لی یون‌چان، کارگردان تایوانی پس از دو دهه دوری از ساخت فیلم‌های بلند، با فیلم «بودن معمولی» به جشنواره بین‌المللی فیلم بوسان بازگشته است.
لی با فیلم «ملکه کفش‌ها» در سال 2005 اولین فیلم بلند خود را ساخت و اخیراً سریال «زنان تایپه» را برای دیزنی+ کارگردانی کرده است.
عنوان اصلی فیلم به زبان ماندارین به معنای «یک فرد مفید» است. لی به Variety می‌گوید: «ساختن فیلم پس از این همه مدت، انتخاب آن برای رقابت و آوردن بازیگران به بوسان - من واقعاً احساس مفید بودن می‌کنم.»
داستان فیلم درباره یو جی، دانشجویی است که به عنوان طراح وب کار می‌کند و موتورسیکلتش در یک شب هنگام بازگشت از کار پاره‌وقت توسط یک ماشین زده می‌شود. راننده مسن، که از احساس گناه در عذاب است، خانه‌اش را به یو جی می‌بخشد و هزینه‌های پزشکی و زندگی او را هر ماه پرداخت می‌کند. خانواده یو جی، که از نظر مالی و عاطفی در آستانه فروپاشی قرار دارند، به تدریج از طریق شام‌های مشترک دوباره به هم نزدیک می‌شوند، در حالی که یو جی با فیزیوتراپ خود، یی‌هان، صمیمی می‌شود. این خوشبختی شکننده پایدار نیست.
لی می‌گوید که شکل‌گیری داستان حدود 10 سال پیش، زمانی که در حال بزرگ کردن خانواده‌اش بود، آغاز شد. پس از اینکه بازیگران شروع به تمرین کردند، فیلم در 42 روز فیلمبرداری شد. برای بازیگران، وبر یانگ، چانگ شی یینگ و جونیور هسیه، بوسان اولین تجربه است. قبل از فیلمبرداری، بازیگرانی که نقش اعضای خانواده را بازی می‌کردند، با هم به خرید می‌رفتند و غذا می‌پختند و حتی با ویلچر به پیاده‌روی می‌رفتند و این باعث ایجاد راحتی و علاقه‌ای شد که لی می‌خواست به تصویر بکشد.
لی می‌گوید: «من می‌خواستم داستان یک خانواده معمولی در شهر را بگویم که سعی می‌کنند زندگی کوچک خود را داشته باشند و چه اتفاقی می‌افتد وقتی یکی از آنها دچار حادثه می‌شود.» او فیلم را در ریتم زندگی روزمره در تایپه، از موسیقی آشنای کامیون‌های زباله تا رفت‌وآمد روزانه MRT، ریشه دوانده است. او می‌گوید: «اینها چیزهایی هستند که ما در زندگی روزمره خود با آنها روبرو می‌شویم.»
یانگ، که نقش پدر خاموش و بیکار به مدت سه سال را بازی می‌کند، می‌گوید که برای اولین بار با فیلمنامه در حالی که در بحران میانسالی به سر می‌برد، روبرو شد. او می‌گوید: «احساس می‌کردم همه چیز را دارم، اما گم شده و مضطرب بودم و نمی‌دانستم چه چیزی در انتظارم است.» این نقش همچنین به او نشان داد که برخی از موقعیت‌های فیلم تا چه حد جهانی هستند، از دشواری ارتباط یک زوج گرفته تا فشار انتظارات اجتماعی و سوالاتی که مردم از خود در مورد جایگاه خود در جهان می‌پرسند.
چانگ، که نقش مادر را بازی می‌کند، می‌گوید که پیچیدگی‌های عاطفی نقش به او راه‌های جدیدی برای نگاه کردن به خانواده، ازدواج و خودش داده است. او به Variety می‌گوید: «خوشحالم که هر نقش متفاوتی به من اجازه می‌دهد زندگی متفاوتی را تجربه کنم.»
هسیه، که نقش جوانی را بازی می‌کند که پس از یک تصادف اتومبیل معلول شده است، با قرض گرفتن یک ویلچر از مدرسه خود و تنظیم سطح چشم خود در زندگی روزمره برای درک بهتر جهان از دیدگاه یک کاربر ویلچر آماده شد. او می‌گوید که این تجربه درک عمیق‌تری از بازیگری به او داده است. او امیدوار است در آینده نقش اکشن یا هنرهای رزمی را بازی کند.
وقتی از او پرسیده شد که چه نوع نقش‌هایی را امیدوار است در آینده بازی کند، یانگ گفت که دوست دارد یک فرد بی‌خانمان را به تصویر بکشد و نشان دهد که رسیدن به نقطه صفر و بازتاب واقعیت‌های جامعه معاصر به چه معناست.
لی می‌گوید که او صرفاً می‌خواست صادقانه مستند کند که وقتی یک خانواده معمولی دچار حادثه می‌شود چه اتفاقی می‌افتد. او می‌گوید: «چون یک داستان معمولی است، مانند زندگی‌هایی که همه ما داریم، فکر می‌کنم می‌تواند مردم را تحت تأثیر قرار دهد.»
تولیدکننده اینچ لین و نماینده فروش جهانی ماندارین ویژن دزموند یانگ می‌گویند که اگرچه این فیلم ممکن است برای مخاطبان اصلی هدف قرار نگیرد، اما موضوع جهانی ترمیم روابط خانوادگی می‌تواند به آن کمک کند تا بینندگان را پیدا کند. پس از نمایش اول در جشنواره بوسان، فیلم قرار است در جشنواره بین‌المللی فیلم توکیو و جشنواره فیلم اسب طلایی به نمایش درآید و در 13 نوامبر در سینماهای تایوان اکران شود.
نوشته: لین یینگ-هسوآن