مانیل، فیلیپین – کیث کانِرا و خانواده‌اش سال‌هاست که به داشتن شبکه برق خورشیدی در خانه فکر می‌کنند. اما پرداخت تا 5000 دلار برای پنل‌های خورشیدی کار آسانی نبود، بنابراین این ایده را به تعویق انداختند.
امسال با آغاز جنگ ایالات متحده و اسرائیل با ایران در بازارهای جهانی انرژی و افزایش قیمت برق، همه چیز تغییر کرد. کانِرا گفت که خانواده‌اش از پرداخت حدود 150 دلار در ماه قبل از شروع جنگ در اواخر فوریه، به پرداخت تا 220 دلار رسیده‌اند.
هشت ماه بعد، آن‌ها در حال نصب پنل‌های خورشیدی روی پشت بام خود هستند.
«هزینه آن تقریباً برابر با پرداخت قبوض برق ما برای سه یا چهار سال با نرخ فعلی است»، کانِرا گفت. «اما در سال پنجم، ما سرمایه‌گذاری خود را بازیابی می‌کنیم و برق اساساً رایگان خواهد بود.»
کانِرا یکی از تعداد رو به رشدی از صاحبان خانه‌های فیلیپینی است که به انرژی خورشیدی در کشوری روی می‌آورند که حتی قبل از جنگ، بالاترین هزینه‌های برق را در جنوب شرقی آسیا داشت. این هزینه‌ها تنها با سنگاپور قابل مقایسه بود، جایی که درآمد متوسط بیش از 10 برابر بیشتر است.
گزارشی از اندیشکده انرژی Ember نشان می‌دهد که پنل‌های روی پشت بام از اوایل سال 2025 تقریباً دو برابر شده‌اند.
و در ماه‌های اول جنگ از مارس تا می، هجوم به سمت انرژی خورشیدی به واردات 407 میلیون دلاری پنل‌ها منجر شد، طبق داده‌های تجاری دولت از چین، جایی که بیشتر پنل‌ها تولید می‌شوند. فیلیپین در این دوره به بزرگترین بازار واحد خارج از کشور تبدیل شد. تنها هلند بیشتر وارد کرد، اما آن‌ها را به سایر کشورهای اروپایی توزیع می‌کنند.
لکسوس گِرو، مدیرعامل تامین‌کننده انرژی خورشیدی Solarmaxx، به این رونق شهادت می‌دهد.
«به دلیل کمبود ارسال پنل‌های خورشیدی، 30 روز منتظر بمانید»، گِرو گفت. «در ماه مارس، 40 پروژه داشتیم که تقریباً سه برابر مشتریان ماهانه ما بود. از آن زمان، ما 25 تا 30 سیستم در ماه نصب کرده‌ایم.»
گِرو انتظار ندارد که تقاضا حتی در صورت کاهش تنش‌ها در خاورمیانه و باز شدن مسیرهای حمل و نقل انرژی کند شود.
«فکر می‌کنم مردم اکنون متوجه شده‌اند که جهان مکانی غیرقابل پیش‌بینی است، بنابراین باید برای هر اتفاقی آماده باشند. فیلیپینی‌ها اکنون می‌بینند که لزوماً نباید در معرض بازارهای جهانی انرژی باشند.»
فیلیپین، یکی از معدود کشورهای منطقه که برق را یارانه‌ای نمی‌کند، برای بیش از 70 درصد از ترکیب انرژی خود به زغال سنگ و گاز وارداتی متکی است. ارزش پزو، واحد پول این کشور، که به رکورد پایین بیش از 63 به ازای هر دلار رسیده است، واردات را گران‌تر می‌کند.
در اواخر مارس، رئیس‌جمهور فردیناند مارکوس جونیور در واکنش به جنگ و آنچه او «خطر قریب‌الوقوع» برای تامین انرژی ملی توصیف کرد، وضعیت اضطراری انرژی ملی را اعلام کرد. با این حال، نرخ برق به افزایش خود ادامه داده است.
این تغییر به سمت انرژی خورشیدی تا حدی ناشی از خشم نسبت به شرکت‌های برق است که به دلیل دریافت هزینه «اتلاف سیستم»، از جمله اتصالات غیرقانونی، از مشتریان مورد بررسی قرار گرفته‌اند.
کانِرا گفت که یادگیری اینکه مجبور به پرداخت مصرف برق شخص دیگری است، آخرین قطره بود.
«چه کسی موافقت می‌کند که برای چیزی که استفاده نکرده است پول بپردازد؟ انگار پولی که برای برق خرج می‌کنیم از آسمان افتاده است»، او افزود.
اما در حالی که تقاضای فزاینده واقعی است، هزینه اولیه یک سیستم برق خورشیدی هنوز برای بیشتر فیلیپینی‌ها بسیار زیاد است. دولت در ماه مارس ابتکاری را برای ارائه وام برای نصب روی پشت بام مسکونی آغاز کرد، اما این وام‌ها فقط برای کارمندان بخش دولتی در دسترس است.
آنچه مقامات امیدوارند که بتواند نرخ برق را برای اکثر مردم کاهش دهد، ده‌ها پروژه انرژی تجدیدپذیر در صف است، از جمله یک مزرعه خورشیدی 3500 هکتاری در شمال پایتخت مانیل که قرار است بزرگترین مزرعه خورشیدی در جهان باشد. پیش‌بینی می‌شود که پس از بهره‌برداری کامل، این پروژه 850 مگاوات برق برای 2.4 میلیون خانوار تولید کند.
اما برخی از مصرف‌کنندگان گفتند که چنین پروژه‌هایی ممکن است سال‌ها طول بکشد تا تکمیل شوند، مگر اینکه خودشان اقدام کنند، قبوض برق آن‌ها افزایش می‌یابد.
«امروزه غیرقابل پیش‌بینی است. الگوهای آب و هوایی ال نینو در راه است. هنوز جنگ وجود دارد، افزایش قیمت سوخت ادامه دارد و موارد دیگر. پس چرا از یک منبع طبیعی استفاده نکنیم؟»
نوشته شده توسط: بارنابی لو