تروی سیوان در بهترین فرم خود در «او بهترین است» می‌درخشد: بررسی آلبوم

پیش از انتشار سومین آلبوم خود، «چیزهایی برای بخشیدن به یکدیگر» در سال ۲۰۲۳، تروی سیوان این دوره را به عنوان یک فانتزی دنس پاپ با تک‌آهنگ‌های «Rush» و «Got Me Started» معرفی کرد. این آلبوم، پس از دوران همه‌گیری، با هدف ثبت و ضبط انرژی ناشی از پایان محدودیت‌ها و آزادی ارتباط با دیگران ساخته شد. اما این تک‌آهنگ‌ها مسیر را گم کردند، زیرا سیوان به اندازه لذت بردن از فضای رهایی‌بخش دنس فلور، در حال بررسی آسیب‌های ناشی از یک رابطه بود. در نهایت، او یک اثر متنوع را به وجود آورد، یک گام بالغ رو به جلو برای هنرمندی که هنوز در حال کشف صدای و هویت خود به عنوان یکی از برجسته‌ترین هنرمندان مرد همجنس‌گرا در موسیقی پاپ بود.

سیوان به راحتی می‌توانست آلبوم چهارمش «او بهترین است» را به یک جشن کامل تبدیل کند - یکی از تک‌آهنگ‌های اصلی آن، با عنوان مناسب «Party»، همین را پیشنهاد می‌کرد - اما در عوض از این پروژه به عنوان بستری برای نگاه به درون و آزمایش قابلیت انعطاف‌پذیری قراردادهای پاپ استفاده می‌کند. در طول دوازده قطعه، سیوان به شدت بر نقاط عطف دهه ۹۰ تکیه می‌کند، از گلیچ هاپ تا درام اند بیس، و طیف گسترده‌ای از صداها و گستره را در بر می‌گیرد. این یک سفر دیوانه‌وار در یک آلبوم است که به مکان‌های بسیار زیادی می‌رود، اما آنچه «او بهترین است» در یکنواختی کمبود دارد، با جاه‌طلبی جبران می‌کند و در نهایت بهترین، اگرچه عجیب‌ترین، آلبوم سیوان تا به امروز است.

در سن ۳۱ سالگی، سیوان بیش از نیمی از عمر خود را مشهور بوده است، ابتدا به عنوان یک یوتیوبر جوان که از زادگاهش استرالیا پخش می‌کرد و سپس به عنوان یک ستاره پاپ که در حال درک جنسیت خود در انظار عمومی بود. مسیر او منجر به تک‌آهنگ‌های به طور آشکار کوئیر («Bloom»، «My My My!») شده است که شاید به طور ضمنی نشان می‌دهند که او فقط یک تک‌آهنگ موفق دیگر با آن فاصله دارد تا به سطح بعدی ستاره پاپ برسد. او می‌توانست به راحتی این مسیر را با «او بهترین است» ادامه دهد، اما در عوض او مسیر آسان را رها کرده و به نفع آهنگ‌هایی که دعوت به گوش دادن دقیق‌تر می‌کنند، انتخاب می‌کند و لایه‌هایی از احساسات و مالیخولیایی را در زیر روکش سینت‌ها و ضرب و شتم گیتارها آشکار می‌کند.

سیوان این آلبوم را به زنانی که در اطرافش هستند، کسانی که به اندازه خنک بودن، قدرت را نیز از خود ساطع می‌کنند، تقدیم می‌کند. او گروهی طولانی از تهیه‌کنندگان و ترانه‌سرایان را برای زنده کردن دیدگاه خود به کار می‌گیرد، از جمله جک آنتونوف، جورج دنیل، فیینس، تیلای پارکس و همکار قدیمی خود، لِلَند، که در نوشتن هر قطعه با او همکاری می‌کند. او همیشه مایل به خوش گذرانی است، مانند «Party» که به طور طعنه‌آمیزی گفته شده است، یا «Troye Meets World» با این تز که «موسیقی با بدن ملاقات می‌کند، بدن با موسیقی ملاقات می‌کند».

اما «او بهترین است» بیشتر به هوس و اشتیاق، به تمایل به دائمی بودن در دنیایی ناپایدار می‌پردازد. یک درونی‌گرایی در این آلبوم وجود دارد که آثار قبلی سیوان فقط به آن اشاره می‌کردند، در آهنگ‌هایی مانند «Cowboy» شاد که در آن در مورد مردی می‌خواند که در یک رویا به سراغش آمده است، یا «Embarrassingly» درخشان، اعتراف به اینکه او خود را به فکر یک معشوق سابق راضی می‌کند. او به سرعت تسلیم هوس جنسی می‌شود، اما به طور مرتب برای بیشتر اشتیاق دارد. او در «I Do This For You» می‌خواند: «افراد مجرد داغ را در منطقه لس آنجلس پیدا کنید». «متاسفم که به نوعی دچار هیستری شده‌ام، من فقط کمی تنها هستم.»

اینها اعترافات شخصی عمیقی در یک آلبوم پاپ در این سطح هستند، اما سیوان این اعترافات را به طور ساده بیان می‌کند. (گاهی اوقات، شاید کمی بیش از حد ساده، حداقل برای هر شنونده ساده‌لوحی که به آهنگی مانند «Canada Dry» برمی‌خورد، که به عنوان یک آهنگ «پاپ قوس‌دار کمر» در مورد یک کانادایی که می‌خواهد... درگیر شود نوشته شده است.) احتمالاً به این دلیل است که سیوان اغلب با ایتالیک می‌خواند، نه پررنگ، و به صدایش اجازه می‌دهد تا به تولید اضافه شود بدون اینکه بر آن غلبه کند. او بهترین خواننده نیست - فقط از او بپرسید، او موافق خواهد شد - اما او یاد گرفته است که از صدایش به عنوان یک ساز استفاده کند، و در زمان مناسب روی آن تمرکز می‌کند و زمانی که تولید تمرکز را به دست می‌گیرد، رها می‌کند. به عنوان مثال، در «FF»، او در بندها روی یک ضرب‌آهنگ آرام می‌لغزد - «گردن گیتار خود را به روشی که مرا حسود می‌کند بگیرید، بهتر است آن را برای من بنوازید»، می‌خواند - قبل از اینکه در یک فالستوی Auto-Tune در هم‌سرایی بلغزد، صدایش در انبوهی از سازها غرق شود.

به این ترتیب، سیوان به اندازه یک اجراکننده، یک گردآورنده از دیدگاه خود است. او بیشتر به لحن و داستان‌گویی اهمیت می‌دهد، همانطور که گفته است، و بر اساس آن اولویت‌بندی می‌کند. این به نفع اوست: «او بهترین است» تصویری از یک هنرمند جریان اصلی است که از انحراف از قراردادهایی که با آن همراه است نمی‌ترسد، تا زمانی که به نقاط قوت خود بازی کند. سیوان بیش از یک دهه است که این کار را انجام می‌دهد، اما هرگز به این اندازه مطمئن نبوده است که چه نوع هنرمندی است، حتی زمانی که از عدم قطعیت خود می‌خواند. تعداد کمی از هنرمندان قادر به حفظ این حقیقت به طور همزمان هستند، اما سیوان این کار را با آسانی انجام می‌دهد، نگهدارنده کلیدهای پادشاهی خود.

به قلم: استیون جی. هوروویتز