بررسی بازی The Sinking City 2: تجربه‌ای بهبودیافته در دنیای وحشت لاوکرفت

The Sinking City بازی جاه‌طلبانه‌ای بود اما با نقص‌هایی همراه بود که شایسته‌ی دنباله ساختن بود. ایده‌های خوب، اجرای متوسط؟ مطمئنم در تلاش بعدی بهتر عمل خواهند کرد. آنچه جاه‌طلبانه بود این بود که یک بازی کارآگاهی اما در عین حال یک بازی ترسناک درباره‌ی اسطوره‌های کثولو از اچ. پی. لاوکرفت در یک دنیای باز غرق شده بود که گاهی اوقات مجبور بودید با قایق موتوری به اطراف بروید، و نه به روشی سرگرم‌کننده.

ایده‌ی خوبی بود، اما از مشکل رایج بازی‌های جهان باز رنج می‌برد: پخش کردن کره کافی روی نان زیاد. الگوهای تکراری به سرعت ظاهر می‌شدند و به دلیل تکراری شدن، از رمز و راز و ترسناک بودن آن‌ها کاسته می‌شد، مواردی که در یک بازی ترسناک درباره‌ی یک کارآگاه به آن‌ها نیاز دارید.

The Sinking City 2 به طور عاقلانه بیشتر این موارد را کنار می‌گذارد و در عوض بیشتر بر عناصر اصلی بازی ترسناک در مکان‌های محدود تمرکز می‌کند. این بازی Resident Evil است تا قفل‌های پازلی و زامبی‌هایی که گاهی اوقات پس از شلیک قوی‌تر می‌شوند، اما در دهه 1920 اتفاق می‌افتد. که چیز بدی نیست. Resident Evil: Revelations دهه‌ی 1920 یک ایده‌ی بازی محکم است و اکنون مجبور نیستیم منتظر بمانیم تا کپ‌کام آن را بسازد.

آرکهام—شهری از داستان‌های لاوکرفت، نه پناهگاهی که بتمن کوندیمنت کینگ را در آن زندانی می‌کند—غرق شده است، که برای بسیاری از مردم مشکل‌ساز است، اما به‌ویژه برای ماجراجوی اهل آرکهام، کالوین رافِرتی که کلاه دارد. یک قهرمان جدید، تنها ارجاعات به The Sinking City اصلی در این دنباله، تخم‌مرغ‌های عید هستند، کال به دنبال احیای شریک ماجراجویی و همچنین زندگی، فی بنِت است. او پس از سفری به سرزمین‌های رؤیا در کما به سر می‌برد.

وقتی بازی شروع می‌شود، تخلیه آرکهام تقریباً کامل شده است. شما و چند نفر دیگر که از ترک آن خودداری می‌کنند، هنوز در اطراف هستند تا کشف کنند که موجودات شبیه کرم که با سیل آمده‌اند، شروع به خزیدن به داخل اجساد کرده‌اند تا آن‌ها را با اهداف آدمکشانه دستکاری کنند.

این صحنه را برای عمل اول فراهم می‌کند، جایی که شما با قایق در سراسر آرکهام در جستجوی یک مراسم برای بیدار کردن فی سفر می‌کنید، در ساختمان‌های متروکه پهلو می‌گیرید تا زامبی‌ها و موجودات دیگر را به گلوله ببندید، پازل‌های باستانی را حل کنید و به دنبال لوازم باشید. مبارزه بهبود یافته است، با یک حرکت جاخالی واقعی و دشمنانی که مشتاقند فریب بخورند تا بتوانید به آن‌ها ضربه بزنید و در مهمات صرفه‌جویی کنید. آرزو می‌کردم دکمه‌ی چرخش 180 درجه‌ای بازی‌های RE را داشته باشد، اما قطعاً سریع‌تر به نظر می‌رسد.

مشکل جanky بودن مخفی‌کاری اصلی نیز حل شده است - با حذف کامل آن. کال به طور قاطعانه در حالی که به موجودات شبیه بازو شلیک می‌کند، می‌ایستد زیرا چمباتمه زدن برای افراد ضعیف است، حدس می‌زنم. متره‌ی سلامت عقل نیز از بین رفته است، که بیشتر یک ضرر به نظر می‌رسد، اگرچه این ایده که جنون را می‌توان مانند امتیازات ضربه اندازه‌گیری کرد، کمی با مضامین در تضاد بود.

با توجه به اینکه Frogwares مسئول بازی‌های شرلوک هولمز بود، جالب است که ببینیم طرف تحقیقاتی چقدر نیز کاهش یافته است. اگرچه شما هنوز یک کاخ ذهن دارید، اما بیشتر برای پیوند دادن سرنخ‌هایی است که به کدهای قفل ترکیبی و سایر راه‌حل‌های پازلی منجر می‌شوند تا مظنونان قتل. کال ممکن است مانند یک کارآگاه لباس بپوشد و به همان اندازه که یک کارآگاه نوآر بی‌هوش می‌شود، اما هیچ کارآگاهی انجام نمی‌دهد.

یکی دیگر از وام‌گیری‌ها از RE، شبکه‌ی موجودی است که باید در آن برای سلاح‌ها، مواد مصرفی، اشیاء ماموریت (یک کلید به شکل ماهی به اندازه‌ی یک تپانچه فضا می‌گیرد) و وسایل ساخت فضا ایجاد کنید. بیش از یک بار یک اسلحه‌ی بزرگتر را در یک اتاق امن رها کردم تا فضا ایجاد کنم، و بلافاصله چندین کشف مهمات برای همان اسلحه‌ی خاص را پیدا کردم.

یا به طور تصادفی موجودی را با وسایل ساخت پر می‌کردم و جایی برای چیزی که به آن نیاز داشتم نداشتم. دردناک است و مانند بیشتر بازی‌هایی که سیستم ساخت به آن‌ها وصل شده است، ساخت چیزی به جز پرکننده‌ی واقعی اضافه نمی‌کند. چگونه به جای یافتن گیاهان دارویی و مواد شیمیایی برای ساخت دارو، می‌توانم دارو پیدا کنم؟

پس از اولین منطقه، به بیمارستانی سفر می‌کنید و پس از آن چند مکان کلاسیک ترسناک بقا دیگر. با کمال تعجب هرگز به خیابان‌های غرق شده باز نمی‌گردید، فرصتی برای انجام ماموریت‌های جانبی که رد کرده‌اید، مکان‌های بیشتری برای کاوش یا کسب اطلاعات بیشتر در مورد شخصیت‌های غیرقابل بازی که رها کرده‌اید، ندارید. انتظار داشتم بیشتر از یک تکه از سرزمین‌های رؤیا را ببینم، اما در عوض کل داستان به سرعت به پایان می‌رسد و سپس به ابتدای بازی برای یک New Game Plus برمی‌گردید که به شما اجازه نمی‌دهد ارتقاء موجودی خود را حفظ کنید.

یک بازی ترسناک بقای مناسب وجود دارد که می‌توانید در کمتر از 15 ساعت آن را تمام کنید، بازی‌ای که بیشتر از آن لذت بردم، حتی اگر پایان آن باعث شد بپرسم، «همین است؟» پس یک بهبود نسبت به اصلی است، اگرچه تدریجی. شاید بار سوم خوش‌شانس باشیم.