تنهایی و انزوای اجتماعی در ایالات متحده گسترده است. طبق گزارش سال 2023، حدود نیمی از بزرگسالان آمریکایی احساس تنهایی می‌کنند، در حالی که تقریباً به همان تعداد از نظر اجتماعی منزوی هستند. با وجود پیامدهای سلامتی که می‌تواند با سایر عوامل خطر اصلی رقابت کند، هر دو مشکل همچنان به عنوان نگرانی‌های فوری بهداشت عمومی نادیده گرفته می‌شوند.
با این حال، تا همین اواخر، محققان ایده کمی در مورد اینکه چه تعداد سال از سلامت خوب ممکن است واقعاً به دلیل تنهایی و انزوای اجتماعی از دست برود، داشتند.
ارتباط تنهایی با سال‌های سالم کمتر
محققان در مدرسه بهداشت عمومی و پزشکی گرمسیری سلیا اسکات ودرهد دانشگاه تولین اکنون تلاش کرده‌اند تا عددی را برای این هزینه تعیین کنند. مطالعه مشاهده‌ای بی‌نظیر آن‌ها که در Nature Communications منتشر شده است، نشان داد که تنهایی و انزوای اجتماعی با از دست دادن نزدیک به شش سال زندگی عاری از اختلالات روانی مانند افسردگی و اضطراب همراه است. اثرات بر سلامت جسمانی کمتر، اما همچنان قابل توجه بود.
لو چی، رئیس برجسته HCA Regents و استاد مدرسه بهداشت عمومی و پزشکی گرمسیری سلیا اسکات ودرهد در تولین، گفت: «به طور کلی، این مطالعه نشان داد که انزوای اجتماعی و تنهایی می‌تواند تأثیر قابل توجهی بر امید به زندگی عاری از بیماری داشته باشد.» «این شامل بیماری‌های جسمی و روانی است.»
اگرچه تنهایی و انزوای اجتماعی اغلب در مکالمه روزمره به جای یکدیگر استفاده می‌شوند، اما محققان بین آن‌ها تمایز قائل می‌شوند. انزوای اجتماعی به فقدان عینی ارتباطات اجتماعی اشاره دارد. تنهایی، در مقابل، نارضایتی ذهنی فرد از کیفیت روابط خود را توصیف می‌کند، صرف نظر از اینکه چه تعداد تعامل اجتماعی دارد.
چی گفت: «یافته‌ها برای من غافلگیرکننده نبود.» «مطالعات قبلی نشان داده‌اند که انزوای اجتماعی و تنهایی با مرگ و میر مرتبط هستند، به ویژه مرگ و میر زودرس، و این مطالعه شواهد بیشتری ارائه می‌دهد.»
پیگیری بیش از 277000 بزرگسال
محققان داده‌های 277489 بزرگسال بین 40 تا 69 سال را تجزیه و تحلیل کردند. در ابتدای مطالعه، هیچ‌کدام از آن‌ها 7 بیماری مزمن اصلی را نداشتند: دیابت، بیماری قلبی، بیماری ریوی، زوال عقل، سرطان، افسردگی و اضطراب.
با استفاده از سن 50 سال به عنوان نقطه مرجع، تیم محاسبه کرد که چگونه تنهایی و انزوای اجتماعی با تعداد سال‌هایی که شرکت‌کنندگان می‌توانند بدون این بیماری‌ها زندگی کنند، مرتبط است.
در مقایسه با افرادی که نه تنهایی و نه انزوای اجتماعی را تجربه می‌کردند، زنانی که هر دو را تجربه می‌کردند 2.4 سال کمتر از زندگی عاری از بیماری جسمی برخوردار بودند. مردانی که هر دو را تجربه می‌کردند 1.7 سال کمتر داشتند.
تفاوت برای سلامت روان حتی بیشتر بود. زنانی که هم تنهایی و هم انزوای اجتماعی را تجربه می‌کردند، حدود 3.7 سال کمتر بدون اختلالات روانی زندگی می‌کردند، در حالی که مردان تقریباً 5.8 سال کمتر از زندگی عاری از این شرایط برخوردار بودند.
چی گفت: «این به تفاوت‌های جنسیتی بین مردان و زنان برمی‌گردد.» «تحقیقات ما نشان داد که مردان بیشتر در معرض تأثیر تنهایی قرار دارند. ما همچنین می‌دانیم که زنان تمایل دارند بیشتر از مردان عمر کنند. مزایای جنسیتی با بیماری‌های خاص وجود دارد.»
عادات سالم به انزوا کمک می‌کند، اما نه به تنهایی
محققان همچنین بررسی کردند که آیا سبک زندگی می‌تواند این ارتباطات را تغییر دهد یا خیر. عادات سالم‌تر، از جمله رژیم غذایی بهتر، ورزش منظم، خواب کافی و عدم استعمال دخانیات، به طور قابل توجهی از دست دادن سال‌های عاری از بیماری مرتبط با انزوای اجتماعی را کاهش می‌دهد.
تنهایی الگوی متفاوتی ایجاد کرد. یک سبک زندگی سالم‌تر به طور قابل توجهی خطرات سلامتی اضافی مرتبط با احساس تنهایی را کاهش نمی‌دهد. این تمایز نشان می‌دهد که تنهایی و انزوای اجتماعی ممکن است رویکردهای متفاوتی را هنگام محافظت از سلامتی نیاز داشته باشند.
تیم تحقیقاتی قصد دارد گروه‌های جمعیتی بیشتری را در آینده مطالعه کند و از کارآزمایی‌های بالینی برای بررسی اینکه آیا تنهایی و انزوای اجتماعی به طور مستقیم باعث اثرات سلامتی مشاهده شده در این مطالعه می‌شوند، استفاده کند.
منبع: دانشگاه تولین