به گزارش اطلاعات آنلاین، یک مطالعه پیشگامانه نشان می‌دهد که ۲.۲۲ میلیون بومی استرالیایی قبل از استعمار اروپایی در این قاره زندگی می‌کردند که بسیار بیشتر از آن چیزی است که قبلاً تصور می‌شد. محققان تخمین می‌زنند که ۹۳ درصد از این جمعیت در عرض ۷۳ سال از بین رفته‌اند و این نشان‌دهنده یک فاجعه جمعیتی در مقیاسی است که درک ما از تاریخ استرالیا را به طرز چشمگیری تغییر می‌دهد.
این تحقیقات جدید نشان می‌دهد که جمعیت بومیان استرالیا قبل از استعمار اروپایی‌ها بسیار بیشتر از آن چیزی بوده که تخمین‌های تاریخی نشان داده‌اند. دانشمندان اکنون تخمین می‌زنند که تقریباً ۲.۲۲ میلیون نفر بومی قبل از ورود اولین ناوگان در سال ۱۷۸۸ در سراسر این قاره زندگی می‌کردند که احتمالاً تا هفت برابر تعداد پیشنهادی برخی محاسبات قبلی است.
این یافته‌ها همچنین مقیاس ویرانگر کاهش جمعیت پس از استعمار را نشان می‌دهد. به گفته محققان، تخمین زده می‌شود که ۹۳ درصد از جمعیت بومیان استرالیا در کمتر از ۸۰ سال پس از ورود اروپاییان از بین رفته‌اند؛ کاهشی بسیار بیشتر از آنچه قبلاً تصور می‌شد.
پروفسور «کوری برادشاو»، استاد بوم‌شناسی جهانی در دانشگاه فلیندرز و محقق ارشد مرکز تعالی تاریخ و آینده بومیان و محیط زیست شورای تحقیقات استرالیا (CIEHF)، در این تلاش تحقیقاتی ملی مشارکت داشته است. این تیم با همکاری شرکای بومی، در حال بررسی چگونگی تغییر تعداد جمعیت بومیان در طول تاریخ استرالیا است.
محققان با ترکیب مدل‌های کامپیوتری پیشرفته با چندین منبع شواهد تاریخی و علمی، تخمین‌های جدیدی ارائه دادند که فرضیات قبلی را به طور قابل توجهی به چالش می‌کشد.
پروفسور برادشاو می‌گوید: «درک اندازه جمعیت بومیان استرالیا قبل از حمله اروپایی‌ها در سال ۱۷۸۸ برای حقیقت‌گویی و آشتی ضروری است.»
شواهد جدید، میلیون‌ها بومی استرالیایی را قبل از استعمار آشکار می‌کند
برای بازسازی جمعیت بومیان استرالیا قبل از سکونت اروپایی‌ها، محققان مشاهدات قوم‌نگاری، یافته‌های باستان‌شناسی، بازسازی‌های ژنتیکی و مدل‌های کامپیوتری را گرد هم آوردند. آنها همچنین بررسی کردند که محیط‌های مختلف در سراسر قاره می‌توانستند از چه تعداد نفر پشتیبانی کنند.
تخمین‌های جمعیتی قبلی اغلب به شدت بر محاسبات انجام شده در دهه ۱۹۳۰ توسط انسان‌شناس «آلفرد رادکلیف-براون» متکی بود. ارزیابی تأثیرگذار او، جمعیت بومیان استرالیا را قبل از استعمار تقریباً ۲۵۰۰۰۰ نفر قرار داد.
با این حال، رادکلیف-براون اذعان کرد که تخمین او به طور کامل اثرات مخرب بیماری‌های کشنده، خشونت در امتداد مرزهای استعماری و خشونت ساختاری گسترده‌تر را در نظر نمی‌گیرد. تحقیقات بعدی نشان داده است که این نیروها تأثیر بسیار بیشتری از آنچه که از نظر تاریخی پذیرفته شده بود، داشته‌اند و نشان می‌دهد بسیاری از ارقام اولیه جمعیت، از قبل نیز به طور قابل توجهی کمتر از حد واقعی بوده‌اند.
این تیم با استفاده از تخمین‌های مدل‌سازی شده و مبتنی بر ژنتیک (که توسط روایت‌های تاریخی یا قوم‌نگاری پشتیبانی می‌شوند، اما به آنها متکی نیستند)، میانگین جمعیت بومیان را قبل از استعمار ۲.۲۲ میلیون نفر محاسبه کرد. این معادل تقریباً ۰.۲۹ نفر در هر کیلومتر مربع در سراسر استرالیا است.
این رقم به طور قابل توجهی بالاتر از تخمین‌های تاریخی قبلی است که عموماً از ۲۵۰۰۰۰ تا ۱ میلیون نفر متغیر بودند.
محققان معتقدند که این تخمین‌های پایین‌تر تحت تأثیر تلفات گسترده جمعیت ناشی از بیماری، خشونت مرزی و ظلم سیستماتیک قبل از انجام اولین سرشماری‌های استرالیا بوده است.
سقوط ویرانگر ۹۳ درصدی جمعیت پس از ۱۷۸۸
تخمین جمعیت اصلاح‌شده همچنین به دانشمندان این امکان را داد تا مقیاس فاجعه جمعیتی را که پس از استعمار اروپایی رخ داد، محاسبه کنند.
محققان با استفاده از مدل خود در کنار سوابق سرشماری اولیه، تخمین زدند که تقریباً ۲.۰۶ میلیون مرگ اضافی بین سال‌های ۱۷۸۸ تا ۱۸۶۱ رخ داده است. این رقم به طور متوسط سالانه حدود ۲۸۲۰۰ مرگ اضافی را در طول دوره ۷۳ ساله نشان می‌دهد.
تا سال ۱۸۶۱، جمعیت بومیان به حدود ۷ درصد از اندازه خود قبل از استعمار کاهش یافته بود که نشان‌دهنده کاهش ۹۳ درصدی است.
این یافته‌های ویرانگر، تأثیرات عمده تهاجم تجربه شده توسط بومیان استرالیا را برجسته می‌کند و بقا، تاب‌آوری و بهبود قابل توجه آنها را در طول قرن گذشته نشان می‌دهد.
اگرچه جمعیت بومیان استرالیا از دهه ۱۹۵۰ افزایش یافته است، اما هنوز به اندازه تخمینی خود قبل از ورود اروپاییان بازنگشته است.
طبق سرشماری استرالیا در سال ۲۰۲۱، جمعیت بومیان تقریباً 37 درصد از میانگین جمعیت تخمینی این مطالعه در سال ۱۷۸۸ بود.
اگر رشد جمعیت با روند فعلی ادامه یابد، محققان پیش‌بینی می‌کنند که تعداد جمعیت بومیان ممکن است تا حدود سال ۲۰۴۷ به سطح تخمینی پیش از استعمار خود بازنگردد.
معنای یافته‌ها برای تاریخ استرالیا
این مطالعه فراتر از بازنگری در ارقام تاریخی جمعیت، پیامدهای بلندمدت استعمار را برای بومیان استرالیا برجسته می‌کند.
محققان می‌گویند که مقیاس فروپاشی جمعیتی پیامدهای مهمی برای درک آسیب‌های بین نسلی دارد؛ محرومیت‌های مداوم و توسعه سیاست‌هایی که از جوامع بومی بهتر حمایت می‌کنند.
این یافته‌ها، مقیاس فاجعه جمعیتی را برجسته می‌کند که بومیان استرالیا به دلیل استعمار تجربه کرده‌اند و پیامدهای آن، درک بیشتر از آسیب‌های بین نسلی و آگاهی‌بخشی به سیاست‌های آینده‌ای است که به بومیان کمک می‌کند.
پروفسور «لینت راسل»، نویسنده همکار از مرکز مطالعات بومیان دانشگاه موناش و CIEHF، می‌گوید: "علاوه بر شناخت این آسیب‌ها و محرومیت‌های بین نسلی، زمان آن رسیده است که امتیازهای بین نسلی را نیز به رسمیت بشناسیم."
این یافته‌ها همچنین نشان می‌دهد که چرا دانشمندان باید هنگام بازسازی تاریخ جمعیت، به ویژه هنگامی که سوابق کتبی ناقص، غیرقابل اعتماد یا توسط تعصبات تاریخی شکل گرفته‌اند، از چندین روش مستقل استفاده کنند.
با ترکیب تحقیقات ژنتیکی، شواهد باستان‌شناسی، مدل‌سازی محیطی و اطلاعات تاریخی، این تیم توانست تصویر جامع‌تری از جمعیت بومی استرالیا قبل و بعد از استعمار اروپایی‌ها ارائه دهد.
پروفسور برجسته «لاریسا بهرندت»، رئیس کمیته مشورتی مرکز CIEHF، می‌گوید که این یافته‌ها مستلزم ارزیابی مجدد اساسی تاریخ این کشور و در عین حال شناخت استقامت فوق‌العاده بومیان استرالیا است.
او گفت: «این یافته‌های تحقیقاتی ما را به چالش می‌کشد تا در مورد مقیاس آنچه پس از سال ۱۷۸۸ اتفاق افتاده است، تجدید نظر کنیم. ما در مورد یک پیامد حاشیه‌ای استعمار صحبت نمی‌کنیم، بلکه در مورد یک فاجعه جمعیتی در قلب داستان استرالیا صحبت می‌کنیم. اما این تحقیقات همچنین چیز خارق‌العاده‌ای را به ما می‌گوید. بقای ما یکی از قابل توجه‌ترین داستان‌های تاریخ استرالیا است.»
نتایج این مطالعه در مجله Nature Human Behaviour منتشر شد.
شمـا اولیـن نفـر هستـید کـه نظـر خـود را ثبـت مـی کنیـد.
🗩ثبـت نظر: