بازگشت فورد به مسابقات قهرمانی رالی جهان (WRC) در سال ۲۰۲۸، خبر خوبی برای طرفداران رالی، به‌ویژه در بریتانیا است – اما مهمتر از آن، این اقدام نشان‌دهنده تعهد واقعی فورد به بازار اروپا است.
اجازه دهید ابتدا به جنبه رالی بپردازیم: بازگشت فورد به عنوان یک سازنده کامل برای اولین بار از سال ۲۰۱۲، یک تقویت بزرگ برای WRC است. خودروهای Rally1 فعلی تماشایی هستند اما همچنین بسیار پرهزینه هستند که بر تعداد شرکت‌کنندگان تأثیر گذاشته است.
برای سال آینده، قوانین جدید WRC27 به ماشین‌هایی اجازه می‌دهد که بر اساس یک شاسی لوله‌ای ساخته شوند و دارای موتورهای توربوشارژ ۱.۶ لیتری باشند که حدود ۳۰۰ اسب بخار تولید می‌کنند. تویوتا تنها سازنده کاملی بود که متعهد شده بود و به نظر می‌رسید که ممکن است با چند شرکت‌کننده خصوصی روبرو شود، بنابراین اضافه شدن فورد به طور فوری اعتبار می‌بخشد.
حتی اگر فورد ۱۴ سال است که تیم سازنده ندارد، اما در تاریخ رالی ریشه دوانده است. با وجود موفقیت‌های نسبتاً کم در قهرمانی، این شرکت در رده سوم فهرست برندگان قهرمانی تمام دوران قرار دارد، به لطف خودروهای مشهوری مانند Escort، Focus و Fiesta.
تیم WRC فورد توسط M-Sport از کامبریا اداره می‌شود که قبلاً تیم کارخانه این شرکت را اداره می‌کرد و از آن زمان به عنوان یک تیم خصوصی (با پشتیبانی فنی از سازنده) به مسابقه با مدل‌های فورد ادامه داده است. و با موفقیت چشمگیر: سباستین اوژیه عناوین پشت سر هم را در سال‌های ۲۰۱۷ و ۲۰۱۸ با یک Fiesta M-Sport به دست آورد و M-Sport همچنین عنوان قهرمانی سازندگان را در سال ۲۰۱۷ به دست آورد.
بنابراین یک تیم بریتانیایی در زمان بازگشت یک رویداد بریتانیایی – رالی اسکاتلند جدید – به برنامه WRC برای اولین بار از سال ۲۰۱۹ اداره تیم کارخانه فورد را بر عهده خواهد داشت. و برای تکمیل همه چیز، پخش زنده از BBC وجود خواهد داشت. این یک تقویت شگفت‌انگیز برای طرفداران رالی بریتانیایی است که مدت زیادی رنج کشیده‌اند.
مهمتر از همه، این تصمیم با توجه به استراتژی فعلی فورد – به‌ویژه در اروپا – بسیار منطقی است. موفقیت فورد در ایالات متحده در سال‌های اخیر تا حد زیادی به دلیل موفقیت خودروهای آفرود آن، کامیون‌های وانت و SUV Bronco، به‌ویژه در نسخه Raptor با عملکرد بالا، به دست آمده است.
پروژه‌های موتوراسپرت فورد گسترده هستند: همانطور که در اهدای جایزه Motorsport به این شرکت در اوایل سال جاری اشاره کردیم، این پروژه‌ها ۳۵ دسته را در سراسر جهان پوشش می‌دهند. و تعداد دسته‌های آفرود که این شرکت در آن درگیر است به طور قابل توجهی در حال افزایش است – کاملاً به طور عمدی.
