شارلوت گنسبورگ یک هنرمند را به مخاطبان مسترکلاس خود در جشنواره بین‌المللی فیلم بوسان توصیه کرد و این انتخاب، یک انتخاب امن نبود.
گنسبورگ گفت: «من در توصیه کردن خوب نیستم. یک هنرمند وجود دارد که به او گوش می‌دهم، یک هنرمند بسیار جنجالی، اما من همه کارهایش را گوش می‌دهم و او کانیه وست است.» این سخنان با خنده حضار مواجه شد. «می‌دانم، خیلی آسان است.»
او با یک انتخاب ملایم‌تر ادامه داد. اگر قرار باشد به سینما مرتبط باشد، گفت موسیقی متن فیلم‌ها چیزی است که بیشتر به آن گوش می‌دهد.
گنسبورگ که برای اولین بار به کره سفر می‌کند، با فیلم «ملانکولیا»، یکی از چهار فیلمی که با لارس فون تریه ساخته است، در بوسان حضور دارد. او توضیح داد که این انتخاب تا حدی به دلیل حذف گزینه‌های دیگر بوده است. «آنتی‌کریست»، اولین همکاری آنها، جایزه بهترین بازیگر زن را در کن برای او به ارمغان آورد، اما «نیمفومانیاک» به معنای نمایش دو فیلم بود.
گنسبورگ با خنده گفت: «فکر می‌کنم آسان‌ترین انتخاب «ملانکولیا» بود و همچنین به این دلیل که می‌خواهم دوباره آن را ببینم.» «من 15 سال است که آن را ندیده‌ام.»
نمایش فیلم بلافاصله پس از جلسه برگزار شد و مجری به مخاطبان هشدار داد که حدود پنج دقیقه را از دست خواهند داد تا گنسبورگ بتواند آن را ببیند.
سپس گفتگو به خود فون تریه معطوف شد. او گفت: «خب، نمی‌توانم بگویم او دوست است، اما او یک دوست صمیمی است.» «من آنقدر او را نمی‌شناسم، اما پیامک رد و بدل می‌کنیم.»
مجری اشاره کرد که طرفداران فیلم و عموم مردم تصورات زیادی در مورد این کارگردان دارند. گنسبورگ گفت: «او به عنوان یک انسان بسیار شکنجه شده است. و این به من دست می‌دهد. و در فیلم‌هایش، بسیاری از خود را می‌دهد. او بسیار آسیب‌پذیر است.» او ادامه داد: «من هرگز مانند او از خود و فیلم و بازیگری یاد نگرفته‌ام.»
یکی از حضار می‌خواست بداند که چگونه نقش زنان فون تریه را بازی می‌کند، زنانی که همزمان قدرتمند و ناتوان هستند. گنسبورگ گفت: «مردم دقیقاً فکر می‌کنند که من فقط یک طرف هستم. فکر می‌کنند من شکننده و نرم و مهربان و محترم هستم. من دوست دارم طرف دیگر خود را نشان دهم و با فیلم‌های لارس می‌توانم این کار را انجام دهم.»
وقتی مترجم او را با فیلم‌شناسی بیش از 80 عنوان توصیف کرد و شروع به توصیف او به عنوان پرکار کرد، گنسبورگ حرف او را قطع کرد. «پرکار؟ نه، پرکار نیستم.» او با خنده گفت.
او درباره چند روز خود در سئول بیشتر صحبت کرد. موزه لیئوم در یک روز تعطیل درهای خود را به روی او و دوستانش باز کرد و به او اجازه داد تا در محوطه آن آزادانه قدم بزند. او همچنین یک «باربیکیو بسیار خاص، باربیکیو کره‌ای» خورد که «شگفت‌انگیز» بود.
او با خنده گفت: «دیروز سرگرم‌کننده بود، زیرا من به یک بار، یک رستوران بار با بسیاری از بازیگران و کارگردان‌ها رفتم و دیدن اینکه مردم این صنعت اینجا جمع شده‌اند، مشروب می‌نوشند، بسیار دوستانه بود.» «خیلی سرگرم‌کننده بود.»
مادر گنسبورگ، جین بیرکین، در سفر به کره در فیلم «دختر هیچ‌کس» هونگ سانگ‌سو بازی کرد، بنابراین مجری پرسید که آیا دخترش کارگردان کره‌ای در نظر دارد. گنسبورگ گفت که از کار کردن در اینجا استقبال می‌کند و به سینما و استعداد کره‌ای علاقه دارد و قبلاً با تعدادی از اعضای صنعت محلی ملاقات کرده است. او گفت: «من خرافاتی هستم.» «بنابراین نامی نمی‌برم یا چیزی، اما امیدوارم.»
وقتی یکی از حضار درباره دو اثر اخیرش پرسید، گنسبورگ خندید. او گفت: «چه چیزی منتشر شده است؟ هیچ چیز!» فیلم مورد نظر «پرونده ماری کلر» درام لورین اسکافر و ایوو مولر است که در آن او نقش وکیل واقعی و فعال حقوق زنان، ژیزل هالی‌می را بازی می‌کند. این فیلم که بر مبارزه برای حق سقط جنین متمرکز است، در بخش نمایش‌های ویژه جشنواره کن به نمایش درآمد و در 4 نوامبر در فرانسه اکران می‌شود.
او همچنین در حال اتمام آلبومی است که سال‌ها روی آن کار کرده است و امیدوار است چند موزیک ویدیو برای آن بسازد. او در آخرین آلبوم خود موزیک ویدیوهای خود را کارگردانی کرد. ساخت یک فیلم بلند در ذهن اوست، اما او گفت که تا زمانی که داستانی به اندازه کافی شخصی نداشته باشد که «فقط من بتوانم آن را انجام دهم» احساس نمی‌کند که مشروعیت دارد.
گنسبورگ همچنین به نحوه شروع حرفه بازیگری خود نگاهی انداخت. اولین تست بازیگری او برای «کلمات و موسیقی» از طریق یادداشتی که مادرش برای او گذاشته بود، به دست آمد: «آنها به دنبال دختری در سن شما هستند. اگر می‌خواهید امتحان کنید، این آدرس است.» او پس از یک فرآیند طولانی انتخاب که به دو دختر رسید، نقش را به دست آورد و «دختر بی‌ادب» به دنبال آن ساخته شد. او گفت که سال‌ها پس از آن احساس می‌کرد که «حق حضور در آنجا را دزدیده است» زیرا هرگز به عنوان یک بازیگر آموزش ندیده بود.
والدینش بخش مهمی از کار اخیر او بوده‌اند. گنسبورگ 35 سال تلاش کرد تا خانه پدرش، سرژ گنسبورگ را به موزه تبدیل کند و سرانجام در سه سال گذشته این اتفاق افتاد. قبل از افتتاح آن، او از خانه عکس گرفت در حالی که هنوز خصوصی بود و این عکس‌ها در تابستان گذشته به نمایشگاهی در آرل تبدیل شدند. او گفت: «این برای من بسیار احساسی بود.»
مستند سال 2021 او درباره مادرش، «جین توسط شارلوت»، حدود چهار سال طول کشید تا فیلمبرداری شود، از جمله یک وقفه دو ساله. گنسبورگ گفت: «فکر می‌کنم او از آن خوشحال بود.»
بیرکین در سال 2023 درگذشت. گنسبورگ اضافه کرد: «فکر می‌کنم او خوشحال بود که می‌دانست چقدر او را دوست دارم.»