یک روزنامه‌نگار که در سال ۱۹۶۵ از تابعیت اندونزیایی خود محروم شد، دهه‌ها بعد به سوی فرزندانی بازمی‌گردد که بدون او بزرگ شده‌اند در “کاسپارینا”، دومین اثر از بازیگر و کارگردان رضا رحادیان، که الهام‌گرفته از زندگی مادربزرگش فرانسیسکا کاسپارینا فانگیدایج است.
این پروژه بخشی از بازار پروژه آسیایی است که در جشنواره بین‌المللی فیلم بوسان و بازار محتوای فیلم آسیا (ACFM) برگزار می‌شود.
در فیلم، رینا به دلیل مخالفت با دولت به تبعید فرستاده می‌شود. سی و چهار سال بعد، نامه‌ای به او می‌گوید که رژیم قدیمی سقوط کرده و او آزاد است که به خانه بازگردد. او با تردید به سوی فرزندانش اندی و لیلا بازمی‌گردد که اکنون بزرگ شده و زندگی‌ای را آغاز کرده‌اند که او را در بر نگرفته است. در حالی که او در حال عبور از زخم‌ها و نارضایتی‌های سال‌های دوری‌اش است، مادر و فرزندان به آرامی راهی برای بازگشت به یکدیگر پیدا می‌کنند و درمی‌یابند که او چه چیزی را برای کشور و خانواده‌اش فدا کرده است.
رحادیان می‌گوید که او به داستانی از مادری که از طریق کودکانی روایت می‌شود که مادرشان از زندگی‌شان غایب است، جذب شده است، داستانی که در زمانی اتفاق می‌افتد که تابعیت یک فرد می‌تواند به طور ناگهانی، با زور و بدون هشدار سلب شود. او می‌گوید که این جدایی مادربزرگ و فرزندانش را به مدت ۳۲ سال از هم جدا کرده است. او می‌گوید: «این برای من داستان بسیار مهمی است».
او امیدوار است که بینندگان درک کنند که انتخاب‌های سخت هزینه‌ای دارند و گاهی اوقات توسط نیروهایی هدایت می‌شوند که یک فرد نمی‌تواند آن‌ها را ببیند. او همچنین می‌خواهد به گفته خودش، «معنای غیبت یک مادر به مدت ۳۲ سال» و معنای ناتوانی فرزندانش در گفتن آشکارا که مادرشان چه کسی است، زیرا این کار می‌توانست زندگی‌شان را در خطر بیندازد، را به مخاطب منتقل کند.
تهیه‌کنندگان آریا ابراهیم و گیتا فارا این پروژه را داستانی از آشفتگی سیاسی سال ۱۹۶۵ توصیف می‌کنند که خانواده‌ها را از هم جدا کرد و افرادی را که تابعیت خود را از دست دادند، مجبور به زندگی به عنوان تبعیدی کرد. به گفته تهیه‌کنندگان، کاسپارینا در پکن در حال نمایندگی اندونزی در یک انجمن بین‌المللی بود که تابعیت او به دلیل مخالفت با رژیم جدید لغو شد. او شش فرزند خود را رها کرد و ۳۲ سال در تبعید زندگی کرد، ابتدا در پکن و سپس در هلند، تا اینکه خانواده دوباره به هم رسید.
به گفته تهیه‌کنندگان، داستان‌هایی مانند داستان او بسیاری از وقایع تاریخی و هویت اندونزی را توضیح می‌دهد. آن‌ها کاسپارینا را «قربانی دوران» می‌نامند و معتقدند که این فیلم یادآوری برای تکرار نکردن اشتباهات مشابه است.
اولین فیلم رحادیان به عنوان کارگردان، «روی دامنت»، چهار جایزه را در جوایز ویژن جشنواره بوسان در سال ۲۰۲۵، از جمله جایزه تماشاگران و جایزه Fipresci، به دست آورد.
«کاسپارینا» در مراحل اولیه نگارش فیلمنامه است. در بوسان، تهیه‌کنندگان امیدوارند با شرکا و همکاران بالقوه، صندوق‌های فیلم و فرصت‌های مشارکت مشترک ملاقات کنند.
نوشته: نامان راماکاندران