به گزارش اطلاعات آنلاین به نقل آرت نیوز پیپر، اگرچه حراجگذار به‌سرعت اوضاع را آرام کرد و گفت «دستپاچه نشوید، همه چیز مرتب است»، اما آژیر واقعی را نتایج نهایی حراج به صدا درآوردند؛ نتایجی که نشان از احتیاط شدید خریداران و افت تب‌وتاب بازار هنر دارند.
مجموع فروش این حراجی به ۳۶.۹ میلیون پوند رسید که حتی نتوانست به حداقل برآورد اولیه (۳۹.۵ میلیون پوند) دست یابد. این رویداد به‌وضوح نشان داد که کلکسیونرهای بزرگ دیگر تمایلی به ریسک‌های سنگین ندارند و دوران قیمت‌های نجومی و خیالی برای هنرمندان جوان به پایان رسیده است.
ستاره‌ی بی‌چون‌وچرای این شب، شاهکار سال ۱۹۷۷ ویلم دکونینگ (Untitled) بود که پس از رقابتی نفس‌گیر به قیمت ۹.۸ میلیون پوند (با احتساب کارمزدها) فروخته شد. این رقم نه تنها رکورد تازه‌ای برای فروش آثار دکونینگ در حراج‌های اروپا به جای گذاشت، بلکه دو و نیم برابر قیمتی بود که این اثر در سال ۲۰۱۵ چکش خورده بود.
از سوی دیگر، دیوید هاکنی نیز شبی موفق را سپری کرد. طراحی جذاب او روی آی‌پد با عنوان «نیلوفرهای آبی در حوضچه» سه برابر برآورد اولیه چکش خورد و به قیمت ۱.۹ میلیون پوند به فروش رسید تا رکوردی تاریخی برای آثار دیجیتالی و آی‌پدی این هنرمند ثبت شود. همچنین تابلوی دیگری از گرهارد ریشتر با قیمت ۶.۷ میلیون پوند و اثری از مارک روتکو با قیمت ۳.۸ میلیون پوند به خریداران واگذار شدند.
بزرگ‌ترین شوک این حراجی، سقوط قیمت مجسمه‌ی دیواری یاویی کوساما بود. این اثر که ۱ میلیون پوند برآورد شده بود، در اقدامی عجیب با افت ۷۵ درصدی، تنها به قیمت ۳۲۰ هزار پوند فروخته شد؛ نتیجه‌ای که کارشناسان آن را «چیزی فراتر از یک خراش کوچک بر تاریخچه بازار هنر» توصیف کردند.
همچنین فروخته نشدن آثار هنرمندان جوانی چون لینت یادوم-بواکی و ژاده فادوجوتیمی—که تا همین دو سال پیش قیمت‌هایشان سر به فلک می‌کشید—حاکی از تغییر رفتار خریداران است. به گفته‌ی کارشناسان، بازار هنر معاصر در حال عقلانی‌شدن است و کلکسیونرها دیگر حاضر نیستند برای هیجانات زودگذر، چک‌های میلیون دلاری بنویسند.
شمـا اولیـن نفـر هستـید کـه نظـر خـود را ثبـت مـی کنیـد.
🗩ثبـت نظر: