در یک دهه گذشته آلبومهای آراندبی نوآورانهی بسیاری ساخته شدهاند، اما تعداد کمی توانستهاند آیندهنگری و سنت را مانند دانیل پندر ﴾Danielle Ponder﴿ در دومین آلبوم کامل خود، «همه چیز تغییر کرده» با هم ترکیب کنند. او صدایی قدرتمند و شکنندهای دارد که در کلیسا پرورش یافته است، اما از آن بهندرت استفاده میکند و بین آن، یک آلتوی میانرده و یک سوپرانوی صمیمی و آسیبپذیر حرکت میکند — گاهی اوقات بهطور ناگهانی از آن به یک فریاد گلوگیر تبدیل میشود که دقیقاً برعکس آسیبپذیری است.
آهنگهای این آلبوم نیز بههمین اندازه متنوع هستند، ترکیب صداهای آنالوگ و دیجیتال، حرکت بین آراندبی ارگانیک و پشتیبانی الکترونیکی؛ حتی یک آهنگ پاپ ملایم («SKN»)، یک آهنگ بلوز («God of You») و یک آهنگ پایانی بهطور غیرمنتظرهای با صدای دهه ۷۰ («Laurel Canyon») وجود دارد که یک پیانوی الکتریکی زنگولهای و گیتارهای آکوستیک را ترکیب میکند.
داستان پندر بهاندازه صدایش جذاب است. او در روچستر، نیویورک متولد شده اما در حال حاضر در آتلانتا مستقر است، در کودکی در گروه خانوادگی خود اجرا میکرد اما عمدتاً روی یک حرفهی حقوقی متمرکز شده بود که در اصلاح نظام کیفری فعالیت میکرد. تا اواخر دهه ۳۰ سالگی نبود که او بهطور کامل یک حرفهی موسیقی را پذیرفت و پس از انتشار یک آلبوم قوی در سال ۲۰۲۲، «Some of Us Are Brave»، با لیبل Saddest Factory فوبی بریجرز قرارداد بست که از آن زمان با Dead Oceans ادغام شده است (که احتمالاً برای پندر بهترین است، زیرا صدایش تقریباً نمیتواند از بریجرز دورتر باشد).
آلبوم بهطور شگفتآوری روان بین سبکها حرکت میکند و با اطمینان قابلتوجهی؛ تعداد زیادی همکار در تولید مشارکت میکنند (عمدتاً بارتیز استرینج، میک الیزوندو برنده جایزه گرمی و اِویس ریس)، اما هیچ شکی نیست که چه کسی مسئول است. در آلبوم لحظاتی از Gnarls Barkley وجود دارد و از نظر صوتی با آراندبی آیندهنگر دیجون و برنت فایز سازگار است، اما صدای قدرتمند پندر و چشمانداز منحصربهفرد او او را در قلمرویی قرار میدهد که کاملاً متعلق بهخودش است — «همه چیز تغییر کرده» یکی از برجستهترین آلبومهای سال ۲۰۲۶ است.
نوشته: جم عسود