پاریس، فرانسه – شنبه روزی پر از ابهام است. این‌گونه روزنامه فرانسوی لو موند با توجه به آمادگی فرانسه برای تظاهرات سراسری احتمالی که دانش‌آموزان دبیرستانی، اتحادیه‌های کارگری و فعالان «جلیقه‌زرد» را گرد هم می‌آورد، آن را توصیف کرد.
این تظاهرات از اواسط سپتامبر در یک دبیرستان در حومه پاریس آغاز شد، جایی که دانش‌آموزان به خیابان‌ها آمدند و به ساختمان‌های فرسوده، کلاس‌های شلوغ، کمبود معلمان و آنچه که آنها یک سیستم آموزشی به‌شدت نابرابر می‌دانند، اعتراض کردند.
از آن زمان، بسیج به هزاران «لیسه»، یا دبیرستان‌های متوسطه، در سراسر کشور گسترش یافته است. اکنون این بسیج در حال بازتاب دادن اضطراب‌های گسترده‌تر در کشوری است که با ترکیبی از فشارهای مالی، رکود اقتصادی و نارضایتی اجتماعی رو به افزایش دست و پنجه نرم می‌کند.
معلمان، اتحادیه‌های کارگری و دانشجویان دانشگاه به این جنبش پیوسته‌اند.
برخی از فعالان «جلیقه‌زرد» – بازمانده‌های شرکت‌کنندگان در اعتراضات مردمی هزینه‌های زندگی که در سال 2018 به دوران ریاست جمهوری امانوئل مکرون شوک وارد کرد – نیز از حامیان خود خواسته‌اند تا به دانشجویان در تظاهرات شنبه بپیوندند.
«دانش‌آموزان دبیرستانی برای آینده خود می‌جنگند. کارگران برای کسب درآمد از کار خود می‌جنگند. بازنشستگان برای حفظ شان خود می‌جنگند. مسیرهای ما ممکن است متفاوت باشد، اما نگرانی‌های ما می‌تواند همگرا شود»، جروم رودریگز، فعال برجسته «جلیقه‌زرد»، در یک پیام ویدیویی که هفته گذشته منتشر شد و از مردم خواست تا به تظاهرات شنبه بپیوندند، گفت.
اکنون فرانسه منتظر است تا ببیند آیا این درخواست‌ها به بسیج گسترده و هماهنگ منجر می‌شود یا خیر.
آسیب‌های جنگی
مقامات این ناآرامی‌ها را یکی از خشونت‌آمیزترین در دهه‌های اخیر توصیف کرده‌اند و گفته‌اند که از آغاز تظاهرات بیش از 900 پلیس مجروح شده‌اند. اما منتقدان استدلال می‌کنند که اگرچه برخی از تظاهرکنندگان دست به خشونت زده‌اند، اما آنها اقلیتی را تشکیل می‌دهند و اقدامات چند نفر خطر تحت‌الشعاع قرار دادن نارضایتی‌های گسترده‌تر است.
دولت همچنین به دلیل پاسخ خود به تظاهرات، از جمله بازداشت هزاران کودک و استفاده از زور علیه تظاهرکنندگان جوان، مورد انتقاد قرار گرفته است.
بیش از 6700 کودک از اواسط سپتامبر تا کنون در بازداشت پلیس قرار گرفته‌اند، طبق گزارش‌های منتشر شده این هفته.
وکلای حقوق بشر گفتند که چندین دانش‌آموز نوجوان دچار آسیب‌های جنگی شده‌اند.
دو مورد توجه خاصی را به خود جلب کرده است: یک نوجوان 15 ساله در اثر انفجار یک نارنجک صوتی در خارج از یک مدرسه در شهر لن در شمال دست خود را از دست داد و یک نوجوان 16 ساله در وست تور در اثر آسیب ناشی از گلوله لاستیکی بینایی خود را از دست داد.
نگرانی‌هایی در مورد درگیری‌های بیشتر در روز شنبه وجود دارد.
«این لحظه‌ای از خستگی در کشور است»، سباستین لکورنو، نخست‌وزیر، روز پنجشنبه گفت. «ما در فضایی از بحران دائمی هستیم: جنگ‌ها، تورم و مسائل مربوط به قدرت خرید.»
دولت حزب رادیکال چپ فرانسه (LFI) را به دامن زدن به تظاهرات متهم کرده است. این حزب این اتهام را رد کرده است.
در حالی که فرانسه استفاده از نارنجک‌های صوتی را برای تظاهرات دانشجویی به حالت تعلیق درآورده است، وزیر کشور، لوران نونز، روز جمعه گفت که در صورت آنچه او «خشونت شهری» می‌نامد، استفاده از آنها را مجاز کرده است.
نونز همچنین پیش‌بینی کرد که روز شنبه «تعداد قابل توجهی» شرکت‌کننده داشته باشیم.
صدها محل اعتراض
در طول هفته‌های گذشته، درخواست‌هایی در شبکه‌های اجتماعی برای پیوستن اعضای جنبش‌های اعتراضی گذشته به جنبش فعلی مطرح شده است. وب‌سایت 17octobregiletjaune.net که فعالیت‌های «جلیقه‌زرد» را ردیابی می‌کند، بیش از 1750 محل اعتراض برنامه‌ریزی‌شده در سراسر کشور را فهرست کرده است.
