کریس هیز، برنامهنویس ارشد خدمات در استودیو id Software، در مصاحبهای صریح با کانال یوتیوبی «Auf ein Bier»، از مدیریت ایکسباکس انتقاد کرد. او معتقد است که تکرار اخراجهای گسترده توسط مایکروسافت ثابت میکند که رهبری این شرکت «در اصل، هنر را درک نمیکند».
هیز که همچنان کارمند مایکروسافت است، در این گفتگو دامنه انتقادات خود را فراتر از آسیبهای فوری ناشی از آخرین دور تعدیل نیروهای ایکسباکس گسترش داد. او معتقد است که اخراجهای دستهجمعی و کاهش هزینههای کوتاهمدت، منجر به تولید بازیهای ضعیفتر میشود؛ چرا که این اقدامات، فرصت و انگیزه لازم برای بهبود مهارتها را از توسعهدهندگان سلب میکند.
به گفته هیز، اگرچه شرکتهای بزرگی مانند مایکروسافت ممکن است به «آیپیها و استودیوهای بزرگ» تحت مالکیت خود افتخار کنند، اما به نظر میرسد آنها قادر به درک این واقعیت نیستند که مرتباً توانایی خود را برای تولید محصولات ارزشمند با استفاده از این برندها و توسعهدهندگان تضعیف میکنند.
هیز در این باره گفت: «آنچه یک استودیو را خوب میکند، تجربه مشترک ما، همکاری با یکدیگر و تجربیات گذشته ماست. بله، شما میتوانید نیمی از توسعهدهندگان خود را دور بریزید و بعداً اگر نیاز به ساعتهای کاری بیشتری برای پر کردن چکلیستهای مورد نظرتان داشتید، افراد جدیدی را استخدام کنید. اما در نهایت، شما با یک بازی متوسط مواجه خواهید شد که هیچکس از آن راضی نخواهد بود و همه این موضوع را متوجه میشوند. این همان تفکر بلندمدتی است که به نظر میرسد وجود ندارد.»
از نظر هیز، بزرگترین ناشران و شرکتهای صنعت بازی، درک خود را از «واقعیتِ آنچه یک بازی خوب را میسازد» از دست دادهاند. او معتقد است کیفیت از نحوه یادگیری توسعهدهندگان برای همکاری با یکدیگر و همچنین توانایی یادگیری از شکستها حاصل میشود.
هیز افزود: «شکستها نیز مهم هستند. در اوایل زمانی که id توسط زنیمکس (ZeniMax) خریداری شد و زنیمکس توسط مایکروسافت، یکی از نقاط قوت این بود که شما میتوانستید شکست بخورید و این به معنای پایان کسبوکار نبود. در یک چتر بزرگتر، شما میتوانید ریسکپذیرتر باشید.»
پیشفرض این بود که چون ایکسباکس شامل استودیوهای بسیاری است، این استودیوها در برابر پیامدهای ناشی از عدم موفقیت ریسکهای خلاقانه محافظت میشوند، مشروط بر اینکه توسعهدهندگان همچنان موفقیتهای بیشتری نسبت به شکستها داشته باشند. اما اکنون مایکروسافت و کل صنعت، هرگونه تحمل نسبت به اشتباهات احتمالی را از دست دادهاند و بازیها به عنوان یک رسانه، به دلیل این رویکرد آسیب میبینند.
هیز در ادامه گفت: «اگر اشتباهی مرتکب شوید، این آخرین اشتباهی است که به عنوان یک تیم انجام میدهید. آن تیم تمام شده است. بنابراین هیچکس رشد نمیکند، هیچکس یاد نمیگیرد و در نتیجه، افراد دیگر انگیزهای برای اهمیت دادن ندارند.»
همانطور که در مورد استودیو Tango Gameworks مشاهده کردیم، عرضههای موفق مانند بازی Hi-Fi Rush نیز استودیوها را از تیغ تعدیل نیرو در امان نگه نمیدارد. هیز میگوید از آنجا که توسعهدهندگان به طور فزایندهای فرض میکنند که به محض انتشار بازیشان اخراج خواهند شد، کسانی که از صنعت فرار نمیکنند، به این نتیجه میرسند که هر تلاشی که برای کارشان انجام دهند، یا هدر میرود یا پاداشی نخواهد داشت.
او افزود: «اگر آنها بمانند، احساس نمیکنند که باید به آینده بازیای که روی آن کار میکنند اهمیت دهند. وقتی من کارم را شروع کردم، بسیار رایج بود که همه به طور کامل روی هر بازیای که روی آن کار میکردند سرمایهگذاری کنند. اما با حرکت شرکتها در این مسیر، این موضوع کمتر و کمتر دیده میشود.»
هیز معتقد است که با خروج این حس تعهد از صنعت، آسیبهای وارده به تدریج سختتر نادیده گرفته میشوند. او در پایان گفت: «بسیاری از گیمرها، حتی اگر ندانند، میتوانند حس کنند که اوضاع درست نیست. چیزی اشتباه است. این صنعت سالم نیست. مسائل زیادی وجود دارد؛ از اقتصاد کلان گرفته تا رقابت برای جلب توجه. اما در هسته اصلی، ما افرادی را در رأس کار نداریم که به دنبال تصمیمگیریهای بلندمدت برای حفظ سلامت صنعت باشند.»