرغ‌ها و مزارع شخم‌زده شده نیست، اما به گفته طراح ارشد، آنتوان گایو-درون، هدف از این خودرو ارائه حمل و نقل واقعاً مقرون به صرفه برای "کشاورزان امروزی"، مانند "پرستاران در مناطق روستایی" است.
به همین منظور، برند فرانسوی هدف‌گذاری قیمتی 15000 یورو (12750 پوند) را برای 2CV احیا شده در نظر گرفته است که می‌تواند آن را به ارزان‌ترین خودرو در بریتانیا تبدیل کند.
کلید این موقعیت جاه‌طلبانه - که آن را تقریباً به اندازه C1 بنزینی یک دهه پیش ارزان می‌کند - توسعه یک پلتفرم جدید خودروی برقی است. این پلتفرم با پلتفرم Smart Car که زیربنای C3 فعلی است و همچنین پلتفرم STLA One شرکت مادر، استلانتیس، متفاوت خواهد بود. این پلتفرم برای بهره‌مندی از مقررات E-car پیشنهادی اتحادیه اروپا طراحی شده است که هدف آن تشویق فروش خودروهای برقی کوچک است.
قیمت مقرون به صرفه 2CV با مشخصات فنی مینیمالیستی مطابقت خواهد داشت. پژو هدف‌گذاری وزن خالص یک تن را دارد که آن را به یکی از سبک‌ترین خودروهای برقی موجود در بازار تبدیل می‌کند.
این امر نشان‌دهنده استفاده از باتری کوچک است. e-C3 فعلی نشان می‌دهد که چه انتظاری می‌توان داشت: مدل Urban Range سطح ابتدایی از بسته باتری لیتیوم-آهن-فسفات (LFP) 30 کیلووات ساعتی استفاده می‌کند که امکان پیمایش 130 مایل بین شارژها را فراهم می‌کند. رقیب آن، و Renault Twingo با سبک مشابه، از بسته باتری LFP 28 کیلووات ساعتی برای برد 157 مایلی استفاده می‌کند.
کمک به کاهش وزن 2CV این واقعیت است که آن نیز یکی از کوچک‌ترین خودروهای بازار خواهد بود. طول این کانسپت 3.76 متر است که حتی از مدل اصلی سال 1948 نیز کوتاه‌تر است.
به گفته گایو-درون، اندازه یکی از مهم‌ترین ملاحظات در طول توسعه دو ساله 2CV بود. این خودرو تغییرات قابل توجهی را پشت سر گذاشت زیرا تیم‌های مدیریتی متوالی پژو بین تأیید احیای رترو خودروی اصلی و تمایل به شکل جدیدی که فقط از روح 2CV الهام گرفته باشد، در نوسان بودند. اما هنگامی که خاویر شاردون، مدیرعامل فعلی، سال گذشته زمام امور را به دست گرفت، چراغ سبز نهایی برای بازگشت آیکون فرانسوی روشن شد.
"ما نسبت‌های مختلف، پلتفرم‌ها و اندازه‌های مختلف زیادی را امتحان کردیم،" گفت گایو-درون. "ما سوالات زیادی در مورد اندازه، کوچکی، میزان رترو بودن آن داشتیم و تصمیم گرفتیم از TPV (پیش‌ساز 2CV) الهام بگیریم. طرز تفکر رادیکالی که آنها درست قبل از جنگ جهانی دوم داشتند دیوانه‌وار بود و ما می‌خواستیم این طرز فکر را هنگام طراحی 2CV جدید داشته باشیم: ساده، صادق و یک قطعه مهندسی خوب."
چرا حالا؟
گایو-درون (تصویر بالا) گفت که اکنون زمان مناسبی برای 2CV جدید است، زیرا "وقتی به وضعیت جهان نگاه می‌کنید، همه به لبخندی نیاز دارند". اگرچه پژو در نظر داشت کانسپت را به رنگ خاکستری مات رنگ‌آمیزی کند تا TPV سال 1937 را تقلید کند، "ما می‌خواستیم یک خودرو رنگارنگ داشته باشیم، یک فضای داخلی خصوصی که در آن احساس خوبی داشته باشید، که بسیار روشن و تازه باشد".
این خودرو همچنین در تلاش برای مقابله با موج تازه‌واردان چینی است که تهدید جدی برای موقعیت مقرون به صرفه پژو ایجاد می‌کنند. گایو-درون گفت: "شما نمی‌توانید تاریخ را بخرید." آنها کاملاً جدید هستند، بنابراین تنها چیزی که می‌توانند ارائه دهند قیمت ارزان‌تر است - اما احساسات چیزی است که شما به آن نیاز دارید. "پژو یکی از پرطرفدارترین برندها در جهان است و ما باید به میراث خود، جایی که از آن آمده‌ایم افتخار کنیم و از این دانش استفاده کنیم."
طراحی
پژو سخت تلاش کرد تا اطمینان حاصل کند که 2CV ظاهری تهاجمی یا تحمیل‌کننده ندارد. گایو-درون توضیح داد که قرار دادن چراغ‌های جلوی مرواریدی یک معضل خاص بود که تنها با کمک ژیل ویدال، رئیس طراحی جدید استلانتیس، حل شد.
او که پس از یک دوره کار در Renault و نظارت بر احیای 4 و Twingo، به تازگی به این شرکت پیوسته بود، در موقعیت خوبی برای اطلاع‌رسانی به توسعه 2CV قرار داشت. "وقتی ویدال به شرکت پیوست، گفت اولین کاری که باید انجام دهید این است که چراغ‌های جلو را بزرگ‌تر کنید و به سمت داخل بیاورید و به طور خودکار خودرو شخصیت بیشتری پیدا می‌کند - آن چهره دوستانه،" گفت گایو-درون.
"جلو مهم‌ترین قسمت است، اما از ابتدا می‌دانستیم که می‌خواهیم یک کاپوت V شکل با چراغ‌هایی داشته باشیم که بیرون زده‌اند. همین کافی است - نیازی به بیشتر از این نیست."
او خاطرنشان کرد که خودروهای بخش A معمولاً به دلایل منطقی مانند قیمت یا کاربردی بودن خریداری می‌شوند. امید پژو ساخت خودرویی در این کلاس است که با قلب خریداری شود.
"هدف ما این نبود که وعده‌ای بدهیم که نمی‌توانیم به آن عمل کنیم. نه، این خودرویی نیست که به شما بگوید سریع رانندگی خواهید کرد یا برد طولانی خواهید داشت. این فقط یک خودرو برای زندگی روزمره است که شادی زیادی به ارمغان می‌آورد و باعث لبخند مردم می‌شود،" او گفت.
چیزی که در طول همه پیشنهادات 2CV ثابت ماند، طرح کلی بود که به نام‌های حلزون فلزی یا همانطور که در بیشتر اروپا شناخته می‌شد، اردک، منجر شد.
با این حال، "بازتفسیر این معماری به روشی مدرن چالش بزرگی بود،" گفت گایو-درون.
فضای داخلی
فضای داخلی سردرد بیشتری ایجاد کرد زیرا، گایو-درون خاطرنشان کرد، "هیچ تم طراحی" در TPV یا 2CV اصلی وجود نداشت.
نمونه‌های اولیه دهه 1930 فاقد داشبورد معمولی بودند، چه برسد به سرعت‌سنج. ستون‌های فرمان به سادگی از کف بیرون می‌زدند، در حالی که اهرم دنده درست زیر شیشه جلو نصب شده بود.
اگرچه با افزودن یک صفحه لمسی کوچک اطلاعات سرگرمی به عصر مدرن آورده شده است، اما ارجاعات متعددی به مدل اصلی - و همچنین سایر مدل‌های محبوب پژو وجود دارد.
به عنوان مثال، صندلی‌ها نیمکت‌هایی هستند که با پارچه زرد شطرنجی پوشانده شده‌اند، در حالی که اهرم دنده معروف "دستگیره چتر" بازگشته است که برای طرح‌بندی PRND خودروی برقی بازطراحی شده است.
فرمان یک پره دارد و پدال‌ها طراحی قارچی دارند که شبیه به 2CVهای اولیه، DS و SM است. رادیو قابل جابجایی است و برای استفاده به عنوان یک بلندگوی بلوتوث هنگام پیک‌نیک طراحی شده است.
"ایده این بود که وقتی وارد خودرو می‌شوید و آن را می‌بینید، احساس کنید یک پرتو خورشید است،" گفت مادلین ترنیسین، طراح رنگ، مواد و تریم.
"همه موادی که انتخاب کردیم یکسان نیستند، اما می‌توانیم راه‌هایی برای حفظ همان روحیه پیدا کنیم. این پارچه چیز دیوانه‌واری برای تولید نیست. ما می‌توانیم آن را به روشی متفاوت انجام دهیم تا همان روحیه را حفظ کنیم."
تکمیل بسته رترو یک سقف بوم است که باید به صورت دستی هنگام توقف خودرو باز یا بسته شود. گایو-درون گفت که این ویژگی به تولید خواهد رسید، زیرا "ما می‌خواستیم تعامل با خودرو داشته باشیم".
در واقع، بخش زیادی از این کانسپت قرار است به واقعیت تبدیل شود، زیرا طراحی مدل جاده‌ای توسط بسیاری از همان افرادی انجام می‌شود که بر روی کانسپت کار کرده‌اند.
"ما آن را یک خودروی مفهومی می‌نامیم، اما از نظر نسبت و اندازه چرخ بسیار واقع‌گرایانه است،" گفت گایو-درون. "هیچ چیزی وجود ندارد که نتوانیم در تولید انجام دهیم."
از TPV تا 2CV: چگونه حلزون فلزی متولد شد
ممکن است ظاهر یک نمونه اولیه را داشته باشد، اما Voiture Petite Très (خودروی بسیار کوچک) در واقع یک مدل تولیدی بود.
پس از ورشکستگی پژو در سال 1934، توسط میشلن - بزرگترین طلبکار آن - خریداری شد. شرکت لاستیک‌سازی آن را به ساخت خودرویی که بتواند فرانسه روستایی را با قیمتی مقرون به صرفه به حرکت درآورد، ماموریت داد.
به طور مشهور، طراحی آن به گونه‌ای بود که بتواند دو کشاورز با دمپایی و 50 کیلوگرم سیب زمینی یا یک بشکه شراب را با سرعت 60 کیلومتر در ساعت (37 مایل در ساعت) حمل کند، در حالی که فقط 3 لیتر سوخت در هر 100 کیلومتر (94 مایل در گالن) مصرف می‌کند. همچنین باید بتواند سبد تخم‌مرغ را در یک مزرعه تازه شخم‌زده شده بدون شکستن حمل کند و توسط کسی که هیچ تخصصی در مکانیک ندارد تعمیر شود.
این دستگاه یک‌چشمی در سال 1939 آماده شد و تولید 250 دستگاه در کارخانه لوالوا پژو آغاز شد. اولین TPV در 2 سپتامبر از کارخانه خارج شد. روز بعد، بریتانیا و فرانسه علیه آلمان نازی اعلام جنگ کردند. نمایشگاه خودروی پاریس آن سال لغو شد و عرضه TPV به تعویق افتاد.
گزارش شده است که حدود 100 دستگاه به مشتریان تحویل داده شد، اما پس از حمله و اشغال فرانسه توسط نازی‌ها، بسیاری از خودروها در سراسر کشور پنهان و استتار شدند تا از افتادن به دست دشمن جلوگیری شود.
پژو و رئیس آن، پیر-ژول بولانژه، یک کمپین شجاعانه مقاومت را آغاز کردند و تا آنجا که ممکن بود برای جلوگیری از بازرسی TPV توسط نازی‌ها تلاش کردند.
پیشرفت پس از پایان جنگ از سر گرفته شد. مواد و طرح‌ها به سرعت با توجه به دنیای شکل گرفته تغییر کردند - از جمله تغییر از آلومینیوم به فولاد، زیرا دومی گران‌تر شده بود.
2CV در نمایشگاه خودروی پاریس سال 1948 به جهانیان معرفی شد. تولید یک سال بعد آغاز شد و تا سال 1990 ادامه یافت، در طول این مدت بیش از پنج میلیون دستگاه به فروش رسید.