دوحه، قطر – کشورهای آفریقایی از پیامدهای اقتصادی ناشی از بحران در خاورمیانه لطمه دیده‌اند، با افزایش هزینه‌های سوخت و کودها که می‌تواند هزینه‌های غذایی را افزایش دهد، طبق وزیران تجارت از این منطقه و رئیس برجسته تجارت سازمان ملل (UNCTAD) اعلام کردند.
بحران در تنگه هرمز به دلیل جنگ آمریکا و اسرائیل با ایران نیاز به حل دارد “به جای تأخیر”، لوسی ماریا دلا مورا، مدیر بخش تجارت بین‌الملل و محصولات تجارت سازمان توسعه تجارت و توسعه سازمان ملل (UNCTAD) در جلسه مجمع جهانی سرمایه‌گذاری روز دوشنبه در مجمع جهانی سرمایه‌گذاری به الجزیره گفت. او هشدار داد که افزایش هزینه‌های کودها می‌تواند بر تولید سال آینده تأثیر بگذارد.
“هزینه‌های کودها به طور قابل توجهی افزایش یافته است ... بنابراین بسیاری از کشورها تصمیم گرفته‌اند که استفاده از کودها را کاهش دهند، که این تأثیر را در سال آینده بر محصولات کشاورزی خواهد داشت”، او گفت.
“این ممکن است بر موجودی و هزینه‌های غذایی تأثیر بگذارد.”
لوسی ماریا دلا مورا، مدیر بخش تجارت بین‌الملل و محصولات تجارت سازمان توسعه تجارت و توسعه سازمان ملل [Urooba Jamal/الجزیره]
جنگ آمریکا و اسرائیل با ایران باعث توجه به وابستگی جهان به آبراهه استراتژیک شده است، که از طریق آن یک پنجم از تجارت نفت و گاز مایع جهانی پیش از این عبور می‌کرد.
در این زمینه، دوحه در تاریخ 25 و 26 اکتبر مجمع جهانی سرمایه‌گذاریUNCTAD را میزبانی کرد، که رؤسای دولت، سیاست‌گذاران، مدیران ارشد و سرمایه‌گذاران را برای بحث در مورد سرمایه‌گذاری جهانی و توسعه پایدار گرد هم آورد.
تغییرات در تنگه هرمز به اقتصادهای آفریقایی تاثیر کرده است. در زیمبابوه، افزایش هزینه‌های سوخت و کودها یک نگرانی حیاتی در کشوری است که بیش از 70 درصد از جمعیت آن به کشاورزی وابسته است، مونیکا موتسوانگوا، وزیر امور زنان، جامعه، توسعه کوچک و متوسط، به الجزیره گفت.
یوگاندا، اقتصاد شدیداً کشاورزی، نیز تحت تأثیر قرار گرفته است، با افزایش هزینه‌های سوخت بیش از دوبرابر، سانجای تانا، وزیر تجارت، صنعت و تعاونی‌های یوگاندا به الجزیره گفت.
تأثیرات فراتر از هزینه‌های ناگهانی انرژی نیز ادامه دارد. افزایش هزینه‌های نفت تغییرات زنجیره تأمین را مختل کرده است، که تأثیرات آن طولانی‌تر از انتظار یا مورد خواسته بوده است، طبق دلا مورا.
“تأثیرات طولانی‌تر از آنچه که انتظار می‌داشتیم یا آنچه که می‌خواستیم خواهد بود”، او گفت.
‘دوست همه، دشمن هیچ‌کسی’
این شوک همچنین تفاوت‌ها در نحوه مدیریت بحران‌های جهانی در اقتصادهای آفریقایی را نشان داده است.
اعتماد به کشاورزی حمایتی یوگاندا از تأثیرات این بحران کاسته است، با تولید غذایی داخلی که از نوسانات بازارهای بین‌المللی محافظت می‌کند، تانا گفت.
اما این کشور از فشارهای مالی نیز مصون نمانده است: وزیر گفت که ارزش ارز این کشور 10 درصد از ارزش خود در برابر دلار آمریکا از دست داده است، و شیلینگ یوگاندا از میانه سال 2026 به تدریج کاهش یافته است.
برای زیمبابوه، این بحران اهمیت جذب سرمایه‌گذاری در حالی که ارتباطات اقتصادی را در میان شکاف‌های جغرافیایی حفظ می‌کند، را تکرار کرده است.
در میان جنگ تجاری فروکش کرده بین آمریکا و چین، هراره خود را به عنوان شریک بالقوه سرمایه‌گذاران از هر دو سو می‌بیند، موتسوانگوا گفت.
“ما دوست همه و دشمن هیچ‌کسی هستیم”، او گفت.
“پول رنگی ندارد ... اگر سرمایه‌گذاری‌ای به کشور ما بیاید، قوانین و مقررات کشور را رعایت کند، پول خود را کسب کند و زیمبابوه توسعه یابد، این چیزی است که ما می‌خواهیم.”
مقام رسمی به ذخایر بیش از 60 نوع مواد معدنی حیاتی از جمله لیتیوم و گرافیت و پتانسیل گردشگری زیمبابوه اشاره کرد.
تجارت در یک سیستم نابرابر
اما جذب سرمایه خارجی برای اقتصادهای در حال توسعه همچنان یک چالش باقی مانده است، با سرمایه‌گذاری که در تعداد محدودی از کشورها متمرکز شده است.
این تمرکز “بسیار قابل درک” است، دلا مورا گفت، و استدلال کرد که سرمایه‌گذاران نیاز به اعتماد دارند که سرمایه‌های آن‌ها بازده خواهد داشت.
“سرمایه ریسک‌گراست. سرمایه نیاز به اطمینان دارد که سرمایه‌گذاری آن‌ها بازده خواهد داشت و به ثمر خواهد رسید”، او گفت.
گubernatorial می‌تواند به ایجاد این اعتماد کمک کند از طریق نهادهای شفاف، قانونگرایی و سرمایه‌گذاری در زیرساخت‌ها، از جمله برق قابل اعتماد، تأمین انرژی و اتصال دیجیتال، او افزود.
پرسش از اینکه آیا سیستم تجارت بین‌المللی همه کشورها را به طور برابر مورد نظر قرار می‌دهد، ارزیابی خشن‌تری از وزیر تجارت یوگاندا به دست آورد.
“البته نه”، گفت تانا. “جهان نمی‌تواند برابر باشد ... این ناعادلانه است، اما ما معتقدیم که در فضایی که در آن هستیم، در فضای خوبی هستیم”.
او استدلال کرد که یوگاندا به دلیل تولید غذایی خود در زمانی که زنجیره تأمین بین‌المللی تحت فشار قرار دارد، به موقعیت خوبی برای آینده دارد.
برای هر دو یوگاندا و جمهوری کنگو، ایجاد اقتصادهای مقاوم نیز به سرمایه‌گذاری در نسل‌های جوان‌تر معطوف است.
رئیس جمهور کنگو، ژان-ژاک بوایا، گفت که کشورش برنامه توسعه ملی خود، چشم‌انداز 2063، را با اهداف توسعه‌ای گسترده‌تر اتحادیه آفریقا هماهنگ کرده است.
اتصال – از طریق برق، زیرساخت‌های دیجیتال و اتصالات فیزیکی – به این استراتژی حیاتی است، او به الجزیره گفت.
جمهوری کنگو همچنین می‌خواهد تولید محلی را گسترش دهد تا بیشتر ارزش از منابع طبیعی خود در داخل کشور باقی بماند.
“آفریقا دیگر نمی‌تواند مخزن مواد اولیه باشد و کنگو نیز نه - مکانی که مواد اولیه استخراج می‌شوند، به جایی دیگر منتقل می‌شوند، فرآوری می‌شوند و سپس با قیمت بسیار بالاتر به ما بازمی‌گردند. ما نمی‌توانیم به این صورت ادامه دهیم”، بوایا گفت.
توسط: Urooba Jamal
شمـا اولیـن نفـر هستـید کـه نظـر خـود را ثبـت مـی کنیـد.
🗩ثبـت نظر: