به گزارش ایلنا از اصفهان، مهدی حمزهئی، مدرس دانشگاه موسیقی، در این نشست ضمن انتقاد از ضعفهای ساختاری در سیستم آموزشگاههای آزاد موسیقی اظهار داشت: متأسفانه امروزه در بسیاری از مراکز آموزشی، جایگاه «آموزش آکادمیک» با «سلیقه تجاری» جابهجا شده است. بسیاری از خانوادهها بدون آگاهی کافی از مقصد تحصیلی فرزندان خود، تنها بر اساس شنیدهها یا تبلیغات، مسیر یادگیری را آغاز میکنند؛ غافل از اینکه این انتخابهای غیرکارشناسی، میتواند راه ورود هنرجویان مستعد به هنرستانهای موسیقی و مراکز آموزش عالی را برای همیشه مسدود کند.
وی با اشاره به تفاوتهای بنیادین آموزش کودک با بزرگسال گفت: آموزش به کودک نیازمند دانش روانشناسی رشد و مهارتهای انتقال مفاهیم است. مفاهیم انتزاعی موسیقی نباید با اصطلاحات پیچیده به کودک منتقل شود. بسیاری از مدرسان تنها به دلیل تسلط بر نوازندگی، اقدام به تدریس میکنند، در حالی که انتقال دانش، مهارتی مستقل از نوازندگی است.
حمزهئی با اشاره به پدیدهای که آن را «آموزش بر اساس سلیقه خانواده» نامید، افزود: متأسفانه برخی آموزشگاهها برای حفظ هنرجو، آموزش را به خواستههای غیرکارشناسی خانوادهها یا دانشآموزان محدود میکنند. وقتی خانوادهها اصرار دارند فرزندشان تنها قطعاتی خاص را بنوازد و از مسیر آموزشهای بنیادی و تئوریک فاصله بگیرد، خروجی کار پس از چند سال، عدم تسلط هنرجو بر ساز و توقف روند رشد اوست. در چنین شرایطی، پس از گذشت سالها، فرد حتی در اجرای قطعات ساده نیز با مشکل مواجه است؛ چرا که سیستم آموزشی بر پایه رشد پلکانی بنا نشده است.
این مدرس دانشگاه تأکید کرد: در نظام آموزشی استاندارد، پیگیری مستمر وضعیت هنرجو توسط خانواده و مدرس الزامی است. من از هنرجویان قدیمی خود که اکنون به سطح بالایی رسیدهاند، شاهد حضور فعالانه والدینشان در جریان آموزش بودم. عدم نظارت و صرفاً سپردن کودک به کلاس، باعث شده بسیاری از هنرجویان پس از مدتی انگیزه خود را از دست بدهند.
همایون مسائلی، مدیر خانه پیانو، در بخش دوم این نشست با تمرکز بر چالشهای انتخاب ساز، اظهار داشت: برخلاف حوزههایی مانند انتخاب مدرسه یا کلاسهای زبان که خانوادهها برای آن برنامهریزی دقیقی دارند، در حوزه موسیقی معمولاً تصمیمگیریها بر اساس آزمون و خطا انجام میشود. بسیاری از خانوادهها حتی تفاوت سازهای ایرانی و کلاسیک را نمیدانند و انتخاب ساز بر اساس ظاهر یا توصیه اطرافیان صورت میگیرد.
مسائلی با بیان برنامههای اجرایی خود برای کاهش این خلأ گفت: یکی از راهکارهای ما حضور در مدارس و معرفی عملی سازهاست. دانشآموزان باید پیش از انتخاب، صدای ساز را بشنوند و با ساختار آن آشنا شوند. این شناخت اولیه میتواند از انتخابهای اشتباهی که ناشی از هیجانات زودگذر است، جلوگیری کند.
وی با اشاره به مشکلات اقتصادی خانوادهها در تهیه سازهای باکیفیت بیان کرد: قیمت سازهای استاندارد، بهویژه پیانو، برای بسیاری از خانوادهها غیرقابلدستیابی شده است. برنامه ما در خانه پیانو، حرکت به سمت تسهیلات پرداختی، استفاده از طرحهای لیزینگ و رایزنی با نهادهای مالی است تا خانوادهها مجبور نشوند به دلیل مشکلات مالی، سازهای غیراستاندارد و بیکیفیت خریداری کنند. استفاده از ساز بیکیفیت، نه تنها روند آموزش را کند میکند، بلکه ذوق هنری کودک را نیز کور خواهد کرد.
مدیر خانه پیانو همچنین بر ضرورت بهروزرسانی زیرساختهای آموزشی تأکید کرد و افزود: در برنامههای آتی، تلاش داریم با بهرهگیری از فناوری، سیستمهای آنلاینِ درخواست مشاوره و پیگیری روند آموزشی را گسترش دهیم. همچنین به دنبال ایجاد بسترهای آموزشی هستیم که خانوادهها بتوانند از راه دور نیز با متخصصان در ارتباط بوده و روند پیشرفت فرزندانشان را به صورت علمی پایش کنند. هدف ما ارائه خدمات جامع است که از مشاوره پیش از خرید ساز تا پشتیبانیهای فنی پس از آموزش را شامل شود.
شمـا اولیـن نفـر هستـید کـه نظـر خـود را ثبـت مـی کنیـد.
🗩ثبـت نظر: