عصر ایران - انتشار مجموعه کتابهای «میراث زرین قرن نوزدهم» را می توان یک نقطه عطف در کارنامه هنری هنرمندی دانست که از تجربه مرمت گری و معاشرت با آثار آنتیک از تهران تا لندن برآمده است.
بر این اساس گزاف نیست اگر گفته شود هنر برای این هنرمند (امیر کشمیری) مسیری برای خودآگاهی و مواجهه با خویشتن بوده است.
او که مسیر هنری خود را با رنگ روغن آغاز کرد حالا مخاطب را به سفری می برد در لایه های تاریخ.
چرا که این مجموعه سهجلدی، فراتر از یک کتاب آموزشی، روایت گر تجربهای است که در میان حراجیها و گالریهای اروپایی رقم خورده است.
کشمیری در این اثر، اشیای کلاسیک را نه صرفاً به عنوان اشیای تزیینی، بلکه به مثابۀ موجوداتی دارای هویت و تاریخ، به تصویر میکشد. او با انتقال دانش خود از دنیای مرمت و شناخت دقیق متریال، پنجرهای رو به شکوه و ظرافت فرنیچرهای قرن ۱۸ و ۱۹ میگشاید.
آنچنان که نیما نوربخش -روزنامهنگار- در دیباچه این کتاب پیرامون موضوعات مورد بحث مینویسد: «اگر در نخستین گام این سفر، مبلمان را به عنوان استخوانبندی معماری داخلی و در گام دوم، لوسترها و ساعتها را به عنوان روح و ضربآهنگ فضا واکاوی کردیم، در سومین مجلد از مجموعه «میراث زرین قرن نوزدهم»، به سراغ کالبد و تجسم میرویم. جلد سوم به جهانی اختصاص دارد که در آن ماده، سرسختانه به تسلیم دستان هنرمند درآمده است؛ دنیایی از مجسمههای سنگی و فلزی، ظرافت شیشهها، صلابت ظروف سیلورپلیت (Silver-plated) و رؤیاپردازی در قالب پیکرههای چینی.»
در صفحات این کتاب، خواننده تنها با متنی علمی روبه رو نیست؛ بلکه با داستان زندگی اشیا مواجه می شود و انگار با ظرافت تمام و با گذر از شکوه دربارها و اتمسفر سالهای دور، از میان لایههای گرد و غبار زمان، بازسازی شده است. نگاهی که حاصل سالها تماشای دقیق جزئیات در گالریهای لندن است، به ما میآموزد چگونه یک صندلی یا یک میز ساده، میتواند بازتابی از روح یک عصر، فلسفۀزیباییشناسی و تراژدیهای تاریخی باشد.
این کتاب، دعوتی است به مراقبه بر زیبایی؛ سفری که در آن هر خط و نقش، حامل پیامی است از گذشته به آینده.
خواننده با مطالعه این اثر، نه تنها با دانش فنی و سبکهای معماری و مبلمان آشنا میشود، بلکه با نگاهی فلسفی و هنری، به درک عمیقتری از پیوند میان زیبایی، صنعت و تاریخ دست مییابد. این مجموعه را می توان هدیهای دانست با هدف بازتعریف زیباییهای از دست رفته تاریخ که باز با مخاطب در میان گذاشته می شود.
شمـا اولیـن نفـر هستـید کـه نظـر خـود را ثبـت مـی کنیـد.
🗩ثبـت نظر: