با کنگره جدید ترامپ چه کاری می‌تواند با ایران کند؟

معنای از دست دادن قدرت ترامپ در کنگره برای پرونده های اصلی سیاست خارجی آمریکا به ویژه جنگ با ایران و اوکراین چه خواهد بود؟

به گزارش عصرایران، شبکه خبری "سی ان بی سی" آمریکا در گزارشی به این موضوع پرداخته و نوشت:

دموکرات‌ها در انتخابات میان‌دوره‌ای کنترل هر دو مجلس کنگره را به دست گرفتند و به این حزب اهرم فشار بیشتری در برابر دستور کار دونالد ترامپ دادند.

کارشناسان به سی ان بی سی گفتند که اکثریت دموکرات‌ها می‌تواند نظارت سخت‌تر و بررسی دقیق‌تری بر نحوه برخورد دولت ترامپ با ایران و اوکراین ایجاد کند.

ترامپ همچنان اقتدار قابل توجهی بر سیاست خارجی خواهد داشت، در حالی که کنگره می‌تواند از قدرت خود بر قانونگذاری، هزینه‌ها و نظارت برای محدود کردن دولت استفاده کند.

کارشناسان به سی ان بی سی گفتند که با در دست گرفتن کنترل هر دو مجلس کنگره توسط دموکرات‌ها، دونالد ترامپ می‌تواند دو سال آخر ریاست جمهوری خود تمرکز خود را به جای موضوعات داخلی بر سیاست خارجی تشدید کند، در حالی که با بررسی دقیق‌تری بر سر جنگ‌های ایران و اوکراین روبرو خواهد شد.

دموکرات‌ها اکثریت سنا را خواهند داشت و کنترل مجلس را به دست خواهند گرفت که به آنها امکان بیشتری برای بررسی دقیق دولت، شکل‌دهی به هزینه‌ها و به چالش کشیدن دستور کار سیاست خارجی ترامپ می‌دهد.

"لورل رپ"، مدیر برنامه ایالات متحده و آمریکای شمالی چتم هاوس در این باره به سی ان بی سی گفت: "ما شاهد رئیس جمهوری خواهیم بود که تا حدودی در مورد مسائل نظارت و تحقیقات محدود است، اما در سیاست خارجی، او هنوز آزادی عمل زیادی دارد."

رپ گفت که جنگ با ایران در بحبوحه افزایش قیمت سوخت، هزینه‌های غذا و تورم، "مسئله اصلی" در این چرخه انتخاباتی بوده است. این جنگ زمانی آغاز شد که ترامپ در 28 فوریه حملات مشترکی را با اسرائیل آغاز کرد.

اختیارات جنگی

رپ افزود: "جمهوری‌خواهان در این مرحله واقعا راه فراری ندارند. ما می‌دانیم که دموکرات‌ها به دنبال رای‌گیری در مجلس نمایندگان و سنا برای محدود کردن جمهوری‌خواهان و مهار دولت در مورد اختیارات جنگی ایران خواهند بود. اما اینکه آیا این امر دولت را ملزم خواهد کرد یا خیر، موضوع دیگری است."

وی افزود: "دموکرات‌ها می‌توانند از اختیارات هزینه‌ای کنگره برای محدود کردن بودجه جنگ استفاده کنند. هر لایحه‌ای که ترامپ را به پایان دادن به دخالت ایالات متحده هدایت کند، برای لغو وتوی ریاست جمهوری به دو سوم حمایت در هر دو مجلس نیاز دارد و کسب چنین رایی برای دموکرات ها ممکن نخواهد بود."

"هولگر اشمیدینگ"، اقتصاددان ارشد "برنبرگ"، در یادداشتی در روز چهارشنبه، پیش بینی کرد دور جدیدی حملات نظامی علیه ایران آغاز شود و گفت که ترامپ در نهایت به توافقی برای بازگشایی تنگه هرمز تا سال ۲۰۲۷ دست خواهد یافت، زیرا رای‌دهندگان از قیمت‌های بالای سوخت و هزینه‌های آن آسیب خواهند دید.

"میچل ریس"، از اعضای اندیشکده دفاعی و امنیتی RUSI، پیش‌بینی کرد که ترامپ پس از این نتایج انتخاباتی، پیت هگست، وزیر جنگ را عوض خواهد کرد.

ریس به سی ان بی سی گفت: "به طور سنتی، روسای جمهور مقامات کابینه را تغییر می‌دهند. مطمئنا، پس از نتایج میان‌دوره‌ای مانند این، اگر به یاد داشته باشید، جورج دبلیو بوش پس از شکست‌های میان‌دوره‌ای، دونالد رامسفلد را به عنوان وزیر دفاع جایگزین کرد، بنابراین این تعجب‌آور نخواهد بود."

ترامپ قدرت خود در سیاست خارجی را حفظ می‌کند

"جی. سی. لینتزنیچ"، عضو ارشد مهمان در صندوق مارشال آلمان، گفت که ترامپ "اردک لنگ" نیست.

لینتزنیچ به سی ان بی سی گفت: "به یاد داشته باشید که این انتخابات کنگره را تغییر می‌دهد؛ رئیس جمهور را تغییر نمی‌دهد. رئیس جمهور ایالات متحده هنوز قدرت و اقتدار زیادی دارد. ما هنوز در مورد ایران اقدامات معوق داریم. ما هنوز با روسیه و اوکراین وضعیت حل نشده‌ای داریم."

او افزود در حالی که کنگره تغییر کرده است، سیاست خارجی هنوز توسط رئیس جمهور و مقامات منصوب او اجرا می‌شود.

لینتزنیچ گفت: "آنچه اکنون خواهیم دید، نظارت بیشتر کنگره، اعمال بودجه، به عنوان مثال، اوکراین است که طبق قانون و مقررات لازم است."

لینتزنیچ گفت کنگره در حال کناره‌گیری "بیشتر مایل است کاخ سفید را به حال خود رها کند"، اما کنترل دموکرات‌ها بر هر دو مجلس به معنای کنگره‌ای قاطع‌تر خواهد بود که با استفاده از اختیارات ماده یک خود بر قانونگذاری، هزینه‌ها و نظارت، کاخ سفید را بیشتر به قوانین موجود و الزامات کنگره پایبند نگه دارد.

اشمیدینگ از دانشگاه برنبرگ هشدار داد که ترامپ با در دست گرفتن کنترل سنا توسط دموکرات‌ها، ممکن است با "مشکلات بیشتری در پیش رو" مواجه شود.

او گفت بعید است کنگره جدید "یک کمپین پرهزینه مشابه جنگ با ایران" را تامین مالی کند، اما افزود که ترامپ، "به عنوان یک فرد همیشه در پی جلب توجه بدون یک استراتژی بلندمدت و منسجم"، ممکن است "حتی مشتاق‌تر به دنبال ماجراجویی‌های ژئوپلیتیکی خطرناک" باشد.