فیلم «واژگون» در ادینبورگ؛ قمار کارگردان با رئالیسم در دل دریا
به گزارش اطلاعات آنلاین به نقل از هالیوود ریپورتر، رایان در نخستین تجربه کارگردانی فیلم بلند خود دست به قماری بزرگ زده؛ قمار روی ساخت فیلمی کاملاً رئال در دل دریا، با حضور کودکان، حیوانات و یک قایق واقعی. او خودش این اقدام را ساختارشکنی توصیف کرده و با خنده می‌گوید: «من به معنای واقعی کلمه تمام کارهایی را که نباید انجام داد، انجام دادم. یک حیوان داشتم، کودکان را به کار گرفتم و فیلم را روی قایق ساختم. من رسماً قوانین خدایان سینما را زیر پا گذاشته‌ام!»
ساخت فیلم روی یک قایق متحرک در میان اقیانوس، آن هم با حضور گروهی از بازیگران کودک که طبق مقررات قانونی تنها می‌توانستند روزانه چهار ساعت جلوی دوربین بروند، چالشی نفس‌گیر برای گروه تولید بود. نبود دیوارهای قابل‌برداشت در قایق و لزوم حفظ پیوستگی جغرافیایی فضا، کارگردان و گروه دستیار کارگردان را وادار کرد تا مانند چیدن قطعات یک پازل پیچیده عمل کنند. با این حال، رایان که در کودکی در لونگ‌آیلند بزرگ شده و پیش از رانندگی با خودرو، هدایت قایق را آموخته بود، با تسلط کامل بر محیط دریایی، پروژه را به سرانجام رساند.
داستان فیلم «واژگون» درباره یک سفر تفریحی و رؤیایی با قایق خانگی است؛ سفری که وقتی «دایان» (با بازی لیلی ریب) و پنج فرزندش متوجه بحران‌های مالی پنهانیِ همسر جذاب اما غیرقابل‌پیش‌بینی، «ری» (با بازی ریس ایفانز) می‌شوند، به ناآرامی کشیده می‌شود. این فیلم فراتر از یک درام دریاییِ ساده، نگاهی عمیق به کلیشه‌های کهنه پدرسالاری، بار سنگین مسئولیت دوش به دوش زنان در برابر اشتباهات مردان، و پیچیدگی‌های روانی روابط خانوادگی دارد.
شخصیت «ری» نمونه‌ای بارز از مردان خشن، جذاب و در عین حال مخرب در زیرفرهنگ آمریکایی است؛ مردی که هم‌زمان مخاطب را مسحور و خشمگین می‌کند. رایان در این باره تأکید می‌کند که هدفش خلق اثری سیاه‌وسفید نبوده، بلکه به تصویر کشیدن انسانی با تمام ابعاد خاکستری، تناقض‌ها و لایه‌های پنهان روانی‌اش مد نظر بوده است.
حضور «واژگون» در بخش رقابتی جشنواره ادینبورگ، گواهی بر قدرت صداهای تازه و نوآورانه در سینمای مستقل جهان است. لیندسی رایان با وجود اذعان به دشواری‌های توزیع و چالش‌های مالی در سینمای امروز ایالات متحده، نسبت به آینده ابراز امیدواری می‌کند. او معتقد است که سینمای مستقل در حال گذار به یک عصر طلایی تازه است؛ عصری که در آن مخاطبان تشنه شنیدن داستان‌های اصیل، تازه و روایتگر دغدغه‌های واقعی انسانی هستند.
بـرچـسب هـا:
اخبار مرتبط:
- پیمان معادی و حمید علیدوستی: خاطره‌ای فوتبالی
- مقدم‌دوست: برای نوشتن درباره مقاومت لازم نیست حتما در میدان جنگ باشید
- اقباشاوی: نمایش مستقیم دشمن در فیلم همیشه نتیجه‌بخش نیست
- شبکه‌سازی سینما و تئاتر با راه‌اندازی پلتفرم کست‌یار
- نویسنده و تهیه‌کننده ‘Gintama: Yoshiwara in Flames’ درباره آوردن این انیمه محبوب به سینما صحبت کردند
- خلوت گزینی جک نیکلسون در ۸۹ سالگی
- نخستین حضور بین‌المللی «موی گرگ» در جشنواره بریکس پلاس سن‌پترزبورگ
- داگلاس از شرایط جک نیکلسون سخن گفت
- هالیوود صدای صنعتگران سنتی را درآورد؛ انتقاد استادان سبدبافی به فیلم «حصیری»
- ‘The Devils’ کارکن Russell بیش از 55 سال قبل بیش از هر زمان دیگری مرتبط به نظر می‌رسد. به دلیل اینکه آن درباره جهانی روان‌کرک است
شمـا اولیـن نفـر هستـید کـه نظـر خـود را ثبـت مـی کنیـد.
🗩ثبـت نظر: