به گزارش ایلنا از وزارت آموزش و پرورش، در راستای اجرای بند «ث» ماده ۸۹ قانون برنامه هفتم پیشرفت کشور و با هدف تقویت پیوند میان آموزش‌های فنی، حرفه‌ای و مهارتی با نیاز کشور، رشته تحصیلی حرفه‌ای «صنایع دستی ـ نقاشی فرش» توسط دفتر برنامه‌ریزی و تألیف کتاب‌های درسی فنی و حرفه‌ای و کاردانش سازمان پژوهش و برنامه‌ریزی آموزشی در شاخه کاردانش طراحی و پیشنهاد آن به شورای عالی آموزش و پرورش ارسال شد و پس از بررسی در شورای عالی آموزش و پرورش به تصویب رسید.
این رشته با کد ۰۲۱۴۱۱ در زمینه تحصیلی ـ حرفه‌ای هنر تعریف شده و مرکز ملی فرش ایران به‌عنوان دستگاه متولی حرفه و استاندارد آن تعیین شده است. اجرای این رشته برای همه هنرستان‌ها پیش‌بینی شده و ثبت‌نام پایه دهم آن تا سال تحصیلی ۱۴۰۶-۱۴۰۷ اعتبار دارد.
طراحی این رشته، با مشارکت دستگاه متولی حرفه (مرکز ملی فرش ایران) انجام شده است تا آموزش‌های تخصصی به‌صورت مستقیم با نیازهای حرفه‌ای حوزه فرش ارتباط پیدا کند. بر این اساس، هنرجویان در کنار دانش و شایستگی‌های پایه و غیرفنی، مهارت‌های عملی مورد نیاز این حوزه را نیز کسب می‌کنند.
بخش اصلی آموزش‌های تخصصی این رشته بر دروس کارگاهی هشت‌ساعته استوار است. هنرجویان در پایه دهم، درس‌های «نقشه‌کشی فرش» و «بافت گلیم» را فرا می‌گیرند.
در پایه یازدهم، آموزش‌ها با درس‌های «نقاشی نقشه‌های فرش با طرح‌های گوناگون» و «بافت قالی» ادامه می‌یابد و هنرجویان در پایه دوازدهم نیز با فراگیری «نقاشی انواع نقشه‌های فرش با نرم‌افزار تخصصی» و «بازاریابی و فروش فرش» مسیر کسب مهارت‌های تخصصی این حرفه را تکمیل می‌کنند.
این ساختار آموزشی، مسیر یادگیری هنرجو را از شناخت و ترسیم نقشه فرش و مهارت‌های بافت، به طراحی و نقاشی تخصصی نقشه‌ها با استفاده از نرم‌افزار و در نهایت شناخت فرایندهای بازاریابی و فروش فرش هدایت می‌کند.
از ویژگی‌های مهم این رشته، آموزش شایستگی‌ها متناسب با چارچوب سطوح صلاحیت حرفه‌ای ملی است. بر اساس ساختار برنامه درسی، سه درس (استاندارد ۳۰۰ ساعته) کارگاهی نخست، حرفه‌ای در سطح دو صلاحیت حرفه‌ای با عنوان «گلیم‌بافان» و سه درس کارگاهی دوم، حرفه‌ای در سطح سه صلاحیت حرفه‌ای با عنوان «نقاشان فرش» را شکل می‌دهند.
همچنین در صورت اجرای رشته در شاخه کاردانش، گواهینامه استانداردهای مرتبط با هر درس کارگاهی توسط دستگاه متولی، یعنی مرکز ملی فرش ایران اعطا می‌شود.
طراحی و تصویب این رشته را می‌توان نمونه‌ای از حرکت برنامه‌ریزی درسی شاخه کاردانش در مسیر پیوند آموزش، حرفه، استاندارد و شایستگی دانست؛ رویکردی که با استفاده از ظرفیت دستگاه‌های متولی، زمینه تربیت هنرجویانی را فراهم می‌کند که بتوانند مهارت‌های آموخته‌شده خود را در موقعیت‌های واقعی حرفه به کار گیرند.