تیم WRC فورد در کنار پروژه رالی داکار فورد (که توسط M-Sport اداره می‌شود)، به علاوه حمایت از شرکت‌کنندگان در Pikes Peak (مسیر سربالایی اکنون کاملاً آسفالت شده است اما همچنان ذات آفرود دارد)، مسابقات Baja و King of the Hammers، یک رویداد دیوانه‌وار به سبک رالی در زمین‌های سنگی باورنکردنی در کالیفرنیا، قرار خواهد گرفت. همه اینها برای تبدیل فورد به "پورشه آفرود" طراحی شده است.
هنگامی که با جیم فارلی، مدیرعامل فورد، در اوایل سال جاری صحبت کردم، او به فرصت تجاری اشاره کرد: "ما یک هرم تثبیت‌شده برای موتوراسپرت جاده‌ای، به‌ویژه مسابقات استقامت، داریم، اما چنین چیزی در آفرود وجود ندارد – و آفرود واقعاً تمام هزینه‌ها را پرداخت می‌کند.
"به همین دلیل است که فورد در داکار و Pikes Peak سرمایه‌گذاری زیادی می‌کند و کارهای بیشتری در پیش است. این برای استراتژی شرکت ما بسیار مهم است که در آخر هفته رقابت کند، مهندسی را به هسته شرکت بازگرداند و محصولات مشتاق را بهبود بخشد.
"هسته کسب‌وکار خرده‌فروشی ما مشتاقان هستند که همیشه یک نقطه روشن شرکت بوده است، به‌ویژه در بریتانیا. اما این هرگز هسته اصلی کسب‌وکار ما نبوده است، مگر اینکه ریچارد پری-جونز شروع به آوردن حس فرمان به محدوده اصلی [مدل‌ها در دهه ۱۹۹۰] کند. و اکنون ما در حال جهت‌دهی کل برند حول مشتاقان هستیم."
منطق این تصمیم زمانی آشکار شد که فورد جزئیات خط تولید اروپایی بازطراحی‌شده خود را فاش کرد که شامل یک Bronco منطقه‌ای و طیف وسیعی از مدل‌های دیگر "الهام‌گرفته از رالی" خواهد بود که از میراث این شرکت برای پویایی رانندگی استفاده می‌کنند.
فورد به طور دقیق برای فروش خودرو رقابت نمی‌کند: شعار قدیمی "برد در یکشنبه، فروش در دوشنبه" مدت‌هاست از بین رفته است. موتوراسپرت در مورد ایجاد برند و کسب دانش است.
هدف تزریق برخی از میراث ورزشی آفرود به هر مدل در محدوده اروپایی خود است، نه صرفاً توسعه انواع سریع ST یا RS. فورد به وضوح قصد دارد پیوندهای بین میراث رقابتی آفرود غنی خود و خودروهای جاده‌ای جدید خود را برقرار کند – و می‌تواند چیزهای زیادی را که می‌تواند به خودروهای جاده‌ای اعمال کند، با همکاری M-Sport بیاموزد.
فورد دانش عمیق و احترامی برای میراث موتوراسپرت خود دارد (فارلی هنگام صحبت در مورد رانندگان مشهوری مانند راجر کلارک و کالین مک‌ری روشن شد)، اما ترسیم پیوند بین خودروهای مسابقه قدیمی و ماشین‌های جدید دشوار است. اما مزایای داشتن یک پروژه رقابتی فعلی که پیوند مشخصی با جدیدترین خودروهای جاده‌ای شما دارد، بیشتر است.
و اگر فورد بخواهد یک هرم از موتوراسپرت آفرود بسازد، اوج آن قطعاً WRC است، به‌ویژه با قطعی شدن برنامه‌های یک رویداد در ایالات متحده. اما مهمتر از همه، این تأییدی بر طرح محصول اروپایی فورد با الهام از رالی است.
بنابراین این فقط یک خبر بزرگ برای WRC نیست، بلکه بیانیه‌ای قاطع از تعهد فورد به ساخت خودروهای جاده‌ای است که مشتاقان آنها را دوست خواهند داشت.