رضا تیرگر در گفت وگو با ایلنا گلستان اظهار کرد: کشور ایران با وجود برخورداری از ذخایر قابل‌توجه گاز طبیعی، با چالشی جدی در ایجاد توازن میان عرضه و تقاضا، به‌ویژه در روزهای سرد سال، مواجه است. افزایش مصرف بخش خانگی و تجاری در فصل سرما، محدودیت‌های تولید و انتقال و وابستگی بخش‌های مهمی از اقتصاد به گاز طبیعی، ضرورت اتخاذ رویکردی جامع را دوچندان می‌کند. پیامدهای این ناترازی نیز تنها به خانه‌ها محدود نمی‌ماند؛ از محدودیت فعالیت صنایع و پتروشیمی‌ها تا فشار بر نیروگاه‌ها و آثار اقتصادی ناشی از کاهش تولید، همگی می‌توانند بخشی از زنجیره پیامدهای کمبود گاز باشند.
وی ادامه داد: در این میان، نباید از یک ظرفیت بزرگ غافل شد و مردم فقط مصرف‌کنندگان گاز نیستند؛ آنان می‌توانند یکی از مؤثرترین بازیگران مدیریت تقاضای انرژی باشند. سال‌هاست که با نزدیک شدن فصل سرما، پیام‌هایی درباره تنظیم دمای وسایل گرمایشی، پوشیدن لباس گرم‌تر در محیط داخلی و جلوگیری از هدررفت انرژی منتشر می‌شود. این توصیه‌ها ضروری‌اند، اما برای مواجهه با شرایط دشوار زمستانی کافی نیستند. آنچه امروز نیاز داریم، عبور از فرهنگ‌سازی یک‌طرفه و حرکت به سوی مشارکت سازمان‌یافته، قابل‌اندازه‌گیری و مستمر مردم است.
تیرگر بیان کرد: مشارکت زمانی شکل می‌گیرد که شهروند احساس کند نقش او واقعی است، نتیجه اقدامش دیده می‌شود و دستگاه‌های مسئول نیز در برابر اعتماد و همکاری او پاسخ‌گو هستند. بنابراین، باید به جای آنکه تنها از مردم بخواهیم مصرف خود را کاهش دهند، سازوکاری فراهم کنیم که مشارکت آنان به نتیجه‌ای ملموس برای کشور تبدیل شود. پیشنهاد نخست، طراحی و اجرای یک پویش ملی با عنوان مردم؛ یار دوازدهم صنعت گاز کشور است؛ پویشی که با مشارکت شرکت ملی گاز ایران، رسانه‌ها، شهرداری‌ها، مدارس، دانشگاه‌ها، تشکل‌های مردمی، سازمان‌های مردم‌نهاد و فعالان حوزه انرژی شکل بگیرد.
رییس کمیته انرژی فراکسیون محیط زیست مجلس شورای اسلامی گفت: در این پویش، هر خانواده، مدرسه، اداره، فروشگاه و مجتمع مسکونی می‌تواند به یک واحد مشارکت‌کننده در مدیریت مصرف گاز تبدیل شود. هدف نیز نباید صرفاً افزایش تعداد پیام‌های تبلیغاتی باشد؛ بلکه باید میزان مشارکت، کاهش واقعی مصرف و آثار آن بر پایداری شبکه گاز کشور سنجیده شود. برای تحقق این هدف، لازم است یک سامانه ساده اطلاع‌رسانی و مشارکت ایجاد شود تا شهروندان بتوانند راهکارهای کاهش مصرف را دریافت کنند، تجربه‌های موفق خود را به اشتراک بگذارند و پیشنهادهایشان را برای بهبود مدیریت انرژی ارائه دهند.
وی تصریح کرد: یکی از راه‌های مؤثر برای جلب مشارکت عمومی، ایجاد رقابتی سالم میان خانواده‌ها، محله‌ها، مدارس، ادارات و شهرهاست. می‌توان با رعایت تفاوت شرایط آب‌وهوایی، متراژ ساختمان، تعداد اعضای خانوار و میزان مصرف اولیه، عملکرد مصرف‌کنندگان را مقایسه کرد و به مشترکانی که کاهش مصرف واقعی و قابل‌توجهی دارند، امتیاز داد. این امتیازها می‌توانند به شکل تخفیف یا پاداش متناسب با ضوابط قانونی، خدمات شهری، تجهیزات کم‌مصرف یا حمایت از طرح‌های اجتماعی و محیط‌زیستی ارائه شوند.
وی افزود: اگر قرار است فرهنگ مصرف بهینه در کشور نهادینه شود، باید از مدرسه و دانشگاه آغاز کنیم. دانش‌آموزان و دانشجویان می‌توانند سفیران مدیریت انرژی در خانواده‌ها و محیط‌های اجتماعی خود باشند. برگزاری مسابقات ایده‌پردازی، طراحی محتوای آموزشی کوتاه، رقابت میان مدارس، تشکیل گروه‌های دانش‌آموزی مدیریت انرژی و دعوت از دانشجویان رشته‌های مهندسی، اقتصاد، ارتباطات و علوم اجتماعی برای ارائه راهکارهای عملی، می‌تواند این پویش را از یک برنامه تبلیغاتی به یک حرکت اجتماعی تبدیل کند.
شمـا اولیـن نفـر هستـید کـه نظـر خـود را ثبـت مـی کنیـد.
🗩ثبـت نظر: