گای لادج، منتقد ورایتی، در بررسی فیلم «داستان مشترک» (A Common Story) به کارگردانی آننا فوگلیتا، این فیلم را مطالعهای تاثیرگذار از یک زوج نشان داده است که ناتوانی در ابراز احساساتشان، آنها را از هم دور میکند.
لادج در ابتدا به کلیشههای رایج در درامهای رابطهای اشاره میکند و مینویسد: «اغلب، درامهای رابطهای به مشاجرههای پر سر و صدا با اوجی قابل پیشبینی تبدیل میشوند که هم بازیگران و هم تماشاگران را خسته میکند. آنها از کلمات استفاده میکنند، اما از آنجایی که نویسندگان کمی با زیرکی ادوارد آلبی هستند، آنچه میگویند بیشتر خستهکننده از آن است که گزنده باشد.»
او سپس به رویکرد متفاوت فوگلیتا اشاره میکند و میگوید: «شاید به این دلیل که آننا فوگلیتا در ابتدا یک بازیگر است، درک میکند که سکوتها میتوانند گویاتر از کلمات باشند.»
فیلم «داستان مشترک» با بازی آلبا روهروآچر و گیدو کاپرینو، در جشنواره فیلم ونیز به نمایش درآمد و مورد توجه منتقدان قرار گرفت. این فیلم به دلیل بازیهای قوی و رویکرد واقعگرایانهاش در بررسی روابط انسانی مورد تحسین قرار گرفته است.
شمـا اولیـن نفـر هستـید کـه نظـر خـود را ثبـت مـی کنیـد.
🗩ثبـت نظر: