کمتر ستارهی اکشن مدرنی وجود دارد که به اندازه جرارد باتلر برای فیلمهای فاجعهای مناسب باشد. او بخش زیادی از حرفهاش را در نقطهی شیرین بین جذابیت ستارهی فیلم و وحشت بهشدت مهار شده گذرانده است: کسی که میتواند مشت بزند، دستور بدهد، یک رئیسجمهور را نجات دهد و وقتی همه چیز اطرافش شروع به منفجر شدن میکند، حقیقتاً وحشتزده به نظر برسد. 300 زک اسنایدر او را به یک نماد تبدیل کرد، Olympus Has Fallen آنتوان فوکوآ او را به یکی از بزرگترین قهرمانان اکشن آمریکایی مدرن تبدیل کرد و Greenland ریک رومان واگ ثابت کرد که او میتواند وحشت یک فرد عادی گرفتار در یک فاجعهی غیرمعمول را به فروش برساند. حتی وقتی باتلر با موادی کاملاً مضحک سروکار دارد، راهی برای این دارد که احساس شود که خطرات نمیتواند بالاتر باشد.
شمـا اولیـن نفـر هستـید کـه نظـر خـود را ثبـت مـی کنیـد.
🗩ثبـت نظر: