آزاده مسیحزاده فیلمساز و پخشکننده بینالمللی فیلم در گفتوگو با خبرنگار ایلنا، با اشاره به حال و هوای متفاوت و جذاب جشنواره بینالمللی فیلم فضای باز ایران بیان کرد: جشنواره فضای باز ایران به نوعی جشن سینما در دل طبیعت است. بینهایت از اینکه جشنوارهای در فضای باز برگزار میشود، لذت میبرم.
این جمله آزاده مسیحزاده، فیلمسازسینمای کوتاه است که حالوهوای متفاوت دومین جشنواره بینالمللی فیلم فضای باز را بهخوبی توصیف میکند؛ جشنوارهای که تلاش کرده تماشای فیلم و دیدار فیلمسازان را از فضای معمول سالنها بیرون بیاورد و به دل طبیعت ببرد.
این فیلمساز خاطرنشان کرد: جشنواره در همه جای دنیا پیش از هر چیز یک «جشن» است؛ جایی که فیلمسازان دور هم جمع میشوند تا نتیجه ماهها و گاه سالها تلاش خود را در کنار دیگران ببینند. اما وقتی این جشن در فضای باز اتفاق میافتد، تجربهای متفاوت شکل میگیرد؛ تجربهای که در آن طبیعت نیز بخشی از فضای سینما میشود.این تفاوت زمانی پررنگتر میشود که موضوع و انتخاب آثار جشنواره نیز با طبیعت پیوند خورده باشد.
وی گفت: اینکه جشنواره فیلمهایی مرتبط با طبیعت را انتخاب کرده، این ارتباط را کاملتر کرده است؛ گویی محیط برگزاری و محتوای فیلمها در کنار یکدیگر قرار گرفتهاند تا هویت متفاوتی برای این رویداد بسازند.
برای مسیحزاده، حتی محل برگزاری کارگاه نیز بخشی از همین تجربه متفاوت است. زمانی که از او پرسیده شد کارگاهش قرار است کجا برگزار شود و تصویری از صندلیهایی که در دل طبیعت چیده شده بود به او نشان دادند، این صحنه برایش جذاب و غیرمنتظره بود.
او همچنین عنوان کرد: هرچه فضای یک جشنواره صمیمیتر باشد، فاصله میان فیلمسازان و برگزارکنندگان و مدرسان کمتر میشود و امکان گفتوگو و انتقال تجربه افزایش پیدا میکند.
او با وجود تجربه حضور در جشنوارههای مختلف، فضای جشنواره فیلم فضای باز را متفاوت دانست و گفت: هر جشنواره ساختار و فرمت خاص خود را دارد، اما در اینجا بسیاری از امکانات و فضاها به شکل رایگان در اختیار فیلمسازان قرار گرفته است. امکانی که بهویژه برای فیلمسازان جوان و فیلم کوتاه میتواند ارزشمند باشد.
دومین جشنواره بینالمللی فیلم فضای باز ایران به مدیریت سعید نجاتی و دبیری سیاوش چراغیپور تا ۲۱ شهریور ۱۴۰۵ در اقامتگاه بومگردی هفت محل باغ دیلمون لاهیجان در حال برگزاری است.
شمـا اولیـن نفـر هستـید کـه نظـر خـود را ثبـت مـی کنیـد.
🗩ثبـت نظر: