بیماران مبتلا به نوع خاصی از سرطان روده بزرگ، پس از دریافت یک دوره کوتاه ایمونوتراپی قبل از جراحی، تقریباً به مدت سه سال عاری از عود بیماری باقی ماندند. این یافتهها از کارآزمایی بالینی NEOPRISM-CRC به رهبری محققان UCL و UCLH به دست آمده است.
این نتایج، که قرار است در ماه آوریل در نشست سالانه انجمن تحقیقات سرطان آمریکا (AACR) ارائه شود، یافتههای اولیه این کارآزمایی را گسترش میدهد. آن نتایج اولیه نشان داد که نه هفته درمان با داروی ایمونوتراپی پمبrolizumab قبل از جراحی، باعث کاهش قابل توجه تومور در افراد مبتلا به سرطان روده بزرگ مرحله دو یا سه شده است.
دادههای اولیه نشان داد که 59 درصد از بیماران پس از درمان با پمبrolizumab و جراحی برنامهریزیشده سرطان روده بزرگ، هیچ نشانه قابل تشخیصی از بیماری نداشتند.
عدم عود پس از 33 ماه
پس از 33 ماه پیگیری، هیچ یک از بیمارانی که در این کارآزمایی تحت درمان قرار گرفته بودند، دچار عود سرطان نشده بودند. این امر هم در مورد بیمارانی که پس از درمان هیچ نشانهای از سرطان نداشتند و هم در مورد بیمارانی که هنوز مقادیر کمی از بیماری در آنها باقی مانده بود، صادق بود. در گروه دوم، سرطان باقیمانده در طول پیگیری رشد یا گسترش نیافت.
در مقایسه، حدود 25 درصد از بیمارانی که با رویکرد استاندارد جراحی و سپس شیمیدرمانی تحت درمان قرار میگیرند، انتظار میرود در عرض سه سال دچار عود شوند. این یافتهها نشان میدهد که تجویز یک دوره کوتاه ایمونوتراپی قبل از جراحی ممکن است کنترل پایدارتری از سرطان را برای این نوع خاص از سرطان روده بزرگ نسبت به ترکیب معمول جراحی و شیمیدرمانی پس از عمل فراهم کند.
محققان همچنین نمونههای خون را مورد مطالعه قرار دادند تا بررسی کنند چرا این درمان تا این حد مؤثر بوده است و راههایی برای شناسایی بیمارانی که به احتمال زیاد از آن بهرهمند میشوند، پیدا کنند. آنها آزمایشهای خون شخصیسازیشدهای را توسعه دادند که برای نشان دادن اینکه آیا درمان مؤثر بوده است و آیا هنوز آثار بیماری در جریان خون وجود دارد، طراحی شدهاند.
دکتر کای-کین شی، محقق اصلی کارآزمایی از UCL Cancer Institute و یک متخصص انکولوژی پزشکی در UCLH، گفت: «اینکه هیچ بیماری پس از تقریباً سه سال پیگیری دچار عود سرطان نشده است، بسیار دلگرمکننده است و اعتماد ما را به این موضوع تقویت میکند که پمبrolizumab یک درمان ایمن و بسیار مؤثر برای بهبود نتایج در بیماران مبتلا به سرطان روده بزرگ با خطر بالا است.
«نکتهای که به ویژه هیجانانگیز است این است که اکنون ممکن است بتوانیم با استفاده از آزمایشهای خون شخصیسازیشده و پروفایلدهی ایمنی، پیشبینی کنیم که چه کسانی به درمان پاسخ میدهند. این ابزارها میتوانند به ما کمک کنند تا رویکرد خود را تنظیم کنیم، بیمارانی را که حال خوبی دارند و ممکن است قبل و بعد از جراحی به درمان کمتری نیاز داشته باشند، در مقابل بیمارانی که در معرض خطر پیشرفت یا عود بیماری بیشتری هستند و به درمان اضافی نیاز دارند، شناسایی کنیم.»
بقا در سرطان روده بزرگ بسته به مرحله متفاوت است
سرطان روده بزرگ چهارمین سرطان شایع در بریتانیا است و تقریباً 44000 مورد جدید هر سال تشخیص داده میشود. این بیماری همچنان بیشتر افراد مسنتر را تحت تأثیر قرار میدهد، اگرچه میزان بروز آن در افراد زیر 50 سال در دهههای اخیر در حال افزایش است.
همانند بسیاری از سرطانها، نتایج در صورت تشخیص زودهنگام سرطان روده بزرگ بسیار بهتر است. حدود نه نفر از هر ده نفری که برای سرطان روده بزرگ مرحله یک درمان میشوند، حداقل پنج سال زنده میمانند. با این حال، برخی از زیرگروههای تومور به درمان به خوبی پاسخ نمیدهند و احتمال بازگشت آنها بیشتر است. بقای پنج ساله به 65 درصد برای سرطان روده بزرگ مرحله سه و 10 درصد برای بیماری مرحله چهار کاهش مییابد.
کارآزمایی NEOPRISM-CRC شامل 32 بیمار مبتلا به سرطان روده بزرگ مرحله دو یا سه با یک پروفایل ژنتیکی خاص (سرطان روده بزرگ MMR deficient/MSI-high) در پنج بیمارستان در سراسر بریتانیا بود. حدود 10 تا 15 درصد از افراد مبتلا به سرطان روده بزرگ مرحله دو یا سه این ساختار ژنتیکی را دارند که معادل تقریباً 2000 تا 3000 مورد در سال در بریتانیا است.
شرکتکنندگان به جای اینکه تحت جراحی و سپس سه تا شش ماه شیمیدرمانی قرار گیرند، تا نه هفته پمبrolizumab قبل از جراحی روده بزرگ خود دریافت کردند. محققان سپس آنها را در طول زمان به طور مداوم تحت نظر داشتند.
آزمایشهای خون شخصیسازیشده میتواند درمان را راهنمایی کند
مرحله اخیر کارآزمایی مداوم، که این ماه در AACR در سن دیگو، کالیفرنیا ارائه شد، توسط UCL و UCLH رهبری شد. بیمارستان دانشگاه ساوتهمپتون، بیمارستان دانشگاه سنت جیمز در لیدز و بنیاد اعتماد NHS کریستی در منچستر نیز به جذب بیماران و ارائه نمونههای ترجمهای ارزشمند کمک کردند. تمام کارهای ترجمهای توسط UCL و شرکت بیوتکنولوژی Personalis انجام شد.
پروفسور مارنیکس یانسن، یک دانشمند بالینی و متخصص آسیبشناسی که رهبری تحقیقات ترجمهای در کارآزمایی از UCL Cancer Institute و UCLH را بر عهده دارد، گفت: «این نتایج نه تنها دوام پاسخهایی را که تقریباً سه سال پیش مشاهده کردیم تأیید میکند، بلکه بینشهای بیولوژیکی مهمی را در مورد اینکه چرا ایمونوتراپی در این زمینه بسیار مؤثر است، ارائه میدهد.»
محققان دریافتند که تغییرات در DNA تومور در جریان خون به طور دقیق نشاندهنده این است که بیماران چقدر به درمان پاسخ میدهند. ناپدید شدن DNA تومور از خون به شدت با عدم وجود سرطان باقیمانده مرتبط بود.
یانرونگ جیانگ، نویسنده اول چکیده اخیر و دانشجوی دکتری بالینی در UCL Cancer Institute، گفت: «ما به عنوان یک تیم تحقیقاتی هیجانزده بودیم که بتوانیم بیماران را به طور دقیق با استفاده از آزمایشهای خون شخصیسازیشده پیگیری کنیم. هنگامی که DNA تومور از خون ناپدید شد، بیماران به احتمال بیشتری هیچ سرطانی نداشتند و این با نتایج بلندمدتی که اکنون میبینیم مطابقت داشت.
«علاوه بر این، ما همچنین دریافتیم که پروفایلدهی ایمنی از بافت تومور، قبل از شروع اولین چرخه درمان، میتواند به پیشبینی پاسخ کمک کند. امیدواریم این آزمایشها بتوانند برای راهنمایی تصمیمات درمانی به روشی عملیتر و به موقعتر مورد استفاده قرار گیرند.»
داستان بیمار
کریستوفر بورستون، بیمار UCLH، در فوریه 2023 پس از شرکت در غربالگری روتین به سرطان روده بزرگ مبتلا شد. او سالهاست که کیتهای غربالگری روده را که از طریق پست ارسال میشود، تکمیل میکند، اما یک آزمایش نتیجه مثبتی نشان داد.
کریستوفر 73 ساله از پورتلند، دورست، گفت: «یکی از آنها نشاندهنده وجود خون در مدفوع بود. من آزمایشهای بیشتری انجام دادم و در کلونوسکوپی توموری در روده بزرگم شناسایی شد.»
چند هفته پس از تشخیص، متخصص انکولوژی کریستوفر به او گفت که ممکن است برای کارآزمایی بالینی NEOPRISM واجد شرایط باشد که ایمونوتراپی را قبل از جراحی آزمایش میکرد. اگرچه شرکت در آن به سفر به لندن برای درمان نیاز داشت، او تصمیم گرفت ثبتنام کند و به UCLH معرفی شد.
او سه دوز ایمونوتراپی را در طول نه هفته قبل از جراحی در ماه مه 2023 دریافت کرد. کریستوفر عوارض جانبی کمی داشت و پس از یک هفته بستری در بیمارستان به خوبی بهبود یافت.
او گفت: «نتیجه جراحی اساساً این بود که سرطان ذوب شده بود، اینها کلمات پزشک بودند. ایمونوتراپی تقریباً بلافاصله تأثیر گذاشته بود. من تصاویر را در کلونوسکوپی اول دیدم و میتوانستم ببینم که واقعاً یک توده قابل توجه بود. بنابراین همانطور که میگویم، یک مسئله جزئی نبود، من با سرطان مرحله 3 تشخیص داده شدم.»
بیش از سه سال بعد، کریستوفر هنوز عاری از سرطان است. او به فعالیتهای عادی خود بازگشته است و در حالی که به طور منظم در قرار ملاقاتهای پیگیری شرکت میکند.
کریستوفر گفت: «بهبودی خوب پیش رفت. من هیچ مشکلی نداشتم. و از آن زمان، من احساس میکنم تقریباً به حالت عادی برگشتهام. من احساس خوشبختی میکنم که به مرحلهای رسیدهام که مشکل اصلی من سن است نه سرطان یا هر بیماری دیگری.»
منبع: دانشگاه کالج لندن