جهانبخش ایزدی، استاد روابط بینالملل،اظهار داشت: «آمریکاییها از ابهام استراتژیک بسیار استفاده میکنند و این، به نظر من، کلیدیترین سلاح در هرگونه جنگ به شمار میرود. ترامپ باز هم نشان داده است که قابل پیشبینی نیست؛ یک روز از مذاکره صحبت میکند، یک روز از نیمهمذاکره، یک روز از مذاکره مقطعی یا موضوعی و روز دیگر از تهدید، محاصره، تشدید فشار و جنگ اقتصادی سخن میگوید؛ جنگی که به زعم من، بسیار فراتر از تحریم اقتصادی عمل میکند.»
در ادامه بخشی از گفتگوجهانبخش ایزدی با خبرآنلاین را میخوانید؛
این تفاهم و توافق، معلول ارادههای سیاسی در دو کشور است. اگر این اراده سیاسی وجود داشته باشد، بله، توافق و تفاهم هر دو قابل حصول است؛ منتها موانع تصمیمگیری در هر دو سوی منازعه وجود دارد.
در آمریکا افکار عمومی، لابیها و همچنین ذهنیت در واقع پُراِبهام و غیرقابل پیشبینی ترامپ وجود دارد.
اکنون شما مثلاً دولت و مجلس را در نظر بگیرید. دولت اکنون نماد حمایت از تفاهم و توافق و اینگونه مسائل است، اما جناح دیگری در مجلس موضع بسیار سختتری دارد. اینها مذاکره را در شرایط فعلی برنمیتابند.
به هر حال، این اختلافات در بعضی جاها جدی و راهبردی است و مانع از آن میشود که به سمت مذاکره حرکت کنیم.
آن چیزی که کار را سخت میکند، این است که در مذاکره، تفاهم، توافق و هرگونه رویکرد دیپلماتیک، شما باید امتیازاتی را از هر دو طرف تصور کنید که آن امتیازات آسان نیست.
در مورد تنگه هرمز نیز همین قواعد حاکم است. البته تنگه هرمز، اگر صرفاً جنبه بازدارندگی داشته باشد، استفاده بهینه و تأثیرگذار از آن خواهد بود؛ ولی وقتی بیش از حد ارزشگذاری شود، خاصیت خود را در بلندمدت و میانمدت از دست میدهد.
نمیتوان برای همیشه از این ابزار استفاده کرد، زیرا اگر بیش از این از آن استفاده کنیم، باعث تنزل ژئوپلیتیک خواهد شد و تبعات درازدامنی خواهد داشت که ممکن است در آینده به ابتکار و هویت بازدارندگی و استراتژی کشور ضربه بزند.
آمریکاییها از ابهام استراتژیک بسیار استفاده میکنند و این، به نظر من، کلیدیترین سلاح در هرگونه جنگ به شمار میرود. ترامپ باز هم نشان داده است که قابل پیشبینی نیست؛ یک روز از مذاکره صحبت میکند، یک روز از نیمهمذاکره، یک روز از مذاکره مقطعی یا موضوعی و روز دیگر از تهدید، محاصره، تشدید فشار و جنگ اقتصادی سخن میگوید؛ جنگی که به زعم من، بسیار فراتر از تحریم اقتصادی عمل میکند.
همه این موارد، طرف مقابل را در ابهام قرار میدهد که چه تصمیمی باید بگیرد. وقتی سلاح طرف مقابل، پیشبینیناپذیری باشد، شما بیشتر نگران هستید تا اینکه بخواهید با اهداف تعریفشده وارد بحث تعامل یا تقابل شوید.
بنابراین، به نظر من، آمریکا به دنبال فرسایشی کردن جنگ و ایجاد ابهام در آن است و هر دوی این مقولهها ضرر بسیاری را متوجه طرف دیگر میکند. این مسئله جنگ را پیچیده میکند.
شمـا اولیـن نفـر هستـید کـه نظـر خـود را ثبـت مـی کنیـد.
🗩ثبـت نظر: