به گزارش اطلاعات آنلاین، گیل که خود اکنون به عنوان استاد دانشگاه به تدریس مشغول است و تلاش می‌کند کلاس درسش را از سلطه فناوری‌های نوظهور دور نگه دارد، در مقاله خود در مجله «دایال» بیان می‌کند که نگاه شکاکانه سویفت به پیشرفت‌های علمی، ریشه بسیاری از بحران‌های امروز ما را آشکار می‌کند.
سویفت که در سال ۱۶۶۷ در دوبلین متولد شد، به عنوان یکی از بزرگ‌ترین طنزپردازان زبان انگلیسی شناخته می‌شود. گیل یادآور می‌شود که در سفرهای گالیور، به‌ویژه سفر سوم به جزیره پرنده «لاپوتا» و بازدید از «آکادمی لاگادو»، سویفت جامعه‌ای غرق در آزمایش‌های انتزاعی و بی‌حاصل را به تصویر می‌کشد. در آنجا، دانشمندان بدون توجه به کاربرد واقعی، به دنبال استخراج پرتوهای خورشید از خیار یا تبدیل مدفوع به مواد غذایی بودند. شگفت‌انگیزتر از همه، دستگاه چوبی بزرگی بود که به «بی‌سوادترین افراد اجازه می‌داد بدون کوچک‌ترین نبوغ یا مطالعه، کتاب‌هایی در زمینه فلسفه، شعر و سیاست بنویسند.» گیل با اشاره به شباهت این توصیف با مدل‌های زبانی بزرگ امروزی و چت‌جی‌پتی، هشدار می‌دهد که چگونه خواندن و نوشتن به عنوان بنیان‌های خرد انسانی، امروزه با شبیه‌سازی‌های پر زرق‌وبرق هوش مصنوعی جایگزین شده‌اند.
نویسنده مقاله تأکید می‌کند که در دنیای آموزش عالی نیز روایتی اجتناب‌ناپذیر به استادان دیکته می‌شود که گویا پذیرش بی‌چون‌وچرا و انقلاب ناشی از هوش مصنوعی الزامی است و هرکس در برابر آن بایستد، «دشمن آینده» خوانده می‌شود. گیل در برابر این روند مقاومت کرده و با الهام از سنت‌های انسانی، کلاس درس خود را به دژی بدون تلفن و لپ‌تاپ تبدیل کرده است تا از غرق شدن دانشجویان در حواس‌پرتی‌های مزمن و فناوری‌های مخرب جلوگیری کند. او به صراحت بیان می‌کند که استفاده منظم از ابزارهای هوش مصنوعی، ظرفیت تمرکز، استدلال و حل مسئله را در دانشجویان از بین می‌برد و آن‌ها را به فناوری وابسته می‌سازد. گیل با یادآوری این نکته که آموزش واقعی نیازمند «اصطکاک مولد» ناشی از دست‌وپنجه نرم کردن با متن و تفکر است، این پرسش را مطرح می‌کند که آیا تسلیم شدن در برابر ماشین‌ها به معنای از دست دادن اصالت تفکر انسانی نیست؟ مقاله در نهایت با بازنگری در پایان‌بندی بدبینانه سفرهای گالیور هشدار می‌دهد که اگرچه مبارزه با این امواج سخت به نظر می‌رسد، اما بازپس‌گیری عقل انسانی از چنگال ماشین‌ها وظیفه‌ای است که معلمان و نسل جوان نباید از آن دست بکشند.
شمـا اولیـن نفـر هستـید کـه نظـر خـود را ثبـت مـی کنیـد.
🗩ثبـت نظر: