عصر ایران - استون مارتین لاگوندا از جمله خودروهای متفاوت دوران خود بود. این خودرو با خطوط تیز و طراحی آیندهنگرانه شناخته میشد و نخستین خودروی تولید انبوه جهان با تجهیزات و نشاندهندههای دیجیتال بود.
با این حال، در سال ۱۹۹۶ یکی از مالکان سوئیسی یک نمونه سری سوم لاگوندا را برای تغییرات گسترده در اختیار Roos Engineering قرار داد.
خودروی موردنظر یکی از تنها ۷۶ دستگاه لاگوندا سری سوم بود که تولید شد. درخواست مالک، تبدیل این خودرو به یک استیشن بود که طبیعتا با توجه به ذات لوکس پروژه، کلاس خروجی در نهایت شوتینگ بریک نامیده شد؛ گونهای از خودرو با سقف کشیده و فضای بار بیشتر در بخش عقب.
اجرای این پروژه چهار سال طول کشید. در جریان تغییرات، شش پنجره جانبی به خودرو اضافه شد و سقفی بلند و شیبدار برای آن طراحی شد.
خودروی بازطراحیشده در سال ۲۰۰۰، همزمان با آغاز هزاره جدید، تحویل داده شد.
این پروژه صرفاً یک تغییر سفارشی خارج از شبکه رسمی استون مارتین نبود. Roos Engineering بهعنوان متخصص رسمی این برند در سوئیس، اجرای پروژه را بر عهده داشت و استون مارتین نیز آن را تأیید کرد.
خودروساز بریتانیایی همچنین قطعات کارخانهای موردنیاز پروژه را در اختیار این مجموعه قرار داد. به این ترتیب، لاگوندای بازطراحیشده همچنان یک استون مارتین رسمی محسوب میشود، هرچند نمونهای مشابه آن در جای دیگری وجود ندارد.
این خودرو نمونهای کمتعداد از لاگوندا را به یک فرم کاملاً متفاوت تبدیل کرده است؛ تغییری که چهار سال زمان برد و سرانجام در سال ۲۰۰۰ به پایان رسید.
تنظیم و ترجمه: مازیار دانیالی
شمـا اولیـن نفـر هستـید کـه نظـر خـود را ثبـت مـی کنیـد.
🗩ثبـت نظر: