زمانی که بریتانیایی‌ها برای خرید خودروهای ارزان‌تر بلژیک، به مسافرت رفتند

تصور کنید که می‌توانید خودروی جدید خود را با قیمتی تقریباً نصف قیمت تهیه کنید و تنها کاری که باید انجام دهید، سوار شدن به یک اتوبوس چارتر به آنتورپ باشد. احتمالاً بلافاصله شروع به جمع کردن وسایل خود می‌کنید - و نمایندگی محلی شما احتمالاً یک تماس عصبانی با دفتر مرکزی فورد می‌گیرد.

این دقیقاً همان اتفاقی بود که افتاد وقتی یک شرکت آلمانی به نام مارکانت در اوایل سال 1981 چنین پیشنهادی را تبلیغ کرد. بهترین معامله مربوط به مدل Granada Ghia بود، اما تخفیف‌ها به طور متوسط 25 درصد بود و حتی می‌توانید 15 درصد از مدل محبوب Golf GTI فولکس واگن نیز تخفیف بگیرید.

ما توضیح دادیم: "مارکانت کانال‌های تجاری معمولی را دور می‌زند و ظاهراً به طور قانونی ترتیب می‌دهد تا مشتریان خودروها را در بلژیک خریداری کنند، آن‌ها را وارد کنند، مالیات بر ارزش افزوده و مالیات ویژه خودرو را بپردازند و آن‌ها را در بریتانیا تحت امتیازی ثبت کنند که خودروهای وارد شده شخصی را از الزامات تأییدیه ملی معاف می‌کند. خودروها دارای فرمان راست هستند، مطابق با مشخصات بریتانیا هستند و دارای ضمانت‌های سازنده هستند که نمی‌توانند توسط نمایندگان و توزیع‌کنندگان بریتانیا رد شوند."

واردکنندگان رسمی این را به عنوان "حمله به ساختار بازاریابی خود" تلقی کردند، اما هانس گئورگ ویسنر، رئیس مارکانت، به سادگی پاسخ داد که "اگر واردکنندگان قیمت‌های بریتانیا را به سطح قیمت‌های آلمان غربی کاهش دهند، می‌توانند فردا مرا از بین ببرند".

امکان اجرای این عملیات نتیجه "تسهیل کنترل ارز و آزادی‌های حرکتی و تبادل وعده داده شده طولانی مدت در میان کشورهای بازار مشترک" بود، پس از ورود بریتانیا به آنچه بعداً به اتحادیه اروپا تبدیل شد در سال 1973.

جالب اینجاست که دفتر بریتانیایی مارکانت در آپارتمانی واقع شده بود نه تنها بالای دفتر مرکزی VAG Ltd بلکه در واقع از واردکننده فولکس واگن اجاره شده بود! یک ماه پس از اینکه ویسنر با ما صحبت کرد، او را به دلیل اداره غیرقانونی کسب و کار در یک آدرس مسکونی بیرون انداخت.

اما تا آن زمان، مارکانت توجه زیادی را به این شکاف قانونی جلب کرده بود: فولکس واگن تخمین زد که از 837 خودروی فرمان راست وارد شده شخصی در یک سوم اول سال 1981، تنها 260 به نیروهای مسلح تعلق داشت، که این معافیت در درجه اول برای آنها در نظر گرفته شده بود.

به طور قابل پیش‌بینی، SMMT به طور بی‌ثمر از دولت تاچر خواست تا این شکاف را ببندد. British Leyland قیمت‌های بلژیکی خود را برای خودروهای فرمان راست افزایش داد و یک نماینده پارلمان اروپا از کمیسیون اروپا در مورد مقررات تأییدیه نوع بریتانیا شکایت کرد.

ما با درخواست‌های متعددی برای مشاوره در مورد چگونگی به دست آوردن تخفیف در خارج از کشور مواجه شدیم، در حالی که Which؟ 35000 درخواست برای کیت "نحوه انجام آن" خود دریافت کرد.

این فرآیند "واقعاً بسیار آسان" بود، بنابراین جای تعجب نیست که واردات شخصی بیش از 40000 مورد از 1.5 میلیون خودروی جدید ثبت شده در بریتانیا در سال 1981 را تشکیل داد.

با این حال، گرفتار شدن در این تله آسان بود، همانطور که برای برایان دبلیو اتفاق افتاد که برای صرفه‌جویی 2300 پوند از کانال عبور کرد و فهمید که مشخصات اغلب بین کشورها متفاوت است و Audi Coupé چشمگیر که برای آن پیش پرداخت کرده بود، "700 پوند به ارزش فرمان هیدرولیک، برف پاک کن عقب، شیشه برقی، قفل مرکزی و تنظیم ارتفاع صندلی" را از دست داده بود.

در همین حال، نمایندگان در ایرلند شمالی نگران بودند زیرا مشتریان بالقوه از یک مسیر واردات شخصی آسان‌تر سوء استفاده می‌کردند. به عنوان مثال، از 107 مازدا ثبت شده در آنجا در ژوئن 1982، 78 مورد در ایرلند خریداری شده بودند.

در همان زمان، فورد یک پرونده حقوقی را باخت، دادگاه اروپا با تأیید حکم قبلی کمیسیون مبنی بر اینکه شرکت باید ممنوعیت خود را در مورد فروش خودروهای فرمان راست در بازارهای فرمان چپ لغو کند.

ما در اوایل سال 1983 پیش‌بینی کردیم که این حباب بترکد، زیرا نرخ ارز شکاف قیمت را از بین برد - به ویژه کاهش ارزش پوند در برابر مارک آلمان - و نمایندگان بریتانیا مجبور به "جنگ قیمت" شدند.

اما این یک هشدار کاذب بود: فرانک بلژیکی نسبتاً ارزان باقی ماند و مسیر واردات شخصی در ژوئیه 1985 حتی آسان‌تر شد، زیرا یک قانون جدید اروپایی حکم می‌کرد که شخص دیگری می‌تواند خودروی خریدار را برای او بیاورد (خب، بسته به اینکه از چه کسی می‌پرسید).

فورد دوباره به دادگاه رفت - و دوباره استدلال را باخت.

حباب در آن زمان ترک نکرد، اما شروع به خالی شدن کرد، هوا توسط پوند ضعیف‌تر، یک دستورالعمل اروپایی که حکم می‌کرد قیمت‌های قبل از مالیات خودروها نباید بیش از 12 درصد بین کشورهای عضو متفاوت باشد، و همانطور که ما آن را بیان کردیم، "معرفی تخفیف دائمی یا بیشتر در بریتانیا" تخلیه شد.

در اواخر دهه 1990 و اوایل دهه 2000 احیای نسبی وجود داشت، اما افزایش بعدی تأمین مالی خودرو و عوارض برگزیت از آن زمان مزایای مالی را از بین برده است.