شبیه‌ساز سیاسی جذاب در آلمانِ پایان جنگ جهانی اول

به نظر می‌رسد این سوال در ابتدای شکل‌گیری Red Echoes مطرح شده است. این بازی ترکیبی متعادل است. در دموی بازی، شما داستان را از دید سه شخصیت دنبال می‌کنید که هر کدام توانایی‌های ویژه‌ای دارند – افزایش شور انقلابی در هر جایی که مستقر هستند، یا محدود کردن تعصبات واکنش‌گرا، یا کاهش فشار وارد شده به سایر شخصیت‌ها – و وظیفه شما در سطح گیم‌پلی، جابجایی آن‌ها در صفحه بازی به مکان‌هایی است که این توانایی‌ها در پایان نوبت بیشترین کارایی را داشته باشند.

تصمیماتی که در بخش‌های رمان تصویری می‌گیرید بر وضعیت صفحه بازی تأثیر می‌گذارد: کاهش شور در اینجا، افزایش فشار در آنجا. طبیعتاً، به عنوان یک پرولتاریای رشید، تمایل دارید تمام انتخاب‌هایی را انجام دهید که آلمان را به سمت سپیده‌دم سرخ باشکوه هدایت کند، اما بازی کردن بلندمدت ممکن است به معنای اتخاذ تصمیماتی باشد که برخلاف وجدان شما هستند و حتی اجازه توسعه واکنش‌گرایی را در برخی از مناطق می‌دهند – فداکاری‌های کوتاه‌مدت برای دستاوردهای بلندمدت، به امید شما.

به نظر من، ساختن نسخه‌ای از این بازی که شما را در نقش رهبران اسپارتاکیست، روزا لوکزامبورگ و کارل لیبکنشت قرار دهد، آسان بود. حداقل در طول دمویی که در اختیار دارم، اینطور نیست. شما در نقش مردم عادی آلمان هستید: یک کارگر اسکله، یک روزنامه‌نگار با گرایش‌های رادیکال، مادری که پسرانش در جنگ قیصر کشته می‌شوند. این یک پادزهر برای تاریخ بزرگ است و دیدگاهی که به ندرت در رسانه‌ها می‌بینید: آلمانی‌های خسته از جنگ در پایان جنگ جهانی اول.

حداقل در مراحل اولیه بازی، که دمو آن را پوشش می‌دهد، بازی کردن درست کارت‌ها خیلی سخت نیست. با کمی پیش‌بینی در مورد بهترین نحوه استفاده از توانایی‌های شخصیت‌هایم، به راحتی می‌توانم جلوی افزایش واکنش‌گرایی را در بیشتر مناطق برلین بگیرم و در عین حال، همدردی‌های سرخ را در مناطق دیگر به طرز چشمگیری افزایش دهم.

Red Echoes یک بازی نسبتاً ساده از نظر طرح‌بندی است، اما هنوز هم بسیار چشمگیر است. نقشه به سبک طراحی گرافیکی دوره وایمار (این بازی کمی مرا به یاد ساخت‌گرایی می‌اندازد، اما خب بیشتر چیزها همینطور هستند) طراحی شده است و به تدریج با استخرهای قرمز برای انقلاب یا زرد برای واکنش‌گرایی پر می‌شود، زیرا نوبت‌ها می‌گذرند و تناقضات آلمان تشدید می‌شود.

با توجه به اینکه Red Echoes تا حد زیادی یک رمان تصویری است، بازی‌ای است که با قدرت نگارش خود زنده می‌ماند یا می‌میرد. حتی چند غلط املایی می‌تواند برای چیزی که سعی در ساخت آن دارد، فاجعه‌بار باشد. خوشبختانه، از آنچه تا کنون دیده‌ام، در این زمینه قوی بوده است، با دیالوگ‌های باورپذیر و شخصیت‌هایی که احساس نمی‌کنند فقط برای توضیح دادن به شما در مورد وضعیت آلمان در سال 1918/19 آنجا هستند.