امروزه ابزارهای هوش مصنوعی میتوانند تنها با دریافت چند کلمه، یک قطعه موسیقی تولید کنند. کاربر میتواند سبک، فضای آهنگ، نوع سازها، سرعت و حتی نوع خوانندگی را مشخص کند و در مدت کوتاهی یک قطعه نسبتاً کامل تحویل بگیرد.
این اتفاق سؤال مهمی را به وجود آورده است: آیا هوش مصنوعی در آینده جای خوانندگان، آهنگسازان و تهیهکنندگان موسیقی را خواهد گرفت؟
پاسخ احتمالاً به این سادگی نیست. هوش مصنوعی از یک طرف میتواند یکی از بزرگترین ابزارهای تاریخ موسیقی برای کمک به هنرمندان باشد و از طرف دیگر، اگر بدون قانون و کنترل استفاده شود، میتواند مشکلات بزرگی برای خوانندگان، ترانهسراها، آهنگسازان و حتی پلتفرمهای پخش موسیقی ایجاد کند.
در واقع، آینده صنعت موسیقی احتمالاً نه کاملاً انسانی خواهد بود و نه کاملاً ماشینی؛ بلکه ترکیبی از خلاقیت انسان و قدرت هوش مصنوعی خواهد بود.
موسیقی هوش مصنوعی به موسیقیای گفته میشود که بخشی از فرایند ساخت، تنظیم، خوانندگی، تولید صدا یا میکس آن با استفاده از الگوریتمهای هوش مصنوعی انجام شده باشد.
یکی از مهمترین دلایل رشد موسیقی هوش مصنوعی سرعت بسیار بالای تولید است.
در گذشته برای تولید یک آهنگ باید چندین مرحله انجام میشد. ترانهسرا باید متن را مینوشت، آهنگساز ملودی را میساخت، تنظیمکننده سازها را انتخاب میکرد، خواننده آهنگ را اجرا میکرد و در نهایت میکس و مسترینگ انجام میشد.
این فرایند ممکن بود روزها یا حتی هفتهها طول بکشد.
اما ابزارهای هوش مصنوعی میتوانند بخش زیادی از این مراحل را بسیار سریعتر انجام دهند.
این موضوع مخصوصاً برای افرادی که بودجه زیادی ندارند، اهمیت زیادی دارد. یک خواننده مستقل میتواند ایده اولیه خود را با کمک AI به یک نمونه صوتی تبدیل کند و سپس روی آن کار کند.
بنابراین هوش مصنوعی میتواند هزینه ورود به صنعت موسیقی را کاهش دهد.
یک آهنگساز میتواند از AI برای پیدا کردن ایدههای اولیه استفاده کند. برای مثال، اگر بخواهد برای یک فیلم موسیقی بسازد، میتواند چند فضای مختلف را با کمک هوش مصنوعی آزمایش کند.
مثلاً :
موسیقی غمگین با پیانو
موسیقی حماسی با ارکستر
موسیقی آرام برای یک صحنه عاشقانه
موسیقی هیجانانگیز برای یک صحنه اکشن
بعد از میان ایدههای مختلف، آهنگساز میتواند بهترین ایده را انتخاب کرده و خودش آن را توسعه دهد.
در چنین شرایطی AI بیشتر شبیه یک دستیار آهنگساز عمل میکند تا جایگزین او.
این یکی از بحثبرانگیزترین قسمتهای موضوع است.
هوش مصنوعی اکنون میتواند صداهایی بسیار شبیه به صدای انسان تولید کند. حتی فناوری Voice Cloning یا شبیهسازی صدا میتواند صدای یک خواننده را تقلید کند.
در نتیجه، از نظر فنی ممکن است در آینده آهنگهایی ساخته شوند که خواننده واقعی در آنها حضور نداشته باشد.
اما این موضوع با یک مشکل بزرگ روبهرو است: آیا میتوان بدون اجازه یک خواننده از صدای او استفاده کرد؟
بسیاری از سازمانهای صنعت موسیقی معتقدند که صدای هنرمندان، هویت و شخصیت آنها بخشی از حقوقشان محسوب میشود و نباید بدون اجازه مورد استفاده قرار بگیرد. IFPI نیز تأکید کرده است که استفاده از صدا، تصویر، نام یا شباهت یک هنرمند توسط سیستمهای AI باید با اجازه او انجام شود.
بنابراین احتمالاً در آینده شاهد نوعی بازار جدید خواهیم بود که در آن خوانندگان میتوانند اجازه استفاده از صدای خود توسط هوش مصنوعی را صادر کنند و در مقابل درآمد دریافت کنند.
یکی از اتفاقاتی که ممکن است در سالهای آینده بیشتر ببینیم، ظهور خوانندگان یا شخصیتهای کاملاً دیجیتال است.
یک شخصیت مجازی میتواند دارای:
نام و هویت مشخص
صدای مخصوص
سبک موسیقی مشخص
تصویر و ظاهر دیجیتال
طرفداران واقعی
حسابهای شبکههای اجتماعی
احتمالاً آینده بیشتر شبیه همکاری انسان و ماشین خواهد بود.
تقریباً تمام بخشهای صنعت موسیقی تحت تأثیر قرار خواهند گرفت، اما برخی گروهها بیشتر از دیگران تغییر خواهند کرد.
خوانندگان
ممکن است با بازار جدیدی برای صداهای دیجیتال و همکاری انسان و AI روبهرو شوند. و خوانندگان هوش مصنوعی نظیر فرووال و مینل هم به وجود بیایند.
آهنگسازان
تهیهکنندگان
شرکتهای موسیقی
سرویسهای استریم
شنوندگان
هوش مصنوعی بدون شک یکی از بزرگترین تغییرات تاریخ صنعت موسیقی را رقم خواهد زد.
این فناوری میتواند تولید موسیقی را سریعتر و ارزانتر کند و فرصتهای جدیدی در اختیار خوانندگان مستقل، آهنگسازان و تهیهکنندگان قرار دهد. در عین حال، خطرهایی مانند تولید انبوه موسیقی بیکیفیت، استفاده بدون اجازه از آثار هنرمندان، شبیهسازی صدای خوانندگان و تقلب در استریم نیز وجود دارد.
بنابراین آینده موسیقی احتمالاً به جنگ میان انسان و ماشین تبدیل نخواهد شد.
مسیر محتملتر، همکاری انسان و هوش مصنوعی است.
شمـا اولیـن نفـر هستـید کـه نظـر خـود را ثبـت مـی کنیـد.
🗩ثبـت نظر: