حکومت هند، پیش از اعتراضات، پایتخت را در وضعیت محاصره قرار داد

محدودیت‌های فعلی در پایتخت هند و سرکوب گسترده در سراسر کشور علیه معترضان یادآور Emergency سال ۱۹۷۵ است، زمانی که نخست وزیر وقت، ایندیرا گاندی، آزادی‌های مدنی را تعلیق کرد، مطبوعات را سانسور کرد و مخالفان سیاسی را زندانی کرد.

«نارندرا مودی به‌طور رسمی Emergency را ایجاد کرد»، دیپکه، بنیانگذار جنبش سوسک، در یک پست در X نوشت. «این ارعاب کارساز نخواهد شد، مودی. جوانان این کشور دیگر از تو نمی‌ترسند.»

نها بورا، رهبر مبارز نسل Z و رئیس ملی انجمن دانشجویان سراسر هند، یک سازمان دانشجویی چپ‌گرا که برای پیوستن به فراخوان اعتراض اعلام شده است، دولت مودی را با نیروهای استعمارگر بریتانیایی مقایسه کرد که تلاش ناموفقی برای سرکوب جنبش استقلال هند کردند. او از مردم خواست تا در اعتراض پیوندند.

صبح شنبه، جوانانی در تلاش بودند تا با وجود محدودیت‌های پلیس در محل، به فراخوان او پاسخ دهند.

سانتوش کومار، ۲۹ ساله، یک رفتگر در حاشیه میدان کانوت پلیس، به الجزیره گفت که از دیدن نوجوانانی که در سنگرهای پلیس بازداشت می‌شوند، ناامید شده است.

“چگونه می‌توانید این بچه ها را متوقف کنید؟ ۱۰ نفر می‌آیند، ۵۰ نفر دیگر می‌آیند. زمان دیکتاتور مودی تمام شده است: او حتی تا سال ۲۰۲۹ (زمان انتخابات بعدی) نخواهد ماند.

“این زمان برای تبدیل دهلی نو به نپال و بنگلادش است – از آن‌ها بیاموزید و کشورمان را پس بگیرید»، او می‌گوید، با اشاره به جنبش‌های رهبری شده توسط جوانان در آن کشورها.

سامیر ارشد، ۲۸ ساله، یک مهندس از گورگائوم، در حالی که مادرش شیبا ابدی، ۵۷ ساله را در یک ویلچر هل می‌داد، به سنگرهای نزدیک میدان کانوت پلیس نزدیک شد.

ابدی به ما گفت: «این نوع سرکوب، جایی که نمی‌توانیم به‌طور صلحانه مخالفت خود را بیان کنیم، در دهلی نو بی‌سابقه است. چرا دولت این مکان را به یک سنگر تبدیل کرده است؟ چرا آن‌ها از شهروندانی مانند من می‌ترسند؟»

حامیان حزب مردم سوسک در یک پارک در کنار محل تظاهرات برنامه‌ریزی شده برای شنبه برای درخواست استعفای گیانش کومار، رئیس کمیسیون انتخابات هند، در دهلی نو، هند، ۱۰ اکتبر ۲۰۲۶ [بوایکا چابرا/رویترز]

تحت بازداشت خانگی‹/h2>

ماه گذشته، هند با افشاگری در مورد اختلافات در درون نهادی که ظاهراً مستقل است و مسئول برگزاری انتخابات است، در مورد سیاست‌های جنجالی که منتقدان می‌گویند ده ها میلیون نفر را از حق رای محروم کرده است، تکان خورد.

رئیس کمیسیون انتخابات هند، گیانش کومار، متهم شد که نگرانی‌های مطرح شده توسط دو کمیسر انتخابات دیگر در مورد یکپارچگی تغییرات در حال انجام در پایگاه داده رای دهندگان را نادیده گرفته است، یک تحقیق توسط روزنامه هند اکسپرس گزارش داد.

هند یکی از معدود کشورهایی است که یک رویکرد فعال برای ثبت نام هر رای دهنده را در پیش گرفته است.

منتقدان می‌گویند بازبینی جاری فهرست رای دهندگان اصل اساسی دموکراسی هند را زیر پا می‌کند: درخواست از شهروندان برای اثبات حق رای خود، و هدف قرار دادن نامتناسب بخش‌های ضعیف‌تر اقتصادی، اقلیت‌ها و سایر گروه‌های آسیب‌پذیر در جامعه هند.

آریف، یک هماهنگ کننده ناحیه ۲۴ ساله برای فدراسیون دانشجویان هند، یک سازمان دانشجویی چپ‌گرا که برای پیوستن به فراخوان اعتراض اعلام شده است، در اواخر شب گذشته در خانه خود در ساهارانپور، تقریباً ۲۰۰ کیلومتر (۱۲۵ مایل) از دهلی نو، قفل شده بود.

«چندین افسر پلیس ناگهان در اواخر شب در در من را می‌کوبیدند، از والدینم درباره محل من سؤال می‌کردند»، آریف، که نمی‌خواست نام کامل خود را بگوید، از خانه خود در ساهارانپور، جایی که در حال حاضر تحت نظارت شبانه روزی پلیس قرار دارد، به الجزیره گفت.

«آن‌ها فقط می‌خواستند من را از رفتن به دهلی نو برای اعتراض بازدارند. آن‌ها تهدید می‌کنند که من را تحت پرونده‌های جنایی قرار دهند و آینده‌ام را خراب کنند»، او گفت و افزود که این اولین بار است که با چنین بازداشتی مواجه می‌شود.

«من واقعاً می‌خواستم در دهلی نو باشم، برای مبارزه و بازپس گیری دموکراسی خود. زمان مودی تمام شده است»، او گفت.

مودی «در ضعیف‌ترین حالت خود»‹/h2>

این هفته، مودی و حزب بهاراتیا جاناتا (بی‌جی‌پی) ۲۵ سالگی او در مقام را جشن گرفتند، که با سال‌های او در مقام رئیس ایالت غربی گوجرات آغاز شد – جایی که او نظارت بر پوگروم مسلمانان معروف سال ۲۰۰۲ را انجام داد – و سپس به‌عنوان نخست وزیر هند از سال ۲۰۱۴.

اما مودی تا به حال در قدرت ضعیف‌تر از اکنون نبوده است، تحلیلگران و ناظران سیاسی هند استدلال می‌کنند.

در ژوئیه، اعتراضات رهبری شده توسط سوسک خیابان‌های اصلی دهلی نو را خفه کرد و در نهایت در استعفای درمندرا پرادان، وزیر آموزش مودی، منجر شد.

این بار، مودی اقدامات شدیدتری برای جلوگیری از پایدار شدن معترضان در مرکز دهلی نو انجام داده است، «زیرا او می‌خواهد هاله و تصویر یک رهبر را حفظ کند که هرگز در برابر فشار عمومی تسلیم نمی‌شود، کسی که شکست‌ناپذیر است»، نیلاجان موخوپادهیای، نویسنده و زندگینامه‌نویس مودی، گفت.

«مودی در ظاهر در پایین‌ترین نقطه زندگی سیاسی خود قرار دارد. این یک تناقض آشکار است، زیرا او کنترل محکمی بر برخی از مهم‌ترین نهادهای مستقل، بخش‌های گسترده‌ای از دیوانسالاری و جناح‌های ایالتی دارد که در خدمت او هستند»، موخوپادهیای به الجزیره گفت.

در مواجهه با اعتراضات رو به رشد، مودی اکنون «به سرعت در حال از دست دادن درک مردم از یک رهبر که آن‌ها را از چاه‌های معیشتی بیرون می‌کشد»، او گفت.

پرشانت پوشان، یک وکیل ارشد در دیوان عالی هند و یک فعال حقوقی که قصد داشت شنبه در اعتراض پیوندد، به الجزیره گفت که «دولت مودی بسیار از مردم می‌ترسد.

«مردم در هند در حال قیام هستند و خواستار پاسخ هستند. و وقتی دولت بترسد، اقداماتی قاطعانه برای حفظ قدرت اتخاذ می‌کند»، پوشان گفت. «اما هرچه بیشتر از سرکوب، مردم بیشتری قیام می‌کنند.»

نوشته شده توسط: یاشراج شرما