فیلم «گوشت و سوخت» به کارگردانی پیر لگال، داستان عاشقانهای پرشور است که جایزه اصلی، یعنی «چشم طلایی»، را در بیست و دومین جشنواره فیلم زوریخ در روز شنبه به خود اختصاص داد.
جایزه «چشم طلایی» بهترین مستند به فیلم «باکس هاربر» به کارگردانی پیت مولر تعلق گرفت که در بخش پانوراما جشنواره برلین به نمایش درآمد و جایزه هیئت داوران اکومنی را نیز از آن خود کرد.
هر دو بخش به آثار اولین، دومین یا سومین کارگردانی محدود میشوند.
«گوشت و سوخت»، اولین فیلم بلند لگال، داستان اتین، یک راننده کامیون فرانسوی مسافت طولانی را دنبال میکند. وقتی او با بارتوش، یک راننده کامیون لهستانی شاد و سرزنده ملاقات میکند، روال روزمره یکنواخت او دگرگون میشود. آنچه به عنوان یک برخورد کوتاه آغاز میشود، به عشقی تبدیل میشود که مرزهای ملی را درنوردیده است.
این فیلم با بازی الکسی ماننتی، برنده جایزه سزار برای امیدوارکنندهترین بازیگر مرد برای فیلم «بینوایان» است.
هیئت داوران اظهار کرد: «در زمانی که انزوا به ابزاری برای محافظت از خود در برابر جهان و یکدیگر تبدیل شده است، «گوشت و سوخت» تفکر عمیق و سینمایی جذابی را در مورد نیاز اساسی انسان به ارتباط ارائه میدهد. این فیلم با ظرافت بینظیری، چگونگی تمایل به عشق ورزیدن و مورد عشق قرار گرفتن را بررسی میکند و نیازمند آن است که با موانع فیزیکی و عاطفی که در اطراف خود ایجاد میکنیم، مقابله کرده و در نهایت آنها را بشکنیم.»
هیئت داوران فیلمهای داستانی متشکل از کارگردانان کری جوجی فوکوناگا و فرناندو ایمبکه، بازیگر الا رامپف، تهیهکننده جولی بیلی و والتر فاسانو، کارگردان، تدوینگر و فیلمنامهنویس بود.
تقدیر ویژه به فیلمهای «مهمان» به کارگردانی مدس منگل و «دختری ناشناخته» به کارگردانی زو جینگ تعلق گرفت.
«باکس هاربر» در داونایست مین، روستایی ماهیگیری در ایالات متحده جریان دارد که در آن پسران «در زمستانهای سخت و قوانین سختگیرانه والدین شکل میگیرند»، طبق گفته جشنواره. این فیلم «نگاهی به زندگی درونی روستاییان» ارائه میدهد.
هیئت داوران گفت: ««باکس هاربر» با ادغام دنیای انسان و طبیعت شدید، تصویری خام و عمیق از مردانگی شکننده در یک جامعه محروم در آمریکای روستایی است که با تغییرات آب و هوایی و از دست دادن معیشت روبرو است. در زمانی که قطببندی وجود دارد، مردم اغلب به صورت کلیشهای ارائه میشوند، این فیلم روایت متقابل مورد نیاز را به روشی همدلانه ارائه میدهد. این فیلم داستان عمیقاً انسانی را در سطح چشم با قهرمانان خود، با سبکی بصری بسیار متقاعدکننده ارائه میدهد.»
هیئت داوران مستند متشکل از سین پلامبچ، مردمشناس و کارگردان، آلفردو ده خوان، فیلمبردار، آن کوهنکه، تهیهکننده، یلا هاسلر، کارگردان و نیکولاس گایرهالتر، کارگردان، فیلمبردار و فیلمنامهنویس بود.
تقدیر ویژه به فیلمهای «یک در میلیون» به کارگردانی ایتاب عزام و جک مکینز و «خانه من از باد و شن» به کارگردانی پاتریک والی تعلق گرفت.
جایزه تماشاگران به فیلم «میلا/ماریا» به کارگردانی آندریانا مراکنار و جایزه هیئت داوران منتقدان به فیلم «ابجا! آدولف ولفلی» به کارگردانی هاینز بوتلر تعلق گرفت. جایزه علوم به فیلم «ما غبار ستارهای هستیم» به کارگردانی الیزابت راسموسن تعلق گرفت.
رتا گوتگ، مدیر جشنواره، گفت که برندگان «نشان میدهند که چه مقدار شجاعت و اصالت در فیلمسازانی وجود دارد که اولین اثر خود را ارائه میدهند.»
او همچنین به حضور چهرههای سرشناس بینالمللی مانند دنی بویل، ریچارد لینکلیتر، مارتین مکدونا، ژان پیر ژونه، جسی آیزنبرگ و آنتون کوربین در جشنواره اشاره کرد.
«دقیقاً همین تعامل بین نسلها است که جشنواره ما را تعریف میکند.»
در طول جشنواره، جوایز افتخاری به جولیان مور، تام هیدلستون، نائومی واتس، جان تورتورو و دیگر چهرههای برجسته اهدا شد.
By: Leo Barraclough
شمـا اولیـن نفـر هستـید کـه نظـر خـود را ثبـت مـی کنیـد.
🗩ثبـت نظر: