دکتر ماریا النا گوتیرز در مورد رشد کنفرانس VIEW صحبت می‌کند، به ندرت با آمار حضور، سخنرانان برجسته یا رشته‌های متنوع ارائه شده در آن شروع می‌کند.
او به جای آن در مورد خانواده صحبت می‌کند.
«آنچه مرا عمیقاً تحت تأثیر قرار می‌دهد، رشد مداوم چیزی است که من آن را «خانواده کنفرانس VIEW» می‌نامم»، می‌گوید گوتیرز، مدیرعامل و مدیر اجرایی این گردهمایی در تورین. «تعداد زیادی از سخنرانان ما سال به سال باز می‌گردند، نه تنها برای به اشتراک گذاشتن دانش و تجربه خود، بلکه برای فرصتی برای ملاقات با همتایان خود در یک محیط غیررسمی که امکان شکل‌گیری ایده‌های جدید و توسعه همکاری‌ها را فراهم می‌کند.»
این ایده که ارزش سخنرانی‌های روی صحنه در بین جلسات تقویت می‌شود، به هویت کلیدی VIEW در آستانه برگزاری نسخه ۲۰۲۶ خود تبدیل شده است.
پیشرو آن، Virtuality، در سال ۲۰۰۰ به عنوان بستری برای تبادل کار و تجربه بین متخصصان انیمیشن و جلوه‌های ویژه ایتالیایی آغاز شد. گوتیرز در سال ۲۰۰۵ مدیریت را بر عهده گرفت و مفهوم را به کنفرانس VIEW گسترش داد و آن را به مخاطبان بین‌المللی از فیلمسازان، انیماتورها، هنرمندان جلوه‌های ویژه، توسعه‌دهندگان بازی، متخصصان فناوری و دانشجویان باز کرد.
بیش از دو دهه بعد، این کنفرانس به نقطه عطفی بین چهره‌های خلاق برجسته و افرادی که هنوز در تلاش برای یافتن راه خود در این صنعت هستند، تبدیل شده است.
گوتیرز می‌گوید، سوال کلیدی برای شرکت‌کنندگان جوان‌تر همچنان یکسان است: «چگونه می‌توانم وارد این صنعت شوم؟»
این دانشجویان در حال ورود به صنعتی هستند که تحت تغییرات سریع فناوری و اقتصادی قرار دارد. آنها می‌خواهند بدانند کدام مهارت‌ها ارزشمند باقی می‌مانند، چه نوع مشاغلی وجود خواهد داشت و چگونه می‌توانند خود را در یک محیط تولیدی که تقریباً هر ماه تغییر می‌کند، متمایز کنند. پاسخ VIEW این است که جامع باشد.
گوتیرز می‌گوید: «برای همه چیزی وجود دارد.»
این فلسفه می‌تواند به معنای دسترسی به ابزارهای پیشرفته تولید در یک روز و یک درس فشرده در تکنیک‌های سنتی در روز بعد باشد. او می‌گوید: «من شاهد افزایش چشمگیری در علاقه به ابزارها و تکنیک‌های قدیمی بوده‌ام.»
یکی از برجسته‌ترین نمونه‌ها، یک آزمایشگاه عملی چهار روزه با هدایت فیلمساز کریس لاویس، برنده جایزه اسکار برای «دختری که مروارید گریه می‌کرد»، است که به شرکت‌کنندگان فرصت می‌دهد تا در فیلم‌سازی استاپ موشن غوطه‌ور شوند.
این کنفرانس هرگز بر اساس یک تعریف واحد از آنچه انیمیشن، جلوه‌های ویژه یا داستان‌گویی دیجیتال باید باشد، ساخته نشده است. برنامه‌نویسی آن رویکردها را در کنار یکدیگر قرار می‌دهد: فیلم‌سازی استودیویی بزرگ و کار مستقل، فناوری نوظهور و تکنیک سنتی، اساتید برنده اسکار و شرکت‌کنندگان بار اول.
گوتیرز معتقد است این ترکیب یکی از دلایل بازگشت بسیاری از سخنرانان است.
او می‌گوید: «هیاهوی معروف کنفرانس VIEW واقعی است. فقط از هر کسی که بوده بپرسید.»
و سپس تورین، اولین پایتخت ایتالیا و یک شگفتی باروک با آلپ در غرب و شمال آن وجود دارد.
اگرچه به یک رویداد بین‌المللی انگلیسی‌زبان تبدیل شده است، گوتیرز اصرار دارد که شهر میزبان آن همیشه خانه آن خواهد بود. او می‌گوید این سازمان با رویکردهایی از کشورهایی از جمله هند، ژاپن، ازبکستان و ایالات متحده مواجه شده است تا کنفرانس را به آنجا ببرد.
با این حال، کنفرانس همچنان به شدت به پیمونت گره خورده است.
او می‌گوید: «تورین همیشه سینما را در DNA خود داشته است.»
این شهر نقش اساسی در توسعه صنعت فیلم ایتالیا قبل از انتقال بخش زیادی از این فعالیت به رم ایفا کرد و هنوز میزبان موزه ملی سینمای ایتالیا است.
گوتیرز می‌گوید: «افراد نه تنها برای ملاقات با قهرمانان خود و معاشرت با خلاقین و متخصصان فناوری برنده جایزه می‌آیند، بلکه برای تجربه این شهر اروپایی پر جنب و جوش که دارای میراث فرهنگی غنی، معماری زیبا و غذای خوشمزه است، به کنفرانس VIEW می‌آیند.»
او از طریق تغییرات چشمگیر در صنایعی که به آنها خدمت می‌کند، رهبری کرده است: گسترش انیمیشن و جلوه‌های ویژه دیجیتال، رشد استریمینگ، اختلال در توزیع تئاتری، اختلافات کارگری، همه‌گیری و تغییرات مکرر در نحوه تأمین مالی و تولید کار خلاقانه.
او توضیح می‌دهد: «هر سال یک غافلگیری است. با وجود تمام چالش‌هایی که صنعت ما در طول سال‌ها با آن مواجه شده است، نبوغ و خوش‌بینی داستان‌گویان همچنان تزلزل‌ناپذیر است.»
استراتژی ساده است: افراد با استعداد را در یک مکان قرار دهید و به آنها دلیلی برای صحبت با یکدیگر بدهید.
گوتیرز می‌گوید: «تا زمانی که به احترام و مهار قدرت تخیل انسان ادامه دهیم، آینده انیمیشن، جلوه‌های ویژه و داستان‌گویی دیجیتال روشن است.»
نویسنده: کالوم مک‌لنان