به گزارش اطلاعات آنلاین به نقل از گاردین، دکتر کریس گرین، محقق افتخاری در وزارت حفاظت که موفقیت این پروژه را برای مجله جانورشناسی نیوزیلند مستند کرده، گفت: «آینده وتاپونگا روشن به نظر می‌رسد.» گرین در نوشتن گزارشی که در ۲ اکتبر منتشر شد، همکاری داشت و موفقیت برنامه اصلاح نژاد را شرح داد: «رهاسازی یازده هزار عدد فوق‌العاده و برجسته است.»
یک وتاپونگای ماده می‌تواند به اندازه وزن یک موش وزن داشته باشد. بدن آن می‌تواند تا ۱۰ سانتی‌متر رشد کند و طول پاهایش می‌تواند تا ۲۰ سانتی‌متر برسد. این بزرگ‌ترین گونه از ۷۰ گونه وتا است و زمانی در بخش‌هایی از جزیره شمالی یافت می‌شد، قبل از اینکه شکار توسط گونه‌های معرفی‌شده و از دست دادن زیستگاه به کاهش آنها منجر شود. تا دهه ۱۹۹۰، «در معرض خطر» در نظر گرفته می‌شدند و اکنون در طبیعت سرزمین اصلی نیوزیلند منقرض شده‌اند.
این حشرات عمدتاً در جزایر خالی از شکارچی در خلیج هوراکی اوکلند و سواحل نورثلند ساکن هستند. اما سرنوشت آنها در حال تغییر است. در طول ۱۵ سال گذشته، ده‌ها هزار وتاپونگا در باترفلای کریک، یک مرکز حیات وحش، و باغ‌وحش اوکلند پرورش داده شده‌اند و این امر امکان رهاسازی وتاپونگا را در جزایر جدید عاری از شکارچی و برخی از ذخایر سرزمین اصلی در شمال اوکلند فراهم کرده است.
باغ‌وحش باترفلای کریک و اوکلند تکنیک‌های پرورشی را ایجاد کردند که با گذشت زمان، برای پرورش تعداد زیادی از وتاپونگا در مهدکودک‌های عمومی گسترش یافته‌اند. وتاپونگاهای جوان - یا پوره‌ها - با یک رژیم غذایی سه قسمتی از شاخ و برگ تازه، پروتئین پوسته ماهی و خاک برگ تغذیه می‌شوند. گرین گفت، این پروتئین برای بقای جوان‌ترین پوره‌ها حیاتی است.
وقتی این حشرات به اندازه کافی بزرگ شدند که بتوانند از خود محافظت کنند، به زیستگاه جدید خود منتقل می‌شوند. این تلاش‌ها منجر به ۴۵ جابجایی جداگانه به زیستگاه‌های وحشی شده که به گفته گرین تعداد بسیار بالایی در هر گونه بازیابی یک گونه است.
نظارت بر دو جزیره نشان داده است که وتاپونگا جمعیت‌های خودکفا ایجاد کرده و نسل‌های چهارم و پنجم در آنجا متولد شده‌اند، که به گفته گرین نشانگر موفقیت است. در نتیجه، وضعیت حفاظت از این گونه از در معرض خطر ملی به در حال بازیابی ملی بهبود یافته است. گرین گفت: «این خیلی هیجان‌انگیز است، چون ما نمی‌توانیم این را برای بسیاری از گونه‌های در معرض خطر دیگر گزارش کنیم.»
نیوزیلند به دلیل نرخ بالای بومی‌گرایی و مشکلات ناشی از آفات معرفی‌شده، به‌طور ویژه در برابر کاهش گونه‌ها آسیب‌پذیر است. گرین گفت که این کشور در خط مقدم کار بازیابی بی‌مهرگان قرار دارد و او از هیچ نمونه دیگری از برنامه‌های اصلاح نژادی که در این مقیاس یا با چنین موفقیتی کار کنند، آگاه نیست.
او با مستندسازی کار این پروژه، امیدوار است سایر مؤسسات نیز برای توسعه برنامه‌های خود تشویق شوند. گرین گفت: «این جنبه خارق‌العاده آن است - که ما موفق بوده‌ایم. اگر سایر مؤسسات بتوانند در چنین موقعیتی قرار بگیرند، می‌تواند برای گونه‌های در معرض خطر در نیوزیلند سود زیادی داشته باشد.»
شمـا اولیـن نفـر هستـید کـه نظـر خـود را ثبـت مـی کنیـد.
🗩ثبـت نظر: