مرگ مادران به عنوان یک مشکل فوری بهداشت عمومی در ایالات متحده به طور گسترده شناخته شده است، اگرچه رسیدن به این شناخت دهه‌ها طول کشید. با این حال، مرگ پدران توجه کمتری را به خود جلب کرده است.
تحقیقات نشان داده است که پدران، به ویژه مردان بین 20 تا 40 سال، به طور نامتناسبی از علل قابل پیشگیری مرگ مانند خودکشی، مصرف بیش از حد مواد مخدر، قتل و آسیب‌های تصادفی آسیب می‌بینند. با این حال، محققان به ندرت این مرگ‌ها را به طور خاص در زمینه پدر شدن مورد مطالعه قرار داده‌اند.
دانشمندان دانشگاه نورث وسترن در تلاش هستند تا توجه بیشتری به این شکاف جلب کنند.
بیشتر مرگ‌های پدران قابل پیشگیری بود
در مطالعه جدید، محققان نورث وسترن تمام 130267 نوزادی را که در جورجیا در سال 2017 متولد شدند، بررسی کردند و پدران آنها را تا پنج سال بعد، تا سال 2022، پیگیری کردند. در این مدت، 796 پدر فوت کردند.
از جمله پدرانی که در عرض پنج سال فوت کردند (796 نفر)، 60 درصد بر اثر عللی که قابل پیشگیری تلقی می‌شدند، جان خود را از دست دادند، یافته‌ای که محققان آن را یک "فرصت از دست رفته بزرگ" توصیف کردند.
این مرگ‌ها شامل قتل (143 نفر)، آسیب‌های تصادفی (142 نفر)، خودکشی (102 نفر) و مصرف بیش از حد مواد مخدر (93 نفر) بود. 296 پدر دیگر بر اثر علل طبیعی فوت کردند.
این مطالعه در مجله JAMA Pediatrics منتشر شد.
در حالی که کمیته‌های بررسی مرگ مادران به دقت مرگ مادران را در سال اول زندگی کودک بررسی می‌کنند، محققان می‌گویند مرگ پدران توجه قابل مقایسه‌ای را به خود جلب نکرده است. تا جایی که آنها می‌دانند، این اولین مطالعه منتشر شده در یک مجله پزشکی معتبر است که مرگ پدران را در سال‌های پس از تولد کودک بررسی می‌کند.
دکتر کریگ گارفیلد، نویسنده مسئول این مطالعه، استاد اطفال و علوم اجتماعی پزشکی در دانشکده پزشکی نورث وسترن، گفت: "داده‌های ما نشان می‌دهد که پدران به طور مکرر در سال‌های اول زندگی فرزندشان فوت می‌کنند و ما هیچ سیستمی برای درک این که چگونه می‌توانیم از آن جلوگیری کنیم، نداریم. این یک نقطه کور بزرگ است."
نتایج این مطالعه شباهت‌هایی به الگویی دارد که قبلاً در تحقیقات مربوط به مرگ مادران مستند شده است. مرگ‌های مربوط به انتقال به والد شدن اغلب بیشتر به آسیب‌پذیری‌های اجتماعی مربوط می‌شود تا بیولوژی، و بسیاری از آنها قابل پیشگیری است. با این حال، مرگ در میان پدران تا حد زیادی ناشناخته و نادیده گرفته شده است.
تحقیقات قبلی همچنین ارتباط بین مشارکت پدر با نتایج سلامتی بهتر برای کودکان و خانواده‌ها را نشان داده است. در مقابل، غیبت پدر با طیف وسیعی از پیامدهای منفی برای کودکان همراه بوده است.
پدر شدن ممکن است محافظت کننده باشد
اگرچه بسیاری از پدران در این مطالعه بر اثر علل قابل پیشگیری جان خود را از دست دادند، محققان همچنین یک یافته به ظاهر متناقض را کشف کردند. پدر بودن با نرخ مرگ و میر کلی پایین‌تر در میان مردان در جورجیا بین سال‌های 2017 و 2022 همراه بود.
در میان مردان بالای 20 سال، پدران به طور مداوم نرخ مرگ و میر پایین‌تری نسبت به مردانی که پدر نبودند، داشتند.
به عنوان مثال، در میان افراد 30 تا 34 ساله، نرخ مرگ و میر برای پدران در جورجیا 120 مرگ در هر 100000 مرد در مقایسه با 231 مرگ در هر 100000 مرد در میان مردان جورجیا که پدر نبودند، بود.
گارفیلد گفت: "به نظر می‌رسد پدر بودن در این گروه خاص از مردان محافظت کننده است. ما از دیدن کاهش مرگ و میر در میان مردانی که پدر هستند شگفت زده شدیم. اینکه آیا این به دلیل تغییر سبک زندگی، هدف جدید یا نقش‌ها و مسئولیت‌های جدید است یا خیر، نمی‌دانیم، اما مطمئناً ارزش مطالعه بیشتر را دارد."
چه کسانی بیشترین خطر را داشتند؟
برای این تجزیه و تحلیل، دانشمندان زایمان‌ها را در سراسر جورجیا بین سال‌های 2017 و 2022 بررسی کردند و آن رکوردها را با سوابق مرگ پدرانی که در شناسنامه ذکر شده بودند، مرتبط کردند. آنها علل مرگ، نرخ مرگ و میر کلی و اینکه آیا پدر شدن بر خطر مرگ مرد تأثیر می‌گذارد یا خیر را بررسی کردند.
مرگ‌های ناشی از علل غیرطبیعی در میان پدران جوان‌تر شایع‌تر بود.
پرداخت هزینه‌های زایمان توسط Medicaid و وضعیت تأهل نداشتن با خطر بیشتر قتل همراه بود. پدرانی که فوت کردند، همچنین به احتمال زیاد مسن‌تر، غیر هیسپانیک سیاه پوست، مجرد، ساکن مناطق روستایی و مرتبط با زایمان‌های تحت پوشش Medicaid بودند.
سطح تحصیلات بالاتر، قومیت هیسپانیک و زایمان‌های تحت پوشش Tricare با مرگ‌های کمتری همراه بود.
تجربیات بیمارستان الهام بخش این تحقیق بود
گارفیلد، متخصص اطفال در بیمارستان کودکان آن و رابرت اچ. لوری شیکاگو، گفت که تجربیات او با خانواده‌ها در بخش مراقبت‌های ویژه نوزادان به انگیزه این تحقیق کمک کرد.
او با مادران زیادی روبرو شده است که با مرگ ناگهانی همسرشان بر اثر عواملی مانند تیراندازی، تصادف ماشین و سایر حوادث غیرمنتظره کنار می‌آیند.
گارفیلد گفت: "به تجربه من، این بیشتر از مرگ مادران اتفاق می‌افتد. مرگ هر یک از والدین پیامدهای عظیمی برای کودک دارد و به عنوان یک متخصص اطفال، من بیشتر نگران تأثیر مرگ والدین بر کودک، به ویژه در سال‌های اولیه زندگی هستم."
گارفیلد ده‌ها مطالعه در مورد سلامت جسمی و روانی پدران منتشر کرده است. با این حال، او گفت که تحقیقات بسیار کمی را به طور خاص بر روی پدرانی که در طول چند سال اول پس از تولد فرزندشان فوت می‌کنند، یافته است.
چرا محققان بر روی جورجیا تمرکز کردند
در حال حاضر، به دلیل محدودیت‌های نحوه رسیدگی به داده‌های تولد و مرگ، تجزیه و تحلیل مشابه در سطح ملی امکان‌پذیر نیست.
ایالت‌ها سوابق دقیق تولد و مرگ را جمع‌آوری می‌کنند، اما هنگامی که این سوابق در سطح ملی جمع‌آوری می‌شوند، اطلاعات شناسایی شخصی حذف می‌شود. این امر اتصال پدران فردی به علل خاص مرگ و سایر اطلاعات مهم مورد نیاز برای این نوع تجزیه و تحلیل را غیرممکن می‌کند.
گارفیلد و همکارانش توانستند جورجیا را مطالعه کنند زیرا آنها از طریق پروژه موجودی به نام سیستم نظارت بر ارزیابی خطر بارداری برای پدران (نظرسنجی PRAMS for Dads) که تیم در سال 2018 ایجاد کرد و ابتدا در جورجیا آزمایش شد، به داده‌های ایالتی دسترسی داشتند.
گارفیلد امیدوار است سایر ایالت‌ها تجزیه و تحلیل‌های مشابهی از سوابق خود انجام دهند. ترکیب این تلاش‌ها می‌تواند در نهایت به محققان کمک کند تا مرگ پدران را در سراسر ایالات متحده بهتر درک کنند و سیستمی برای ردیابی این مشکل در سطح ملی ایجاد کنند.
گارفیلد گفت: "اگر آن را اندازه گیری نکنیم، نمی‌توانیم آن را تغییر دهیم. این بر روی هزاران کودک تأثیر می‌گذارد."
سایر همکاران نورث وسترن شامل کلاریسا دی. سایمون و کتی بدجتی هستند.