فرانک مانکوسو ارشد، مدیر توزیعی که بعداً به ریاست دو استودیوی بزرگ هالیوود، پارامونت و MGM/UA رسید، در 1 اکتبر در خانه خود در لس آنجلس بر اثر عوارض ناشی از سرطان درگذشت. او 93 سال داشت.
مانکوسو که به نام پدرخوانده یا جنتلمن فرانک شناخته می‌شد، به آرامی از رده‌های پایین‌تر بالا رفت و نزدیک به سه دهه با پارامونت پیکچرز همکاری کرد، از خریدار فیلم شروع کرد و به عنوان رئیس و مدیرعامل به پایان رسید. سپس به ریاست MGM/UA با مشکلاتی رسید و به فروش این شرکت در سال 1996 به مالک سابق آن، کرک کرکوریان و Seven Network استرالیا کمک کرد.
مانکوسو برای پارامونت در تورنتو، بوفالو، نیویورک و لس آنجلس کار می‌کرد. او به عنوان یکی از برترین مدیران توزیع و بازاریابی در این صنعت به دلیل دانش گسترده‌اش از صنعت نمایش و انتشار ریسکی فیلم‌های پارامونت پیکچرز در دوره‌هایی که زمانی کم‌بازده‌ترین دوره‌های سال محسوب می‌شدند، شناخته شد. او همچنین پیشگام هم‌افزایی موزیک ویدیوها و موسیقی متن با فیلم‌ها، به ویژه با "تب شب شنبه" و "فلاش‌دنس" بود.
پس از خروج بری دیلر از استودیو در سال 1984 و رد شدن مایکل آیزنر توسط رئیس Gulf and Western، مارتین دیویس، مانکوسو به ریاست استودیو رسید با وجود نداشتن تجربه در ساخت (در مقابل فروش) فیلم. با تولیدی که برای مدتی توسط ند تنن با تجربه هدایت می‌شد، مانکوسو به موفقیت‌های پارامونت ادامه داد، اما در پایان دهه 80 پرهیاهو، زمانی که رکود اقتصادی فرا رسید و چند شکست پرهزینه داشت، با استودیو به اختلاف رسید. او توسط دیویس به نفع تهیه‌کننده استنلی جافه برکنار شد و از استودیو شکایت کرد و به مبلغی که تخمین زده می‌شد تا 20 میلیون دلار باشد، به توافق رسید.
در سال 1993 او MGM/UA رو به زوال را از آلن لاد جونیور تحویل گرفت و به احیای آن به عنوان یک استودیو قابل فروش کمک کرد و در سال 1996 به این مهم دست یافت. او تا سال 1999 در این سمت باقی ماند، زمانی که بازنشسته شد.
پس از یک صعود طولانی دو دهه‌ای در استودیو، مانکوسو در سال 1983 به عنوان رئیس بخش فیلم پارامونت تحت ریاست دیلر و آیزنر منصوب شد.
در آن دوره، او به عنوان یکی از برترین ذهن‌های توزیع و بازاریابی در این صنعت مورد حسادت قرار گرفت. او کسی بود که تصمیم گرفت با انتشار یک رمانس نسبتاً بالغ، "یک افسر و یک جنتلمن" را در تابستان منتشر کند، که در آن زمان فصلی منحصراً برای کودکان بود. با کمک یک موزیک ویدئوی ویژه که به صورت داخلی ویرایش شده بود، فیلم مورد توجه قرار گرفت و بیش از 100 میلیون دلار درآمد کسب کرد. موزیک ویدیوهای استفاده شده از فیلمبرداری نیز به موفقیت "فلاش‌دنس" در سال 1983 کمک کرد. او همچنین با انتشار درام "شرایط پایان" در نوامبر ریسک کرد و امیدوار بود که به یک افزایش بزرگ در کریسمس برسد. این حرکت محاسبه شده موفقیت‌آمیز بود، زمانی که نظرات مشتاقانه بود و فیلم به یک فروش بزرگ تبدیل شد و جایزه اسکار بهترین فیلم را به دست آورد.
پاییز سال 1984 شاهد تغییرات چشمگیر در صنعت فیلم شد، زیرا بسیاری از استودیوهای بزرگ مدیران - و در برخی موارد صاحبان - خود را تغییر دادند. مانکوسو برای اداره پارامونت انتخاب شد پس از اینکه دیلر به سمت ریاست 20th Century Fox رفت. بلافاصله پس از آن، آیزنر به همراه چندین مدیر کلیدی پارامونت به دیزنی پیوست و آن استودیو را به یک مدعی اصلی تبدیل کرد. برای مدتی، مانکوسو فیلم‌های سودآوری مانند "تاپ گان"، "جاذبه مرگبار" و دو قسمت اول "بلزهای هیلز کپی" را با دو ستاره اصلی استودیو، تام کروز و ادی مورفی تولید کرد. پس از خروج تنن در سال 1987 و جایگزینی او با سیدنی گانیس، مدیر بازاریابی دیگر، اوضاع تغییر کرد. موفقیت‌هایی وجود داشت، اما "روزهای تندر"، "دو جیکز" و "پدرخوانده: قسمت سوم" نیز وجود داشت که همگی دیویس را نسبت به مانکوسو بدبین کردند.
علاوه بر این، رفتار جنتلمنی مانکوسو به عنوان نرم تلقی می‌شد زیرا استودیو سعی داشت در برابر افزایش حقوق ستاره‌هایی مانند مورفی و کروز و همچنین تهیه‌کنندگانی مانند دان سیمپسون و جری براکهایمر که "تاپ گان" و "بلزهای هیلز کپی" را به استودیو داده بودند، اما همچنین "روزهای تندر" را با بودجه‌ای بیش از حد ارائه کرده بودند، مقاومت کند.
همه چیز در سال 1991 به پایان رسید، زمانی که دیویس به طور رسمی به مانکوسو روی کرد و استنلی جافه را برای نظارت بر شرکت استخدام کرد، که بعداً به وایاکام فروخته شد. مانکوسو شکایت نقض قرارداد به مبلغ 45 میلیون دلار مطرح کرد و بعداً به مبلغی تا 20 میلیون دلار به توافق رسید. این امر او را آزاد گذاشت تا فرصت‌های دیگر را دنبال کند.
او شغل نامحتمل و بسیار پرخطر اداره MGM/UA را بر عهده گرفت، که سایه‌ای از خود سابق بود، اهرم بالایی داشت و بدهی عمیقی داشت. از سال 1993 با حمایت Crédit Lyonnais، مانکوسو به کاهش بدهی و شروع به تولید فیلم‌های موفق کمک کرد. او مایک مارکوس، عامل CAA را برای اداره MGM و جان کالی، مدیر اجرایی سابق WB و تهیه‌کننده را برای راه‌اندازی UA که زمانی از بین رفته بود، استخدام کرد. موفقیت‌های بزرگی مانند "قفس پرنده"، "طلای چشم" و "گونه‌ها" به دنبال آن آمد.
هنگامی که زمان فروش استودیو در سال 1996 فرا رسید، مانکوسو فروش آن را به مالک سابق آن، کرک کرکوریان و شرکت سرگرمی Seven Network استرالیا مهندسی کرد و از فروش و رفاه مداوم استودیو سود برد. مانکوسو پس از فروش به عنوان رئیس و مدیرعامل MGM باقی ماند.
در مارس 1999، MGM 5 میلیون دلار به سونی پرداخت کرد و مالکیت واضح و انحصاری املاک پرطرفدار جیمز باند را به دست آورد.
ماه بعد، زمانی که استودیو یک سال خشکسالی گیشه را تحمل کرد، مانکوسو استعفا داد و الکس یمنیدجیان جای او را گرفت.
مانکوسو در بوفالو، نیویورک به دنیا آمد و از دانشگاه ایالتی نیویورک فارغ التحصیل شد. از سال 1958 تا 1962 به عنوان خریدار و سرپرست عملیات برای Basil Enterprises، یک مدار سینمایی تئاتری کار کرد. او در سال 1962 به عنوان خریدار شعبه بوفالو به پارامونت پیوست و بعداً به نماینده فروش و مدیر شعبه تبدیل شد.
در سال 1970، پارامونت او را به عنوان معاون رئیس فروش عمومی برای Paramount Pictures Canada منصوب کرد. او در سال 1972 رئیس شد و به مدت شش سال در تورنتو ماند. سپس به غرب نقل مکان کرد و به عنوان مدیر بخش غربی شرکت مستقر در لس آنجلس شد. یک سال بعد، او به عنوان مدیر فروش داخلی به نیویورک نقل مکان کرد و سپس به عنوان معاون رئیس توزیع منصوب شد. تا سال 1983، او رئیس بخش فیلم پارامونت بود.
مانکوسو رئیس هیئت مدیره شرکت صندوق فیلم و تلویزیون بود.
او در 12 سالگی با فرانسیس ملاقات کرد. آنها دو فرزند داشتند: یک دختر، ماریا و یک پسر، تهیه‌کننده فرانک مانکوسو جونیور.
نویسنده: ریچارد ناتال