دولت سعی کرده است با لغو طرح‌های افزایش برخی از هزینه‌های ثبت‌نام در آموزش عالی و وعده اعزام 3000 معلم جایگزین به دبیرستان‌ها، خشم دانشجویان را مهار کند. این هفته، یک نظرسنجی آنلاین ملی برای شنیدن نگرانی‌های دانش‌آموزان راه‌اندازی کرد.
اما ماتیه روژه-لاکان، معلم ادبیات فرانسوی در یک منطقه محروم و نویسنده کتاب «زبانی از آن خود»، استدلال کرد که این اقدامات به مشکل عمیق‌تر نمی‌پردازند: یک سیستم آموزشی که در ارائه فرصت‌های برابر با مشکل مواجه است.
«اگر استخری نشتی داشته باشد، پاسخ نباید این باشد که آب بیشتری به آن اضافه کنیم، بلکه باید روی ساختار آن کار کنیم – و این هزینه زیادی نیز دارد»، او گفت.
به گفته روژه-لاکان، مشکل صرفاً این نیست که فرانسه چقدر به آموزش هزینه می‌کند، بلکه نحوه توزیع این منابع است.
یک گزارش دولتی که این هفته منتشر شد، نشان داد که 32 درصد از بودجه آموزش و پرورش فرانسه در سال آینده به پرداخت حقوق بازنشستگان اختصاص خواهد یافت.
دانش‌آموزان نه تنها از فرسودگی ساختمان‌های مدارس و کلاس‌های شلوغ شکایت می‌کنند، بلکه نگرانی عمیقی در مورد آینده خود نیز ابراز می‌کنند.
برای بسیاری، مدرک دیگر تضمینی برای اشتغال پایدار یا تحرک اجتماعی نیست. این نگرانی با تردید در مورد کیفیت آموزش نیز تشدید شده است.
سازمان همکاری و توسعه اقتصادی (OECD) در ماه سپتامبر اعلام کرد که نتایج 15 ساله‌های فرانسوی در ریاضیات و خواندن به پایین‌ترین سطح خود رسیده است.
«بین مدرکی که در پایان مدرسه می‌دهیم و واقعیتی که در اطراف ما وجود دارد، شکاف وجود دارد و بسیاری از این دانشجویان حتی در نوشتن زبان فرانسوی نیز با مشکل مواجه هستند»، روژه-لاکان گفت.
درخواست‌های متناقض
این تظاهرات در زمان بسیار دشواری برای دولت رخ می‌دهد که بین درخواست‌های خدمات عمومی بهتر و نیاز به مهار بدهی‌های فرانسه گیر افتاده است.
دولت در سال گذشته کسری 152.5 میلیارد یورو (171.3 میلیارد دلار) را ثبت کرده است که معادل 5.1 درصد از تولید ناخالص داخلی (GDP) فرانسه است. در مقابل، میانگین اتحادیه اروپا 3.1 درصد است.
در همین حال، بدهی عمومی به 115.6 درصد از تولید ناخالص داخلی افزایش یافته است که سومین بدهی بالاتر در اتحادیه اروپا پس از یونان و ایتالیا است.
بودجه پیشنهادی لکورنو برای سال 2027 به دنبال کاهش کسری از طریق محدودیت در هزینه‌ها و اقدامات مالیاتی است، از جمله توقف افزایش حقوق بخش عمومی و محدود کردن افزایش حقوق بازنشستگی.
اینکه آیا دولت می‌تواند این پس‌اندازها را بدون عمیق‌تر کردن خشم عمومی انجام دهد، سوال دیگری است.
این بحث در فرانسه به یک نقطه حساس برخورد کرده است، جایی که دولت رفاه و دسترسی به خدمات عمومی همچنان مسائل سیاسی مرکزی هستند.
تصمیم امانوئل مکرون برای افزایش سن بازنشستگی از 62 به 64 سال، ماه‌ها اعتراضات گسترده را در سال 2023 برانگیخت و مخالفت عمیقی را با اصلاحاتی که بسیاری آن را به طور ناعادلانه بر دوش کارگران می‌گذارد، نشان داد.
اکنون که دولت در حال آماده‌سازی بودجه خود است، با چالشی مواجه است که بتواند مردم را متقاعد کند که کاهش هزینه‌ها و سایر پس‌اندازها ضروری است، بدون اینکه اعتماد به نهادهای عمومی را تضعیف کند.
پیامدهای سیاسی بالاست. لایحه بودجه در پارلمانی عمیقاً چندپاره مورد بحث قرار خواهد گرفت، زیرا احزاب در آستانه انتخابات ریاست‌جمهوری سال 2027 که به دوران ریاست‌جمهوری مکرون پایان می‌دهد، موضع‌گیری می‌کنند.
نوشته شده توسط: ویرجینیا پیترومارچی
شمـا اولیـن نفـر هستـید کـه نظـر خـود را ثبـت مـی کنیـد.
🗩ثبـت نظر: