به گزارش خبرنگار ایلنا، مجید تخت‌روانچی معاون سیاسی وزارت امور خارجه در نشست تخصصی «نقش شهید سید کمال خرازی در اجماع‌سازی سیاست خارجی» اظهار کرد: چند سال در نیویورک در خدمت ایشان بودم و چند سال نیز در تهران دستیار ایشان بودم. پس از آن هم به‌طور مرتب با ایشان ارتباط کاری و شخصی داشتم.
وی افزود: زمانی که ایشان به نیویورک رفتند، حدود ۴۷ یا ۴۸ سال داشتند و هنگام شهادت ۸۱ ساله بودند. در تمام این سال‌ها، از حدود ۴۶ یا ۴۷ سالگی تا ۸۱ سالگی، ویژگی‌هایی همواره با ایشان همراه بود که از جمله آن‌ها می‌توان به صداقت، دینداری و ایران‌دوستی اشاره کرد.
تخت‌روانچی ادامه داد: افرادی که از نزدیک با شهید دکتر خرازی کار کرده‌اند، می‌توانند این موضوع را تأیید کنند. ایشان به معنای واقعی کلمه دیندار بودند و با توجه به اینکه در خانواده‌ای سنتی و مذهبی رشد کرده و در مدرسه علوی تحصیل کرده بودند، با ادبیات و خلق‌وخوی اسلامی عجین بودند.
وی با تأکید بر ایران‌دوستی شهید خرازی گفت: برای ایشان بسیار مهم بود که نام ایران در بالاترین سطوح جهانی مطرح شود. همان‌طور که آقای عراقچی هم اشاره کردند، شهید خرازی دیپلماتی برجسته، مؤمن و ایران‌دوست بود؛ دیپلماتی که دغدغه ایران و نام ایران را داشت.
تخت‌روانچی همچنین با یادآوری نقش خانواده شهید خرازی اظهار کرد: در اینجا باید یادی از همسر ایشان داشته باشم که واقعاً همراه ایشان بودند. اگر به فعالیت‌های آقای دکتر خرازی از روزهای نخست انقلاب، در مسئولیت‌های مختلف، دوران جنگ تحمیلی، سال‌های حضور در نیویورک و پس از آن در شورای راهبردی روابط خارجی نگاه کنیم، همراهی و زحمات همسر ایشان نیز در موفقیت‌ها و خدماتی که به کشور ارائه کردند، نقش داشت.
وی گفت: همسر شهید خرازی انسانی بسیار شریف و رئوف بودند و هر دوی این بزرگواران انسان‌های شریفی بودند. به هر حال، قسمت این‌گونه بود که به شهادت برسند.
تخت‌روانچی در ادامه نشست تخصصی «نقش شهید سید کمال خرازی در اجماع‌سازی سیاست خارجی» اظهار کرد: در ابتدای دوره وزارت آقای دکتر خرازی، در مزارشریف افغانستان، دیپلمات‌های ما به شهادت رسیدند. پس از این حادثه، بحث‌های بسیار جدی در کشور شکل گرفت که آیا باید سکوت کنیم یا وارد جنگ شویم؛ جنگی که تبعات زیادی برای کشور به همراه داشت.
وی افزود: در تابستان سال ۱۳۷۷، این موضوع در سراسر کشور و شورای عالی امنیت ملی به‌شدت مطرح بود و شهید خرازی به‌عنوان وزیر امور خارجه مسئولیت سنگینی بر عهده داشتند. ایشان با توجه به جایگاه حقوقی خود به‌عنوان وزیر امور خارجه و همچنین ویژگی‌های شخصیتی‌شان، بر این باور بودند که ورود به جنگ با طالبان به مصلحت کشور نیست.
تخت‌روانچی ادامه داد: در آن زمان، حتی نیروهای مسلح ما آماده بودند و در مرز حضور داشتند؛ اما در نهایت، تصمیم نظام بر این شد که وارد جنگ نشویم؛ جنگی که می‌توانست تبعات زیادی برای کشور داشته باشد. البته دیپلماسی ایران در آن دوران بسیار فعال بود.
وی با اشاره به اهمیت سیاست همسایگی برای شهید خرازی گفت: یکی از دغدغه‌های ایشان، همان سیاستی بود که امروز از آن با عنوان سیاست همسایگی یاد می‌کنیم؛ یعنی برقراری بهترین روابط ممکن با همه همسایگان. ایشان در آن دوران نیز دغدغه داشتند که مسئله افغانستان به‌گونه‌ای مدیریت شود که بر روابط ایران با کشورهای همسایه تأثیر منفی نگذارد.
تخت‌روانچی با اشاره به دوران حضور خود در نیویورک و همکاری با شهید خرازی اظهار کرد: در زمان حضورم در نیویورک و در دوره‌ای که دستیار ایشان بودم، در بسیاری از ملاقات‌هایشان حضور داشتم. حتی می‌توانم بگویم در میان همکارانم در نیویورک، از جمله افرادی بودم که در بیشترین تعداد ملاقات‌های ایشان شرکت می‌کردم. همان‌طور که اشاره شد، موضوع همسایگان در دوران سفارت ایشان نیز از اهمیت زیادی برخوردار بود.
وی در ادامه با اشاره به تحولات عراق در سال ۲۰۰۳ میلادی گفت: در دوران وزارت آقای دکتر خرازی، آمریکا به عراق حمله کرد. موضع اولیه ما مخالفت با این حمله بود و بر این باور بودیم که نیروهای آمریکایی باید از عراق خارج شوند و اداره کشور به خود مردم عراق سپرده شود. این موضوع نیز یکی از مسائل مهم در دوران وزارت ایشان بود.
شمـا اولیـن نفـر هستـید کـه نظـر خـود را ثبـت مـی کنیـد.
🗩ثبـت نظر: