عصرایران- مغز هسته زردآلو سال هاست در برخی منابع طب مکمل به عنوان ماده ای ضدسرطان معرفی می شود؛ ادعایی که بیشتر به وجود ترکیبی به نام آمیگدالین در این هسته ها مربوط است. اما شواهد علمی موجود چنین اثری را در انسان تایید نمی کنند.
آمیگدالین گاهی با نام «لائتریل» یا «ویتامین B17» نیز معرفی می شود، اما «ویتامین B17» یک ویتامین ضروری شناخته شده نیست. موسسه ملی سرطان آمریکا اعلام کرده است که آمیگدالین در مطالعات بالینی انسانی اثر ضدسرطانی موثری نشان نداده است.
آمیگدالین ترکیبی طبیعی است که در هسته برخی میوه ها، از جمله زردآلو، وجود دارد. طرفداران این ماده ادعا می کنند که آمیگدالین پس از ورود به بدن می تواند سیانید آزاد کند و این سیانید سلول های سرطانی را از بین ببرد.
اما این فرضیه در آزمایش های انسانی به نتیجه قابل اتکایی نرسیده است. در یک مطالعه بالینی روی بیماران مبتلا به سرطان، پیشرفت بیماری در بسیاری از بیماران مشاهده شد و پس از پایان درمان نیز شواهدی از کنترل پایدار سرطان به دست نیامد. در نتیجه، شواهد موجود استفاده از آمیگدالین را به عنوان درمان سرطان پشتیبانی نمی کنند.
خیر، چنین اثری تاکنون در مطالعات انسانی به اثبات نرسیده است.
وجود برخی مواد مغذی یا ترکیبات آنتی اکسیدانی در یک ماده غذایی به این معنا نیست که آن ماده می تواند سرطان را درمان کند. حتی اگر یک ترکیب در آزمایشگاه روی سلول های سرطانی اثر نشان دهد، برای اثبات اثر درمانی آن در انسان به مطالعات بالینی دقیق نیاز است.
بنابراین نباید مغز هسته زردآلو را جایگزین جراحی، شیمی درمانی، پرتودرمانی، درمان هدفمند یا سایر درمان های تاییدشده سرطان کرد.
آمیگدالین موجود در هسته زردآلو می تواند هنگام هضم و تجزیه، سیانید آزاد کند. سیانید ماده ای سمی است که در مقادیر بالا می تواند باعث مسمومیت شدید و حتی مرگ شود.
علائم مسمومیت می تواند شامل تهوع، استفراغ، سردرد، سرگیجه، ضعف، افت فشار خون، اختلال هوشیاری و در موارد شدید تشنج، کما و مرگ باشد.
به همین دلیل، تصور «هرچه بیشتر مصرف شود، اثر ضدسرطانی بیشتری دارد» می تواند بسیار خطرناک باشد.
توصیه هایی مانند مصرف روزانه 6 تا 10 مغز هسته زردآلو یا ادعای بی خطر بودن تعداد مشخصی از آنها را نباید به عنوان دستور مصرف عمومی بازنشر کرد.
میزان آمیگدالین در هسته های مختلف می تواند تفاوت زیادی داشته باشد و اندازه هسته نیز یکسان نیست. سازمان ایمنی غذایی اروپا هشدار داده است که حتی بیش از سه هسته کوچک خام زردآلو در یک وعده می تواند از سطح ایمن مواجهه با سیانید فراتر برود و در کودکان حتی یک هسته کوچک نیز می تواند خطرناک باشد.
بنابراین نمی توان یک تعداد ثابت را برای مصرف ایمن همه افراد تعیین کرد.
خود میوه زردآلو یک ماده غذایی معمولی و مغذی است و خطر سیانیدی مورد بحث مربوط به مغز داخل هسته است، نه گوشت میوه. EFSA نیز تصریح کرده است که مصرف معمول خود میوه زردآلو مشکلی از این نظر ایجاد نمی کند.
داشتن ترکیبات آنتی اکسیدانی می تواند بخشی از ارزش تغذیه ای یک ماده غذایی باشد، اما نمی توان از این موضوع نتیجه گرفت که یک ماده غذایی خاص قادر به درمان سرطان است.
پیشگیری از سرطان بیشتر به مجموعه ای از عوامل مانند پرهیز از دخانیات، حفظ وزن مناسب، فعالیت بدنی، تغذیه متعادل، واکسیناسیون مناسب و انجام غربالگری های توصیه شده وابسته است.
مغز هسته زردآلو درمان اثبات شده سرطان نیست و آمیگدالین یا «ویتامین B17» نیز ویتامین ضروری یا درمان تاییدشده سرطان محسوب نمی شود. از طرف دیگر، مصرف هسته زردآلوی خام می تواند به دلیل تولید سیانید خطر مسمومیت داشته باشد.
بنابراین نباید به تبلیغات مربوط به «درمان سرطان با هسته زردآلو» اعتماد کرد یا مصرف آن را جایگزین درمان های استاندارد سرطان دانست.
توجه: اگر فردی به سرطان مبتلاست، پیش از مصرف فرآورده های حاوی آمیگدالین یا مغز هسته زردآلو باید با پزشک خود مشورت کند. در صورت مصرف مقدار زیاد هسته زردآلو و بروز علائمی مانند تهوع، سرگیجه، ضعف، سردرد یا اختلال هوشیاری، مراجعه فوری به مراکز درمانی ضروری است.
شمـا اولیـن نفـر هستـید کـه نظـر خـود را ثبـت مـی کنیـد.
🗩ثبـت نظر: