عصر ایران - در دنیای خودروهای کلاسیک، بعضی مدل ها نه به دلیل قدرت موتور یا ابعاد بزرگ، بلکه به خاطر ایده ای که پشت طراحی آن ها قرار دارد، به خودروهایی فراموش نشدنی تبدیل شده اند.مسراشمیت تیجی 500 تایگر مدل 1960یکی از همین خودروهاست؛ خودرویی کوچک و متفاوت که ریشه های طراحی آن را باید در صنعت هواپیماسازی جستجو کرد.
این نمونه با رنگ زرد چشمگیر، یکی از حدود320 دستگاهمسراشمیت تیجی 500 تایگر است که در مجموع تولید شدند. برآورد می شود که حدود150 دستگاهاز این خودروها همچنان در سراسر جهان باقی مانده باشند؛ موضوعی که ارزش کلکسیونی آن را افزایش داده است.
مسراشمیت تیجی 500 بخشی از تاریخ خاص صنعت خودرو در آلمان پس از جنگ جهانی دوم است؛ دورانی که محدودیت های اقتصادی و نیاز به خودروهای ارزان و کم مصرف، زمینه را برای شکل گیری خودروهای کوچک و متفاوت فراهم کرده بود.
این خودرو با طراحیفریتس فند، مهندسی که سابقه فعالیت در حوزه هوافضا داشت، شکل گرفت. فند پیش از ورود به صنعت خودرو در زمینه طراحی هواپیماهای بدون موتور فعالیت کرده بود و تاثیر این پیشینه را می توان در ظاهر آیرودینامیک و فرم متفاوت تیجی 500 مشاهده کرد.
نتیجه، خودرویی بود که بیشتر از آنکه شبیه خودروهای معمولی زمان خود باشد، حال و هوای یک وسیله کوچک پرنده را تداعی می کرد.
یکی از شناخته شده ترین ویژگی های تیجی 500،سقف حبابی شفافآن است. این پوشش بزرگ، ظاهر خودرو را کاملا از محصولات متعارف آن دوره متمایز می کرد و دید مناسبی برای راننده و سرنشین فراهم می آورد.
برخلاف بسیاری از خودروهای کوچک و سه چرخ آن دوران، تیجی 500 ازچهار چرخاستفاده می کرد. همین ویژگی در کنار ابعاد کوچک، فرم باریک بدنه و ارتفاع کم، به خودرو ظاهری غیرمعمول بخشیده بود.
در واقع، طراحی خودرو بیشتر از آنکه بر تجمل یا فضای داخلی متمرکز باشد، برکاهش وزن، ابعاد جمع وجور و بهره گیری از حداقل منابع برای جابه جایی دو سرنشیناستوار بود.
نام «500» در تیجی 500 به پیشرانه آن اشاره دارد. این خودرو به یک موتوردو سیلندر با حجم حدود 494 سی سیمجهز بود که نیروی مورد نیاز برای حرکت آن را فراهم می کرد.
با وجود ابعاد بسیار کوچک، تیجی 500 می توانست به سرعتی در حدود125 کیلومتر بر ساعتدست پیدا کند؛ رقمی که برای خودرویی با این ابعاد و فلسفه طراحی، قابل توجه بود.
همین ویژگی باعث شد تیجی 500 برخلاف ظاهر اسباب بازی مانندش، صرفا یک وسیله نقلیه شهری فوق العاده کند نباشد و بتواند در جاده نیز عملکرد قابل قبولی ارائه دهد.
شاید جذاب ترین ویژگی مسراشمیت تیجی 500 این باشد که طراحی آن را نمی توان صرفا با معیارهای خودروهای معمولی توضیح داد.
فرم کابین، سقف شفاف، بدنه باریک و تمرکز بر کاهش وزن، همگی یادآور تفکر مهندسی هوافضا هستند. این خودرو محصول دورانی بود که مهندسان و طراحان تلاش می کردند با کمترین مواد و ساده ترین راهکارها، وسیله ای سبک، اقتصادی و کاربردی بسازند.
به همین دلیل، تیجی 500 امروز بیش از یک خودروی کوچک قدیمی است؛نمونه ای از پیوند میان مهندسی هواپیما و صنعت خودروسازی در اروپای پس از جنگ.
تولید محدود، طراحی غیرمعمول و داستان متفاوت سازنده باعث شده است تیجی 500 جایگاه ویژه ای در میان خودروهای کلاسیک پیدا کند.
از حدود 320 دستگاه تولیدشده، تنها بخشی از آن ها تا امروز باقی مانده اند و نمونه های سالم و اصیل این خودرو اکنون برای مجموعه داران خودروهای تاریخی اهمیت ویژه ای دارند.
مسراشمیت تیجی 500 تایگر شاید از نظر اندازه کوچک باشد، اما داستانی که پشت آن قرار دارد، بسیار بزرگ تر از ابعادش است؛خودرویی که توسط مهندسی با پیشینه هواپیماسازی طراحی شد، با سقف حبابی و بدنه ای متفاوت به خیابان آمد و بیش از شش دهه بعد، همچنان یکی از عجیب ترین خودروهای کلاسیک آلمان به شمار می رود.
شمـا اولیـن نفـر هستـید کـه نظـر خـود را ثبـت مـی کنیـد.
🗩ثبـت نظر: