کریستوفر نولان، کارگردان صاحبنام سینما، با خلق آثاری چونتلقین (Inception)وبین ستارهای (Interstellar)، تعریف جدیدی ازژانر علمی تخیلیدر قرن بیستویکم ارائه کرده است. این علاقه عمیق او به داستانهای فضایی و آیندهنگرانه، ریشههایی در دوران کودکیاش دارد. او همیشه مجذوبکارگردانهای بزرگو فیلمهایی بوده که دنیاهای غیرممکن را چنان ملموس میساختند که مخاطب حس میکرد میتواند قدم در آنها بگذارد. فیلمهای مورد علاقه او، بهخوبی نشان میدهند چرا خودش تا این حد بر مقیاس عظیم وفیلمسازی فیزیکیتأکید دارد.
به گزارش گجت نیوز، کریستوفر نولان بارها درباره تاثیر فیلمسازانی مانند استنلی کوبریک و ریدلی اسکات صحبت کرده است. علاوه بر اینها، فیلمهای علمی تخیلی دیگری نیز به شکلگیری دیدگاه او در مورد تواناییهای یک بلاکباستر کمک کردهاند. او معمولا از آثاری تمجید میکند که ابتدا واقعیتی باورپذیر را بنا نهاده و سپس مخاطب را به پذیرش ایدههای خارقالعاده دعوت میکنند. این شش فیلم، از دیستوپیای عصر صامت تا کاوشهای فضایی را شامل میشوند و نگاهی افشاگرانه به کلاسیکهای علمی تخیلی دارند که به شکلگیری یکی از جاهطلبترین کارگردانان سینمای مدرن کمک کردهاند.
۲۰۰۱: یک اودیسه فضاییبه کارگردانی استنلی کوبریک، تاثیرگذارترین فیلم علمی تخیلی در پرورش سینمایی نولان است. نولان تماشای آن را در کودکی تجربهای فیزیکی توصیف میکند که باور او به سینما را شکل داد و آن را چیزی فراتر از تماشا کردن میدانست. این تاثیر در فیلمبین ستارهای (Interstellar)نولان مشهود است؛ هر دو فضا را عظیم و اسرارآمیز نشان میدهند و در عین حال از توضیح هر سوال کیهانی خودداری میکنند.
بیگانهساخته ریدلی اسکات، پتانسیلهای عظیم سفر فضایی را به راهروهای تنگ سفینه نوسترومو فشرده میکند. نولان از توانایی اسکات در خلق دنیاهایی که بلافاصله کامل به نظر میرسند، تمجید کرده است. این ویژگی برای فیلمبیگانهحیاتی است، چرا که روال زندگی و واقعیت فیزیکی آینده را بدون توضیح جزئیات اضافه برقرار میکند و حس ترس را بهشکل قابل توجهی افزایش میدهد.
بلید رانر، دیگر اثر ریدلی اسکات، تاثیر عمیقتری بر نولان گذاشته است. نولان در جوانی شیفته این فیلم بود و آن را عاملی در درک نقش کارگردان در سینما میداند. علاقه نولان به محیطهایی که فیزیکی ساخته شدهاند، نه صرفا آیندهنگرانه، بازتابی از این فیلم است که جهانسازی را از طریق اتمسفر و نه توضیحات اضافی به نمایش میگذارد و الهامبخش رویکرد نولان به خلق جهانهای سینمایی بوده است.
متروپلیسساخته فریتز لانگ، دههها پیش از جلوههای ویژه مدرن، شهرهای آینده را متصور شده بود. نولان این فیلم را یکی از ارکان اصلی ژانر علمی تخیلی میداند که تاثیری غیرقابل اندازهگیری بر آن داشته است. معماری عظیم و تصاویر مکانیکی آن، ایدههایی را بنیان نهاد که فیلمسازان هنوز پس از نزدیک به یک قرن به آنها بازمیگردند و منبع الهام مهمی برای زبان بصری بلاکباسترهای علمی تخیلی مدرن است.
برخورد نزدیک از نوع سومساخته استیون اسپیلبرگ، تماس با بیگانگان را از دیدگاهی کاملا انسانی بررسی میکند. نولان در حین ساخت فیلمInterstellar به این اثر اسپیلبرگ توجه ویژه داشت. او به شیوه نمایش یک ایده علمی تخیلی عظیم از طریق زندگی عادی یک خانواده علاقهمند بود؛ رویدادهای خارقالعاده در این فیلم به دلیل تاثیرشان بر شاهدان داستان اهمیت مییابند.
جنگ ستارگانساخته جورج لوکاس، سینمای بلاکباستر را متحول کرد. نولان در زمان اکران آن در سال ۱۹۷۷ کودک بود و آن دوره از فیلمسازی را در درک خود از سینمای در مقیاس بزرگ، موثر میداند. ارتباط این فیلم با نولان بیشتر به جاهطلبی آن برمیگردد تا طرح داستان؛جنگ ستارگان نشان داد که یک فیلم ژانر اصلی میتواند دنیایی عظیم خلق کند و در عین حال برای مخاطب عام نیز فورا قابل دسترس باشد، تعادلی که نولان در آثار خود پیگیری کرده است و به آنها بُعدی جهانی بخشیده است.
شمـا اولیـن نفـر هستـید کـه نظـر خـود را ثبـت مـی کنیـد.
🗩ثبـت نظر: