عصر ایران - پروژه «میدان مغناطیسی» در مجتمع تجاری اطلس مال نیاوران، با هدف ایجاد تجربه‌ای متفاوت از فضای تجاری طراحی شده است. این پروژه تلاش می‌کند به‌جای تعریف یک فروشگاه مستقل، فضایی پیوسته و ارتباطی در میان جریان حرکتی مجموعه ایجاد کند.
ایده پروژه بر شکل‌گیری امکانی تجربی و انتزاعی استوار است؛ فضایی که با ایجاد کیفیت‌های متنوع، مخاطب را به حرکت و خوانش معماری دعوت می‌کند. ساختار پروژه حالتی پاویون‌گونه دارد و مرز مشخصی میان فضای تجاری و بستر پیرامون خود ایجاد نمی‌کند.
کارفرمای پروژه پیش از آغاز طراحی، دو واحد تجاری پشت سر هم را در مجتمع اطلس مال خریداری کرده بود. این دو واحد دارای ورودی‌های جداگانه و مستقل به کریدورهای مجتمع بودند.
فرآیند طراحی با حذف دیوار میانی و تبدیل دو واحد به یک فضای بزرگ‌تر و یکپارچه آغاز شد. در ادامه، پروژه تلاش کرد با بازتعریف رابطه میان این فضای جدید و کریدورهای اطلس مال، نقش متفاوتی برای واحد تجاری ایجاد کند.
یکی از ایده‌های اصلی پروژه، استفاده از ساختار سیال بازارهای سنتی و ایجاد یک مسیر جدید میان دو کریدور مجموعه است. در این طرح، دو کریدور اصلی مانند راسته‌های بازار در نظر گرفته شده‌اند و فضای پروژه به‌عنوان یک مسیر فرعی میان آنها عمل می‌کند.
این رویکرد باعث شده است پروژه تنها به‌عنوان یک فضای فروشگاهی تعریف نشود. در عوض، یک مفصل ارتباطی در میانه فضای تجاری شکل گرفته که بدون ایجاد جداکننده ورودی، ارتباط خود را با بستر پیرامون حفظ می‌کند.
طراحی میدان مغناطیسی نسبت به جریان حرکت مخاطبان واکنشی فعال دارد. تغییر هم‌زمان کیفیت‌هایی مانند گشودگی، مقیاس و نور در پلان و مقطع، باعث ایجاد قطبیدگی فضایی و میدان بصری در پروژه شده است.
این تغییرات، جریان حرکت را در مسیر ایجادشده فعال می‌کنند. در نتیجه، فضای پروژه تنها برای عبور طراحی نشده و امکان شکل‌گیری هم‌زمان حرکت و مکث را فراهم می‌کند.
ساختار فضایی تلاش دارد مخاطب را به تجربه و کشف بخش‌های مختلف پروژه ترغیب کند. تغییرات متوالی در مقیاس، نور و میزان گشودگی نیز در شکل‌گیری این تجربه نقش دارند.
ارتفاع زیاد فضای پروژه و انعطاف‌پذیری آناتومی فضای فروشگاهی، امکان شکل‌گیری یک سازماندهی دو سطحی را فراهم کرده است.
در این ساختار، فضای همکف به فروش و نمایش محصولات اختصاص یافته و فضای بالای سقف برای انبارش کالا و فعالیت‌های پشتیبانی مورد استفاده قرار می‌گیرد.
این سازماندهی تلاش می‌کند ضمن حفظ کیفیت فضای اصلی فروش، عملکردهای پشتیبانی را نیز در ساختار پروژه جای دهد.
برای اجرای میدان مغناطیسی از فناوری ساخت دیجیتال مبتنی بر GFRP به‌صورت پیش‌ساخته استفاده شده است. این روش با هدف حفظ جزئیات و اهداف طراحی و در عین حال کاهش مزاحمت برای واحدهای مجاور پروژه انتخاب شده است.
در این فرآیند، طرح معماری به مجموعه‌ای از قطعات سه‌بعدی تبدیل شد و مراحل پیش‌ساخت آن خارج از محل پروژه و در کارگاه انجام گرفت. قطعات پس از آماده‌سازی برای اجرای پروژه مورد استفاده قرار گرفتند.
پروژه میدان مغناطیسی در استان تهران، شهر تهران، منطقه نیاوران و مجتمع اطلس مال قرار دارد. شرکت مشاور پروژه دفتر معماری هشت و معماران مسئول آن شهاب احمدی و ایمان هدایتی هستند.
علی احمدی، علی بزازان، نیلوفر محمدزاده، مائده مساح، مهسا درچه‌ای، فرناز آگاهی و مونا اسدی اعضای تیم طراحی پروژه بوده‌اند.
گرافیک و پرزانته پروژه نیز توسط علی احمدی، مهسا درچه‌ای، فرناز آگاهی، نیلوفر محمدزاده و محمد معصومی انجام شده است.
پروژه در سال ۱۴۰۳ آغاز شد و مساحت زمین آن ۸۵ متر مربع و مساحت زیربنای آن ۱۷۰ متر مربع اعلام شده است. کاربری پروژه تجاری است.
محمدحسن میرزایی مسئول تأسیسات الکتریکی و مرتضی حیدری مسئول تأسیسات مکانیکی پروژه بوده‌اند.
میدان مغناطیسی در سال ۱۴۰۴ به‌عنوان فینالیست و راه‌یافته به مرحله دفاع در بخش عمومی سیزدهمین جایزه ملی طراحی داخلی ایران معرفی شده است.
جهان معماری
شمـا اولیـن نفـر هستـید کـه نظـر خـود را ثبـت مـی کنیـد.
🗩ثبـت نظر: