سدریک کان، بازیگر و فیلمساز، سالهاست که میخواهد فیلمی درباره روانپزشکی بسازد. اما وقتی بالاخره راه خود را به این موضوع پیدا کرد و فیلم «جایی برای التیام» را ساخت، تصمیم گرفت از پزشکان و تشخیصها فاصله بگیرد و نوجوانان - و ظرفیت شگفتانگیز آنها برای انعطافپذیری - را در مرکز توجه قرار دهد.
با وجود پرداختن به موضوعات چالشبرانگیز، کان معتقد است که فیلمش در نهایت درباره امید است. او در مصاحبهای با Variety گفت: «من میخواستم فیلمی بسازم که نشان دهد حتی در تاریکترین لحظات هم میتوان نور را پیدا کرد.»
«جایی برای التیام» داستان گروهی از نوجوانان را روایت میکند که در یک بخش روانپزشکی بستری شدهاند. فیلم به بررسی زندگی آنها، چالشهایی که با آن روبرو هستند و راههایی که برای مقابله با آنها پیدا میکنند، میپردازد.
کان برای تحقیق درباره فیلمش، چندین ماه را در یک بخش روانپزشکی نوجوانان گذراند. او با بیماران، پزشکان و پرستاران صحبت کرد و از نزدیک با زندگی آنها آشنا شد. او میگوید: «این تجربه بسیار تأثیرگذار بود. من یاد گرفتم که این نوجوانان با چه شجاعتی با مشکلات خود روبرو میشوند.»
کان امیدوار است که فیلمش بتواند به درک بهتر روانپزشکی و نوجوانان کمک کند. او میگوید: «من میخواهم مردم بدانند که بیماریهای روانی چیزی نیستند که از آنها باید خجالت کشید. این بیماریها مانند هر بیماری دیگری هستند و نیاز به درمان دارند.»