علاقه روزافزون به آثار دست‌ساز کم‌کم به وضوح آشکار می‌شود. با اینکه بحث‌های مربوط به انیمیشن بیشتر و بیشتر به سوالات بی‌تأثیر در مورد هوش مصنوعی جذب می‌شود، مشخص می‌شود که کسانی که به این رسانه اهمیت می‌دهند، به دنبال لمس و نماشایی با بافت‌های واقعی هستند و مواد پر از احساسات واقعی انسان را برجسته می‌کنند. این موضوع به طور خاص در ‘Magic Atlas’، اثر Sun Xun، که در طول یک دهه با استفاده از گستره‌ای از مواد و تکنیک‌های مختلف تهیه شده است، قابل توجه است.
تولید در سنگاپور توسط استودیو Pi Animation، این فیلم تا حدی درباره یک امپراتوری ذغال سنگ به نام Luocha است. که توسط دیکتاتورهای صنعتی فاشیستی حکومت می‌شود و از نقطه نظر یک پسر بی‌پدر به نام Xiao Zhi بررسی می‌شود که به او دسترسی به رازهای آن را توسط یک جادوگر زندانی داده‌اند، او به دلیل این که به مردم آزادی بخشیده است زندانی شده است.
قدرت جذابیت فیلم بر اساس علاقه به تصاویر و شاید صبر برای داستان‌گویی معمولاً مبهم، شکافته و با ضرباهنگ عجیب است. این فیلم با متون بودایی درباره “گذشته، حال و آینده در حال حاضر” آغاز می‌شود، سپس با یک سری از امواج که موجودات نقاشی شده با هم کشمکش می‌کنند، به پایان می‌رسد. یک ناظر (با صدای کارگردان) که مدعی است “در همه جا هستم، بدون شروع و بدون پایان” است، مکان خود را در جهان می‌پرسد در حالی که سبک هنری به صفحات کهن و پس‌زمینه‌های نقاشی شده به رنگ سیاه تغییر می‌کند.
سپس سبک دوباره تغییر می‌کند: آب آبی، یک کوسه سیاه، به تاراج کشیده شده و به نقاشی‌های کلسکوپیک بیشتری تبدیل می‌شود که از تابلوی پیتر برولگ به الهام گرفته است. این ترکیب جالبی از عصرها، نمادها، خدایان و حیوانات در یک مکان خاص است، حضور آزاردهنده رژیم به وضوح در چگونگی جلو زدن یک کارخانه از یک منظره کوهستانی کهن‌تر آشکار است.
کارهای Sun در بیشتر موارد حول یک پالت تک‌رنگ از ش سایه‌های تیره و تاریک (با خطوط سفید) و تعداد زیادی جزئیات خطی می‌چرخد، با خطوط بزرگ و ابراز احساسات جغرافیایی — حداقل بعضی وقت‌ها. اما هیچ‌گاه واقعاً دقیق یا خاص در هر یک از سبک‌ها نیست، همیشه از خطوط سخت و سیاه که محیط حکومتی استبدادی را می‌سازد، فرار می‌کند. صحنه بعدی ممکن است کاملاً با تغییر این پالت و پذیرش سبک نقاشی “غربی” یا تغییر به کاغذ و قلم به کاغذ، به سرعت تغییر کند.
‘Magic Atlas’ بیشتر برای نحوه‌ای که به نظر می‌رسد، از نسبت با داستانش جالب است، حتی اگر به تخیلات بسیار عجیب و غریب و غرایی دست می‌زند، مانند یک سیستم نظارت عمومی تشکیل شده از مگس‌های عظیم. این ترکیب از تصاویر افسانه‌ای با علمی تخیلی کم‌کم آشکار می‌شود: ماهیت اورولی جنرال‌ها به وضوح در لحظه‌ای که آنها با “فکر کردن غیرمتجدد” متهم می‌شوند، آشکار می‌شود — به یک کودکی که “محصول خاطرات نادرست” است.
آثار Sun بیشتر به نحوه‌ای که به نظر می‌رسد، از نسبت با داستانش جالب است، حتی اگر به تخیلات بسیار عجیب و غریب و غرایی دست می‌زند، مانند یک سیستم نظارت عمومی تشکیل شده از مگس‌های عظیم. این ترکیب از تصاویر افسانه‌ای با علمی تخیلی کم‌کم آشکار می‌شود: ماهیت اورولی جنرال‌ها به وضوح در لحظه‌ای که آنها با “فکر کردن غیرمتجدد” متهم می‌شوند، آشکار می‌شود — به یک کودکی که “محصول خاطرات نادرست” است.
واقعاً، فیلم تنها به نماشایی از یک ایده نمی‌پردازد. پیامی از کارگردان در اواخر فیلم می‌گوید که یکی از لحظات برجسته فیلم به پاسداشت انزوای بیماری کووید-۱۹، با همکاری بین‌المللی هنرمندان تهیه شده است. ایده‌های برجسته ‘Magic Atlas’ در لحظاتی قرار دارد که سبک انعطاف‌پذیر آن را در مقابل ایده‌ای از آرامش از طریق نفوذ هنر و سرگرمی قرار می‌دهد.
شاید این فیلم به طور کامل از نظر احساسی با بیننده ارتباط برقرار نکند، نه به دلیل نمادهای آن بلکه بیشتر به دلیل ماهیت شکافته و حتی فلسفی‌تر داستان. Xun قبلاً گفته است که اهمیتی نمی‌دهد که همه آثار فیلم را درک کنند، دیدگاهی که بیش از حد عادلانه است. اما شایستگی‌های فنی ‘Magic Atlas’ از احساس بیگانه‌سازی آن جلوگیری می‌کند؛ در بسیاری از موارد، حتی به نزدیکی الهام‌بخش می‌رسد.