بحران برق در یمن: بیمارستان‌ها در آستانه فروپاشی

عدن، یمن – در این شهر ساحلی که به تابستان‌های گرم و مرطوب عادت کرده است، قطع برق می‌تواند کل یک روز را تغییر دهد.

وقتی برق قطع می‌شود، پنکه‌ها و کولرها خاموش می‌شوند. خواب دشوار می‌شود. دانش‌آموزان برای تمام کردن تکالیف خود قبل از تاریک شدن هوا عجله می‌کنند. کودکان به خیابان‌ها می‌ریزند در حالی که جوانان در جستجوی هوای خنک و آب‌های متحرک به سمت دریا می‌روند.

در بیمارستان‌ها، جایی که درمان نمی‌تواند تا بازگشت برق به تعویق بیفتد، برق اهمیت متفاوتی دارد.

بحران برق یمن پیش از جنگ کنونی آغاز شده است. حتی قبل از درگیری، تنها حدود 55 درصد از جمعیت به برق از همه منابع دسترسی داشتند که یکی از پایین‌ترین نرخ‌ها در خاورمیانه و شمال آفریقا است.

از سال 2015، آسیب به زیرساخت‌ها، کمبود سوخت و سیستم‌های قدیمی تولید و توزیع برق، منابع را حتی شکننده‌تر کرده است.

در عدن، نیروگاه‌ها همچنان با خاموشی‌های مکرر مواجه می‌شوند و ساکنان را برای مدت طولانی بدون برق رها می‌کنند. افزایش حق بیمه حمل سوخت به عدن نیز به گفته‌ها، بحران را بدتر کرده است.

ارزیابی صندوق بین‌المللی پول (IMF) که امسال منتشر شد، نشان داد که عدن تنها 2 تا 6 ساعت در روز برق دریافت می‌کند، زیرا ضعف‌های ساختاری و کمبود سوخت باعث قطعی‌های مکرر می‌شود.

با غروب آفتاب بر فراز شهر، بخش دوم روز آغاز می‌شود. خانه‌ها و مشاغل در تاریکی فرو می‌روند، که تنها با نورهای کوچکی که با باتری و سیستم‌های خورشیدی کار می‌کنند، روشن می‌شوند. ساکنان اغلب نمی‌دانند آخرین قطعی برق چه مدت طول خواهد کشید، یا اینکه برق پس از بازگشت چه مدت روشن خواهد ماند.

در طول تابستان، زمانی که دما در عدن به 40 درجه سانتیگراد (104 درجه فارنهایت) می‌رسد، پیامدها غیرقابل فرار است. ساکنان شهر که در اواسط سال مصاحبه کردند، گفتند که خانه‌هایشان در طول قطعی برق طولانی که شهر را آزار می‌دهد، تقریباً غیرقابل تحمل شده است. گرما همیشه با غروب آفتاب از بین نمی‌رود.

“گاهی اوقات برق در حالی که ما خواب هستیم برمی‌گردد، بنابراین برای استفاده از آن بیدار می‌شویم. زندگی ما به زمان روشن و خاموش شدن برق گره خورده است”، یکی از ساکنان گفت. برای خانواده او، قطعی برق نه تنها بر اساس ساعت‌ها، بلکه بر اساس مشکلات اندازه‌گیری می‌شود. کودکان نمی‌توانند بخوابند، مواد غذایی در یخچال‌های گرم خراب می‌شوند و کارهای خانه باید منتظر بمانند.

وقتی گرما داخل بیش از حد می‌شود، یوسف به سمت ساحل می‌رود. او گفت که دریا دیگر فقط مکانی برای تفریح ​​نیست، بلکه پناهگاهی از گرمای طاقت‌فرسای شهر است.

“وقتی برق برای ساعت‌ها قطع است، ماندن در داخل بسیار دشوار است”، او گفت. “هیچ پنکه‌ای و هیچ کولری وجود ندارد و رطوبت گرما را بدتر می‌کند، بنابراین ما به سمت دریا می‌آییم.”

در اواخر روز، جوانان و خانواده‌ها در امتداد ساحل جمع می‌شوند. برخی شنا می‌کنند. دیگران به سادگی در کنار آب می‌نشینند و منتظر خنک شدن شهر می‌شوند. اما دریا نمی‌تواند بحران برق عدن را حل کند. چند ساعت بعد، یوسف به خانه برمی‌گردد و گاهی اوقات خانه را دقیقاً همانطور که ترک کرده بود می‌یابد.

“گاهی اوقات برمی‌گردیم و برق هنوز قطع است و دوباره شروع به منتظر ماندن می‌کنیم”، او گفت.

برای کودکانی مانند محمد، سعید و عبدالله، قطعی برق محل زندگی بچگی را تغییر داده است. وقتی خانه‌هایشان بیش از حد گرم می‌شود، به خیابان می‌روند، بین خانه‌ها می‌دوند یا با دوستان خود می‌نشینند تا دیروقت.

“وقتی داخل خانه گرم می‌شود، به پایین می‌آییم و در خیابان بازی می‌کنیم”، یکی از پسران گفت. “فوتبال بازی می‌کنیم یا با دوستانمان می‌نشینیم. بیرون وقتی برق قطع است بهتر است.”

برای آنها، قطعی برق رویدادی غیرمعمولی نیست. این بخشی از زندگی است که با آن بزرگ شده‌اند.

اثرات آن به کلاس درس نیز سرایت می‌کند. در عدن، برنامه عمران ملل متحد (UNDP) بیش از 7000 دانش‌آموز و معلم را در کلاس‌های تاریک و خفه در طول قطعی برق مستند کرده است. نصب سیستم‌های خورشیدی در هشت مدرسه و یک دفتر آموزش به کمک کرده است. یک معلم گزارش داد که برخی از دانش‌آموزان به دلیل گرما غش کرده‌اند.

در خانه، آماده شدن برای امتحانات می‌تواند به یک چراغ شارژی یا یک سیستم خورشیدی کوچک بستگی داشته باشد، اگر آنها آن را داشته باشند.

در بیمارستان‌ها، هیچ انتخابی جز صبر کردن در تاریکی وجود ندارد. اتاق‌های عمل، بخش‌های مراقبت‌های ویژه، آزمایشگاه‌ها، یخچال‌های پزشکی و دستگاه‌های دیالیز همگی به برق مداوم وابسته هستند.

سازمان بهداشت جهانی (WHO) می‌گوید قطعی برق مکرر خدمات بهداشتی و درمانی حیاتی را در سراسر یمن مختل می‌کند و امکانات را مجبور به اتکا به ترکیبی از برق شبکه، ژنراتورها و سیستم‌های خورشیدی می‌کند.

در سال 2025، سازمان بهداشت جهانی حدود 4.33 میلیون لیتر (1.14 میلیون گالن) سوخت به 177 مرکز درمانی در سراسر کشور تأمین کرد تا ژنراتورها و تجهیزات ضروری را در حال کار نگه دارد.

زینب احمد، بیمار کلیوی، تماشا می‌کند که لوله‌ها خون او را به دستگاه دیالیز منتقل می‌کنند.

“برای افرادی که در خانه هستند، قطعی برق به معنای گرما و تاریکی است. برای ما اینجا، اولین چیزی که به آن فکر می‌کنیم این است که آیا می‌توانیم دیالیز خود را انجام دهیم یا نه”، او گفت.

“من می‌دانم که به این جلسه نیاز دارم. اگر به تعویق بیفتد، به این فکر می‌کنم که چه زمانی آن را دریافت خواهم کرد و آیا دستگاه‌ها به کار خود ادامه خواهند داد یا نه.”

پس از سال‌ها تأمین برق غیرقابل اعتماد شبکه، پنل‌های خورشیدی، باتری‌ها و ژنراتورها به بخش‌های آشنایی از چشم‌انداز یمن تبدیل شده‌اند.

آنها روی پشت بام‌ها قرار دارند و به خانه‌ها، مشاغل و مدارسی که توانایی پرداخت آن را دارند برق می‌دهند.

بیش از نیمی از خانه‌های یمن اکنون به نوعی از انرژی خورشیدی متکی هستند، طبق گفته سازمان بهداشت جهانی، در حالی که بیمارستان‌ها و سایر مراکز درمانی به طور فزاینده‌ای از سیستم‌های خورشیدی برای حفظ خدمات ضروری استفاده می‌کنند.

خانواده‌هایی که توانایی خرید پنل‌ها و باتری‌های بزرگتر را دارند می‌توانند وسایل بیشتری را روشن کنند. دیگران ممکن است فقط برق کافی برای یک چراغ، یک پنکه یا شارژر تلفن داشته باشند - سپری شکننده در برابر تاریکی و گرما.

نویسنده: بلال خالد