عصرایران- برخی مواد مورد استفاده در صنایع غذایی در سال های گذشته به دلیل شواهد آزمایشگاهی یا احتمال ایجاد ترکیبات سرطان زا مورد بررسی قرار گرفته اند. با این حال، وجود یک ماده در یک محصول غذایی به تنهایی به معنای سرطان زا بودن آن محصول یا ایجاد سرطان در مصرف کننده نیست و میزان مصرف و شرایط مواجهه اهمیت زیادی دارد.
سازمان غذا و داروی آمریکا در سال 2018 مجوز استفاده از 6 ماده به عنوان طعم دهنده مصنوعی را لغو کرد: بنزوفنون، اتیل اکریلات، متیل اوژنول، میرسن، پولگون و پیریدین.
این تصمیم پس از بررسی داده هایی گرفته شد که نشان می دادند این مواد در شرایط آزمایشگاهی در حیوانات موجب سرطان شده اند. FDA در عین حال تاکید کرد که این تصمیم به معنای آن نیست که شکل های طبیعی این ترکیبات موجود در مواد غذایی نیز ممنوع یا خطرناک هستند.
نیترات و نیتریت در صنایع غذایی، از جمله برای نگهداری و تثبیت رنگ گوشت های فرآوری شده، استفاده می شوند. اهمیت این مواد از آنجا ناشی می شود که در شرایط خاص می توانند در بدن به تشکیل ترکیبات N-nitroso منجر شوند.
آژانس بین المللی پژوهش درباره سرطان، نیترات یا نیتریت مصرف شده در شرایطی که باعث نیتروزاسیون درون بدن شود را در گروه «احتمالا سرطان زا برای انسان» قرار داده است. البته منبع دریافت نیز اهمیت دارد؛ برای مثال سبزیجات سرشار از نیترات، ترکیباتی مانند ویتامین C و پلی فنول ها دارند که می توانند تشکیل ترکیبات N-nitroso را کاهش دهند.
در مورد گوشت های فرآوری شده، شواهد انسانی قوی تر است. IARC مصرف گوشت فرآوری شده را در گروه «سرطان زا برای انسان» قرار داده و ارتباط علت و معلولی آن را با سرطان روده بزرگ تایید کرده است. بر اساس تحلیل IARC، مصرف روزانه 50 گرم گوشت فرآوری شده با افزایش حدود 18 درصدی خطر سرطان روده بزرگ همراه بوده است.
پتاسیم برومات ماده ای است که در برخی فرایندهای تولید نان به عنوان بهبود دهنده آرد استفاده شده است. IARC آن را در گروه 2B، یعنی «احتمالا سرطان زا» در طبقه بندی قدیمی خود قرار داده است؛ این طبقه بندی به معنای اثبات سرطان زایی آن در انسان نیست، بلکه نشان دهنده وجود شواهد محدود یا ناکافی برای نتیجه گیری قطعی در انسان است.
سازمان غذا و داروی آمریکا نیز در حال بررسی اطلاعات مربوط به پتاسیم برومات است و در سال های اخیر این ماده را در فهرست مواد شیمیایی غذایی تحت بررسی قرار داده است.
پروپیل پارابن یک ماده نگهدارنده است که در برخی مواد غذایی استفاده شده است. نگرانی درباره آن بیشتر به آثار احتمالی هورمونی و داده های آزمایشگاهی مربوط می شود و نمی توان بر اساس شواهد فعلی گفت که مصرف معمول غذاهای حاوی این ماده موجب سرطان در انسان می شود.
FDA همچنان اطلاعات مربوط به پروپیل پارابن را بررسی می کند و آن را در فهرست مواد شیمیایی غذایی تحت ارزیابی پس از عرضه قرار داده است.
این دو ماده از امولسیفایرهای مورد استفاده در صنایع غذایی هستند. برخی مطالعات آزمایشگاهی و حیوانی درباره تاثیر آن ها بر میکروبیوم و التهاب روده نگرانی هایی ایجاد کرده اند، اما این یافته ها به تنهایی ثابت نمی کنند که مصرف معمول این مواد در غذا باعث سرطان در انسان می شود.
پلی سوربات 80 همچنان برای کاربردهای مشخص غذایی در مقررات FDA قرار دارد و FDA نیز مطالعات مربوط به میزان مواجهه و ایمنی این دسته از امولسیفایرها را بررسی کرده است.
مصرف کمتر غذاهای فوق فرآوری شده و افزایش سهم غذاهای تازه و کم فرآوری شده می تواند میزان دریافت بسیاری از افزودنی ها را کاهش دهد. با این حال، لازم نیست از وجود هر افزودنی غذایی هراس داشت؛ ارزیابی خطر به نوع ماده، مقدار مصرف و مدت مواجهه بستگی دارد.
این مطلب صرفا جنبه اطلاع رسانی دارد و جایگزین تشخیص، درمان یا مشاوره پزشکی نیست. پیش از مصرف دارو یا مکمل، تغییر مقدار مصرف یا استفاده درمانی از روش های پزشکی، با پزشک یا داروساز مشورت کنید.
شمـا اولیـن نفـر هستـید کـه نظـر خـود را ثبـت مـی کنیـد.
🗩ثبـت نظر: